---- โฆษณาตำแหน่งนี้ (หมุนวนไม่เกิน 10 อัน) เพียง 5,000/เดือน กดที่นี่เพื่อดูรายละเอียด ----
หน้าแรกมุมสมาชิกแนะนำถาม-ตอบ
ขณะนี้เป็นเวลา 21:28 ของวันที่ 23/04/2014
[ ดูกระทู้ทุกบอร์ดรวมกัน กดที่นี่ ]
*** 1 ก.พ 56 - มือถือ Truemove-H หรือ TOT (imobile3gx, iec3g) สามารถยืนยันตัวได้แล้ว โดยโทรไปหมายเลข *499297 แทน (ค่าบริการนาทีละ 9.63 บาท) ***
พบเห็น รูปไม่เหมาะสม, สิ่งผิดกฏหมาย ติดต่อผู้ดูแลเว็บ กดที่นี่เพื่อดูรายละเอียด
เล่าเรื่อง (หน้าที่ 1/4)
[1] [2] [3] [4] หน้าถัดไป >
วิธีฝันเปียก ใช้ได้ 90% และเรื่องอื่นๆๆกามๆๆ
0. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


บริจาคเงินช่วยน้ำท่วม
ชื่อบัญชี : สภากาชาดไทยช่วยผู้ประสบอุทกภัย
เลขที่ : 045-3-04190-6
ประเภท : กระแสรายวัน
ธนาคาร : ไทยพาณิชย์
    11-11-2006, 17:45:41   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ก่อนจะอ่านนะครับ ผมมีอะไรอีกเยอะอ่ะนะ ที่น่าอ่านกว่า วิธีฝันเปียก นิยาย ตลก และอื่นๆๆอีกมากมาย กรุณาช่วยขุดด้วยนะครับ ขอบคุงนะครับที่ช่วยเป็นกำลังใจนะ ถ้าไม่ขุด ก็ไม่เป็นไรนะ แล้วถ้าผมไปอ่านของคุงผมจะไม่ขุดบาง อ่านๆๆนะ มีอีกเยอะอ่ะนะ เรื่องหน้า 2 น่าอ่านนะ


วิธีฝันเปียก((ใช้ได้ผล90%เพราะเคยใช้มาแล้ว ติดบ้างไม่ติดบ้าง))
-ก่อนเราจะหลับ ให้นึกถึงหน้าคนที่เราต้องการจะฝันเปียกด้วย นึกเรื่องหื่นๆกามๆเข้าไว้จนกว่าเราจะเผลอหลับโดยไม่รู้ตัว
-ถ้าฝันเห็นคนที่เราจะฝันเปียกด้วยแล้ว ให้จับเย้ดโดยทันที((ตอนนี้เราจะควบคุมสติยากมาก เพราะในฝันสติเราจะเบลอๆไงไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็ตื่นแล้ว))
-ไม่ต้องกลัวว่าเค้าจะไม่ยอมให้เราจับเย้ด ถ้าเค้าไม่ยอม เราก็สดเลย ไม่ต้องกลัว ในฝันเราซะอย่างเราจะทำอะไรก็ได้ ตำรวจไม่จับหรอก
-พยายามเย้ดใช้ท่าไรก็ได้ที่คิดว่าน้ำแตกไวที่สุด เพราะเวลาในฝันจะไวมาก คุณอาจตื่นก่อนน้ำจะแตก
-พอน้ำแตกแล้ว คุณก็จะฝันเปียกสมใจ
วิธีนี้อาจจะใช้ไม่ได้ผลกับคนที่ชักเว่าทุกวันครับ

ใครอ่านแล้วไม่ยอมขุดขอให้กะดอของบุคคลผู้นั้นจะไม่แข็งไปตลอดชีวิต


งั้นก็ขุดๆๆให้ผมด้วยนะ

::

Modified on: 12-11-2006, 21:59:56

1. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 18:21:47   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ป้า 47 ใจเด็ด ดับหื่น รปภ.บ้ากาม กัดลิ้นขาด


เมื่อเวลา 22.00 น. วันที่ 17 ธ.ค. ร.ต.ท.วีระชัย ศิลปะ พนักงานสอบสวน (สบ.1) สน.บางเขน รับแจ้งเหตุหญิงถูกทำร้าย และกระทำอนาจาร ภายในสำนักงานเขตการเดินรถที่ 1 ขสมก. ถนนพหลโยธิน แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กทม. จึงพร้อมเจ้าหน้าที่สายตรวจ และฝ่ายสืบสวนไปตรวจสอบ

จุดเกิดเหตุอยู่บริเวณที่ตั้งเสาธงชาติ ซึ่งทำเป็นสวนหย่อมรูปทรงกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 8 เมตร ปลูกต้นไม้ตัดแต่งเป็นแนวล้อมรอบ เจ้าหน้าที่ตำรวจพบ น.ส.สุนทร สุนทรกุณา อายุ 47 ปี ชาวจังหวัดแพร่ ผู้เสียหาย ในสภาพเนื้อตัวถลอกปอกเปิก บริเวณปากและคางมีคราบเลือดติดอยู่ น.ส.สุนทรซึ่งยังอยู่ในอาการตื่นตระหนกให้การว่า ถูก รปภ.ที่อยู่ในสำนักงานเขตการเดินรถที่ 1 ทำร้ายและพยายามขืนใจ แต่เธอกัดลิ้นของ รปภ.หื่นกามคนดังกล่าวจนขาด จึงรอดตัวมาได้ จากนั้น น.ส.สุนทรซึ่งเป็นหญิงพิการตาขวาบอดและขาขวาเสียตั้งแต่กำเนิด ให้รายละเอียดกับเจ้าหน้าที่ตำรวจว่า ก่อนเกิดเหตุเมื่อตอน 2 ทุ่มเศษ ได้ติดตามนายปรมินทร์ หงส์สิบสอง อายุ 38 ปี หลานชาย ซึ่งเป็นช่างรับเหมาก่อสร้าง มาเดินสายไฟที่ร้านขายของภายในสำนักงานเขตการเดินรถที่ 1 โดยในระหว่างที่หลานชายกับลูกน้องทำงานอยู่นั้น ตนได้ออกมาเดินเล่นด้านนอก และพบกับ รปภ.คนที่ก่อเหตุ ทราบชื่อต่อมาคือนายบุญรอด หรือตี๋ กรรณหะวรรณ์ อายุ 41 ปี ยืนอยู่บริเวณเคาน์เตอร์ต้อนรับใต้อาคารสำนักงานเขตการเดินรถ

น.ส.สุนทรกล่าวต่อว่า จากนั้นนายบุญรอดที่อยู่ ในอาการมึนเมาได้เข้ามาพูดคุย และชวนให้ดื่มเหล้าขาวที่วางแอบไว้หลังเคาน์เตอร์ เหลืออยู่ประมาณครึ่งขวด ตนก็ยอมดื่มเป็นเพื่อนจนเหล้าหมดขวด นายบุญรอดได้ชวนออกไปหาก๋วยเตี๋ยวกินแถววัดพระศรีมหาธาตุฯ หลังจากสั่งก๋วยเตี๋ยวเสร็จ ตนสังเกตเห็นนายบุญรอดเดินไปที่วินรถจักรยานยนต์ที่อยู่ใกล้ๆกัน แล้วพยักหน้ามายังโต๊ะที่นั่งอยู่ ด้วยความกลัวเกรงว่าจะถูกทำมิดีมิร้าย จึงลุกออกจากโต๊ะวิ่งย้อนกลับไปยังสำนักงานเขตการเดินรถเพื่อไปหานายปรมินทร์ หลานชาย นายบุญรอดก็วิ่งตามไปติดๆ กระทั่งไล่ทันบริเวณเสาธง นายบุญรอดได้ฉุดกระชากลากตนเข้าไปในสวนหย่อม ซึ่งปลูกต้นไม้ตัดเป็นแนวพุ่มสูงเกือบถึงเอวล้อมไว้โดยรอบ ก่อนจะล็อกคอกดให้ตนลงนอนกับพื้น ใช้มือซ้ายลูบคลำบริเวณหน้าอกและของสงวน ขณะกำลังจะร้องขอความช่วยเหลือ นายบุญรอดก้มลงใช้ริมฝีปากประกบจูบ พร้อมกับดุนลิ้นเข้าไปในปากตน แม้จะขยะแขยงแต่เพื่อเอาชีวิตรอด และเคยอ่านเจอในหนังสือพิมพ์ว่า ถ้าถูกทำแบบนี้ให้กัดลิ้นคนร้าย จึงกลั้นใจกัดลิ้นนายบุญรอดกระชากอย่างแรงจนขาดคาปาก แล้วถ่มทิ้งไม่รู้ไปตกหายอยู่ที่ไหน ขณะที่นายบุญรอด รปภ.ลิ้นขาดถึงกับแหกปากร้องลั่นไม่เป็นภาษาเผ่นหนีหายไปอย่างรวดเร็ว

หลังทราบเหตุ เจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.บางเขน นำโดย ร.ต.อ.ปัญญา คำเล็ก รอง สว.สส. พร้อมกำลังได้แยกย้ายกันออกค้นหานายบุญรอดตามโรงพยาบาลต่างๆ กระทั่งรับแจ้งจาก ร.ต.ท.จิรวัฒน์ เปี่ยมปิ่นเศษ พนักงานสอบสวน สภ.อ.เมืองปทุมธานี ว่านายบุญรอดหลบหนีไปรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลปทุมธานี จึงเดินทางไปอายัดตัวแจ้งข้อหาอนาจาร เมื่อทราบข้อกล่าวหานายบุญรอดไม่พูดไม่จาได้แต่พยักหน้ายอมรับ เพราะลิ้นที่ถูกกัดมีอาการบวมอักเสบทำให้พูดไม่ถนัด ก่อนถูกนำตัวไปควบคุมที่ สน.บางเขน

ด้าน น.พ.อัมรินทร์ บุญเสถียร แพทย์ศัลยกรรมโรงพยาบาลปทุมธานี เปิดเผยว่า เมื่อมาถึงโรงพยาบาลคนไข้แจ้งว่าประสบอุบัติเหตุตกบันไดทำให้กัดลิ้นตัวเองขาด แต่เมื่อตรวจดูตามใบหน้าแล้วไม่พบร่องรอยความบอบช้ำ จึงแจ้งให้ตำรวจ สภ.อ.เมืองปทุมธานี ไปตรวจสอบ สำหรับบาดแผลได้เย็บในบริเวณที่มีเลือดไหลออกมาให้เรียบร้อยแล้วทั้งหมด 4 เข็ม ขณะนี้ลิ้นยังมีอาการบวมอยู่ คาดว่าต้องใช้เวลารักษาประมาณ 2 อาทิตย์ ส่วนลิ้นที่ขาดหายไปนั้นยาวประมาณ 2-3 เซนติเมตร คนไข้ต้องพิการเพราะชิ้นส่วนลิ้นที่ขาดไปไม่มีใครหาพบ

2. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 18:23:24   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
สาวใหญ่ตาบอดโดน รปภ.อู่รถเมล์ขี้เมาใช้กำลังข่มขืน แต่ฮึดสู้อาศัยจังหวะ รปภ.หื่นสอดลิ้นเข้าในปากหวังเล้าโลม โดดกัดลิ้นขาดคาปาก หนุ่มบ้ากามโดดหนีวิ่งไปหาหมอให้รักษา อ้างตกบันไดจนกัดลิ้นตนเอง หมอสงสัยพูดจาอ้ำอึ้ง แจ้งตำรวจรวบคาโรงพยาบาล

เหตุการณ์ระทึกใจสาวใหญ่พิการตาข้างขวาบอดกัดลิ้น รปภ.ขาดขณะถูกข่มขืนถูกเปิดเผยเมื่อเวลา 10.00 น. วันที่ 18 ธันวาคม พ.ต.ท.เพทาย ทิพย์มงคล พนักงานสอบสวน (สบ 3) สน.บางเขน พร้อมด้วยกำลังตำรวจได้นำหมายศาลอาญากรุงเทพฯ เข้าพบ พ.ต.อ.ชาติชาย เอี่ยมแสง ผกก.สภ.อ.เมืองปทุมธานี เพื่อขออายัดตัวนายบุญรอด กรรณวันห์ อายุ 42 ปี อยู่บ้านเลขที่ 6 หมู่ 6 ต.คลองห้า อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี ในข้อหาพยายามข่มขืนหญิงที่มิใช่เป็นภรรยาตน

พ.ต.อ.ชาติชาย เปิดเผยถึงเหตุการณ์ดังกล่าวว่า เมื่อเวลา 22.00 น. วันที่ 16 ธันวาคม ที่ผ่านมา นายบุญรอด ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของอู่รถเมล์ ขสมก. เขต 1 บางเขน ถ.พหลโยธิน เขตบางเขน กทม.ได้นั่งดื่มสุรากับเพื่อนในบ้านพัก โดยระหว่างนั้นมี นางสุนทร กุนา อายุ 50 ปี หญิงสาวที่พิการตาบอดข้างขวาเข้ามาหาเพื่อนที่นั่งดื่มเหล้าอยู่ด้วยกัน ซึ่งขณะนั้นนายบุญรอดที่อยู่ในอาการมึนเมาได้เรียกนางสุนทรเข้าไปในห้องพัก โดยอ้างว่ามีเรื่องจะพูดคุย ทั้งนี้เมื่อนางสุนทรตามนายบุญรอดเข้าไป ปรากฏว่า นายบุญรอดใช้กำลังเพื่อหวังข่มขืนนางสุนทร แต่ฝ่ายหญิงไม่ยอมจึงเกิดการกอดรัดฟัดเหวี่ยงขึ้น

"ขณะที่นางสุนทรร้องขอความช่วยเหลือ นายบุญรอดพยายามเอาลิ้นเข้าไปในปากเพื่อเล้าโลม ซึ่งนางสุนทรจึงฉวยโอกาสกัดลิ้นนายบุญรอดจนขาดประมาณ 2 ซม. ทำให้นายบุญรอดทนเจ็บไม่ไหว หลบหนีไปยังบ้านพักที่ อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี" พ.ต.อ.ชาติชาย กล่าว

อย่างไรก็ตาม ต่อมานายบุญรอดได้ให้ญาติๆ พามารักษาอาการบาดเจ็บที่โรงพยาบาลปทุมธานี เมื่อเวลา 02.00 น.วันที่ 17 ธันวาคมที่ผ่านมา โดย น.พ.อัมรินทร์ บุญเสถียร แพทย์เวรโรงพยาบาลปทุมธานี ได้รับตัวไว้รักษา ซึ่งจากการตรวจสภาพบาดแผลพบว่า ที่ปลายลิ้นของนายบุญรอดขาดประมาณ 2 ซม. แต่คนไข้ไม่ได้นำลิ้นที่ขาดมาด้วย จึงทำการตกแต่งบาดแผลและฉีดยาแก้อักเสบ

"หมอที่รักษาได้สอบถามสาเหตุที่ลิ้นขาด แต่นายบุญรอดอ้างว่าตกบันไดแล้วกัดลิ้นตัวเองขาด แต่แพทย์บอกไปว่าหากคนเรากัดลิ้นตัวเองจะไม่ขาด จากนั้นได้ถามกลับไปว่า ทำไมไม่เอาลิ้นที่ขาดมาให้แพทย์ต่อ ซึ่งนายบุญรอดก็ไม่ได้พูดอะไร ทำให้หมอที่รักษาสงสัยว่านายบุญรอดน่าจะไปก่อเหตุมา จึงแจ้งไปยัง สภ.อ.เมืองปทุมธานี ให้เดินทางมาตรวจสอบ" พ.ต.อ.ชาติชาย กล่าว

พ.ต.อ.ชาติชาย กล่าวอีกว่า หลังจากตำรวจเดินทางมาสอบสวนนายบุญรอด และทราบว่าทำงานเป็น รปภ.อยู่ที่อู่รถเมล์ ขสมก.เขต 1 บางเขน จึงประสานงานไปยัง สน.บางเขนว่า มีหญิงสาวเข้าแจ้งความคดีข่มขืน และมีผู้ต้องหาลิ้นขาดบ้างหรือไม่ ซึ่ง สน.บางเขนยืนยันว่า มีคดีข่มขืนดังกล่าวจริง ตำรวจจึงเข้าจับกุมนายบุญรอด พร้อมกับนำตัวไปลงบันทึกประจำวันไว้เป็นหลักฐานที่ สภ.อ.เมืองปทุมธานี ซึ่งเป็นพื้นที่ที่นายบุญรอดหลบหนีมารักษาตัว จากนั้นได้นำตัวไปดำเนินคดีในข้อหาพยายามข่มขืนหญิงที่มิใช่ภรรยาตนต่อไป

3. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 18:35:40   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
..............ดาว 7 ดวง สว่าง ชัด เจน อยู่ ทาง ทิศ เหนือ ของ เมือง ไทย

..............คน ไทย เห็น ดาว กลุ่ม นี้ มา นาน ตั้ง แต่ บุ ร่ำ บุ ราณ

..............มี เรื่อง เล่า กำ เนิด ดาว จระ เข้.....อยาก ฟัง กัน หรือ ป่าว คับ

..............อ่อ....ไม่ เหรอ

..............อ่ะ เล่า เรื่อง อื่น ก่อน แล้ว กัน ....

..............คน จีน เค้า ก้ เรียก ..ดาว จระ เข้.....( อยู่ ใน ตำ นาน กิน เจ )

..............ชาติ อัง กฤษ์ เรียก ดาว รถลาก ( The PLaugh )

..............เยอรมัน เรียก Men\'s wagon ( หมีเล็กเป็น women\'s wagon )

..............อเมริกาเหนือเรียก BIG DIPPER...

..............ละติน / กรีก...เรียก ดาว หมี ใหญ่....( คุ้น.ๆ แล้ว มั้ย )

..............อิเดีย ฮินดู เค้า เห็น เป็น....ดาว ฤาษี เจ็ด ตน

..............ญี่ ปุ่น..ก้ เห็น เป็น... ดาว ปลาคาร์ฟ....

..............โอย ...หาย ชาต หลาย ภาษ เห็น ดาว กลุ่ม เดียว กัน ต่าง กัน ออก ไป

..............ทำ ไม ดาว หมี ใหญ่ คน ไทย จะ มอง เห็น เป็น ดาว จระเข้...ไม่ ได้ จริง มั๊ย ....

..............ไหน ๆ ก้ รู้ กัน อยู่ แล้ว ว่า ดาว ...จระ เข้ ได้ ชื่อ มา ยัง ไง ....

..............ข้าม ไป เลย แล้ว กัน นะ ......

..............เอ๊ะ .....เล่า ดี กว่า เผื่อ คน ที่ ยัง ไม่ ได้ ฟัง มาก ก่อน

..............เรื่อง ก้ มี อยู่ ว่า .......

..............มี เศรษฐี คน หนึ่ง ร่ำรวย มหาศาล มี เงิน มี ทอง ก้ เก็บ ไว้ ไม่ ยอม ใช้...

..............กระ เหม็ด กระ แหม่....จะ ใช้ จะ จ่าย ก้ ...คิด ยี่สิบ ตลบ......

..............ลูก หลาน...ญาติ มิตร....ก้ ไม่ เคย จะ ช่วย เหลือ ..

..............เข้า วัด ทำ บุญ ทำ ทาน ก้ อย่า...หวัง ว่า จะ คิด ทำ กับ เค้า

..............ตั้ง หน้า ตั้ง ตา เก็บ เงิน ...กอด เงิน ...หวง ..แม้ จะ นอน ก้ นอน สะ ดุ้ง ....กลัว ใคร จะ มา ลัก เอา ไป ....

..............ใน ที่ สุด ..เศรษฐี ขี้ งก ก้ ต้อง มัน อัน ตาย ไป ...จน ได้

..............( กอด ไห เงิน ตาย มั๊ง น่ะ )...หวง เงิน มาก เท่า ไหร่ ก้ ..เอา เงิน ไป ไม่ ได้ สัก บาท ....

..............ก่อน ตาย ท่าน เศรษฐี...แอบ เอา เงิน ส่วน ใหญ่ ไป แอบ ...ฝัง ไว้ ...ที่ หัว สะ พาน....

..............ด้วย กรรม ที่ ไม่ เคย ..ทำ บุญ ...เศรษฐี...ไป เกิด ใหม่ เป็น จระเข้ ใหญ่....

...............มา ว่าย วน เวียน อยู่ ....หัว ตะ พาน....ไม่ ทำ ร้าย ใคร ....

..............แต่ ก้ ว่าย วน ไป มา ....ชาว บ้าน ก้ นึก กลัว.....

..............เป็น ที่ เล่า ลือ กัน อย่าง รวด เร็ว ....ใน ชาว บ้าน ละ แวก นั้น ....

..............ตก คืน หนึ่ง...ลูก สาว เศรษฐี....หลับ ฝัน ไป ....

..............และ ได้ ทราบ ว่า จระเข้ ใหญ่ ตัว นั้น คือ...ท่านเศรษฐี บิดาของ ตน....

..............ที่ ว่าย วน ไป มา เพราะ หวง สม บัติ ตน ที่ ฝัง เอา ไว้ ....

..............ให้ ลูก สาว ไปขุด เอา มา .....ตน จะ ได้ เลิก ห่วง ซะ ที....

..............เช้า ลูก สาว ตื่น ขึ้นมา ....จึง ไป ขุด ดิน หัวสะพาน ตาม ที่ ตน ฝัน ....

..............พบ สมบัติ มาก มาย ดัง ที่ พ่อ จระเข้....เข้า ฝัน มา บอก ....

..............เห็น เป็น ดัง นั้น ...จึง สำ นึก ถึง กรรม ของ พ่อ ที่...ไม่ ยอม ทำ บุญ ทำ ทาน ...มัว แต่ หวง สม บัติ...

..............เห็น แก่ เงิน มาก กว่า...เห็น หัว มนุษย์....

..............นาง จึง นำ สมบัติ...ส่วน หนึ่ง ..ไป ทอด กฐิน..เพื่อ อุทิศ ส่วน บุณ ส่วน กุศล...ให้ แก่ พ่อ ที่ ต้อง มา ทน รับ บาป

..............เป็น จระ เข้ อยู่ อย่าง นี้ .....

..............ใน ทุก วัน นี้ เรา จึง เห็น ธง รูป จระเข้ อยู่ ใน ..ขบวณ ทอด กฐิน ...ของ ชาว ไทย ภาค กลาง.....

..............กุศล ครั้ง นั้น จึง ส่ง ให้ เศรษฐี.....ไป เกิด เป็น ดาว จระเข้.....เพือ่ ให้ ชาว พุทธ...รำลึก. ถึง

..............ว่า อย่า ..หวง อย่า ห่วง...แต่ สม บัติ จน ลืม ทำ บุญ ทำ ทาน .....

..............ตำ นาน นี้ ผม ได้...ยิน มา จาก เพลง แหล่ ดาว จระเข้...ของ พร ภิรมย์...หา ฟัง ยาก แล้ว หล่ะ

..............ลอง หา ตาม ร้าน เทป เก่า ดู .....

.............. อ้อ....ดาว จระ เข้ ทาง เหนือ...เค้า เรียก ดาว ช้าง

..............มี ดาว ช้าง หลวง ....กับ ดาว ช้าง น่อย

..............เด็ก เหนือ รุ่น ใหม่ ....ไม่ รู้ จะ สน ใจ กัน มั่ง หรือ ป่าว

.............พอ ก่อน นะ ครับ วันนี้ .....เดี๋ยว มา เล่า ต่อ...

.............ขอ ตัว ไป ทำ งาน ก่อน .....

4. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 18:42:24   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ช่วยๆๆขุดให้ผมหน่อยสิครับ เดียวผมหาอะไรมาให้อ่านอ่ะ มีอีก เยอะอ่ะ เอาแบบ ไหนบอก เดียวจัด ให้อ่ะ ขุดให้ที่ครับ เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
5. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 18:44:38   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ตอนนี้ผมกำลังท้อแท้สุดๆ เหนื่อย หมดหวัง ผมพยายามสุดๆแล้วแต่มันก้ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
ผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง และกำลังมีปัญหาการเรียน ทั้งที่งานอื่นวิชาอื่นผมผ่านหมด แต่กลับติด 1วิชา เพราะผมดันเป็นคนที่อาจารย์ไม่ถูกใจ

สองปีที่แล้ว ผมวิ่งบนทางเดินในอาคารเรียน
อาจารย์คนนี้เห็น เรียกไปเทศน์ ผมตอบว่าก็ผมรีบไปส่งงานกับอาจารย์อีกท่านให้ทันเวลา ...มันเป็นเรื่องจำเป็น และผมก้ไม่ได้วิ่งเสียงดังหรือชนใครให้เดือดร้อน
ผมโดนด่าว่า เถียงผู้ใหญ่ ไม่มีสัมมาคารวะ ไม่เรียบร้อยแล้วยังไม่ยอมรับ แบบนี้ต่อไปจะเป็นหมอที่ดีได้อย่างไร
วันนั้นเหมือนระเบิดลง เปิดฉากสงครามเย็นนักศึกษากับอาจารย์

ทำไม..ผมไม่เข้าใจ ทำไมมองผมด้านเดียว ทำไมต้องตัดสินกันเพราะภาพลักษณ์ภายนอกแบบนั้น

ปีต่อมา เพื่อนผมคนหนึ่ง เรียนเก่ง ทำงานดี ความสามารถสูง แต่เถียงอาจารย์. . .
ซ้ำชั้นหนึ่งปี เพราะงานวิชานั้นไม่ผ่านมาตรฐานอาจารย์...

ปีนี้ โลกโคจรให้เรามาเจอกัน ผมต้องตรวจงานกับอาจารย์คนนี้...
แค่รู้ว่าต้องเจอกันอีก ผมก็กลัว... อนาคตที่ผมพอจะเดาได้ว่าจะเป็นอย่างไร

อาจารย์คนนี้เป็นหัวหน้าภาค มีสิทธิ์ตัดเป็นตัดตายนักศึกษาโดยที่อาจารย์ผู้น้อยไม่สามารถแสดงความเห็น

หลายเดือนที่ต้องทำงานด้วยกัน ผมอยู่ด้วยความทุกข์ที่สุดของชีวิต อะไรก้ไม่ผ่าน อะไรก้ไม่ดี พยายามมาทั้งเทอม ไม่เคยขาดเรียนไม่เคยขาดงาน แม้แต่ครั้งเดียวแต่กลับไม่ผ่าน ทั้งๆที่ผมก็เรียนโอเคมาตลอด เกรด3กว่าๆ งานวิชาที่ว่าในเทอมที่ผ่านๆมาก็ A ชนิดที่ว่าเพื่อนๆมาขอให้ช่วยทำช่วยสอนให้บ้าง
แต่พอตอนนี้งานตัวเองกลับได้ชื่อว่าไม่เรียบร้อย ไม่ผ่าน
เพื่อนรู้ข่าว บอกว่างงมาก ไม่ผ่านได้ไง....

ผมไม่รู้ว่าอาจารย์เอาเกณฑ์อะไรมาวัด วัดที่บุคคลิกผม หรือวัดที่ชิ้นงาน ถ้าวัดที่งานแล้วผมไม่ผ่าน ทำแย่ ผมคงไม่เสียใจ
แต่ถ้าเพราะผม เป็นคนแข็ง มีคดีติดตัว ไม่นอบน้อม วาทศิลป์ไม่ดีเหมือนคนอื่นๆที่เข้าหาคนเก่ง ผมเสียใจมากๆ

เพื่อนผมมันเอาเล่าบ่อย มันโกงแบบนั้นโกงแบบนี้ อาจารย์ไม่เห็นรู้ อาจารย์พูดอะไรก็เออออเข้าไว้ พยายามยิ้ม ..อาจารย์ครับ อาจารย์ขา ชวนคุยโน่นนี่. . .

คนที่จะอยู่รอดในสังคม ต้องอ้อนเก่ง เข้าหาผู้หลักผู้ใหญ่เก่ง ผมรู้ดี. . .

แต่ผมมันอ้อนไม่เป็น.. ลองแล้ว พยายามนอบน้อม ไปหาแต่ละครั้งสุภาพแบบสุดๆชนิดไม่เคยยอมใคร แต่impression ที่เขามีต่อผมก็ยังเป็นแบบนั้น ไม่รู้จะทำอย่างไร
ทำได้แค่สู้หัวชนฝา ทำงานไปเรื่อย หลีกเลี่ยงสิ่งที่ทำให้เขาไม่พอใจ ไม่โกงงาน(เพราะถ้าทำอาจซวยมากไปอีก ..) พยายามทำเท่าที่ทำได้ โดนว่างานช้า ไม่ทันเพื่อน ก็ต้องรีบๆ พอพยายามรีบก็โดนว่ารีบทำงานเพราะหวังคะแนน เป็นคนไม่เรียบร้อย แล้วยังทำงานชุ่ย..... ผมโดนว่าเป็นแบบนั้น

เหนื่อยกับมาตรฐานการศึกษาไทย ที่ครูบาอาจารย์ใช้อารมณ์ตัดสิน ผมรู้ว่าคนน่ะ ยังไงก็ต้องมีรักโลภ โกรธหลง ผมเองก็เป็นบางครั้ง และยังเป็นอยู่ในตอนนี้
แต่ก็อยากให้คนที่อยู่ในฐานะสูงกว่า มีเกียรติ มีศักดิ์ของคำว่าอาจารย์ช่วยมีเมตตา มองคนอื่นในแง่ดีบ้าง เปิดใจให้กว้างกว่านี้บ้าง

6. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 18:48:02   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ต่อความเดิมจากตอนที่แล้วอ่ะ ขุดด้วยนะครับ

อย่ามองคนแค่กระจกที่เห็นด้านเดียว เป็นภาพสองมิติ แต่ต่อยากให้มองคนในแง่มุมของความเป็นมนุษย์ของเขา มองบริบทของชีวิต ก่อนตัดสินใจว่าใครเป็นอย่างไร

อาจารย์ท่านหนึ่งที่ตรวจงานวิชาอื่นของผมมาปลอบใจ ทำใจเถอะ อาจารย์ท่านนั้นเป็นแบบนั้น ไม่ชอบคนที่ลักษณะแข็งๆ ยิ่งถ้าแสดงท่าทีแอนตี้เขา จะไม่ผ่าน ไม่ว่าจะมีความสามารถมากเพียงใด ต่อให้วิชาอื่นAหมด เขาก้เอาFวิชานี้ได้ โดนมาแบบนี้ทุกรุ่น ทุกปี อย่างต่ำปีละ1-2คน

คิดซะว่าเราเลือกไม่ได้ ฟ้าส่งให้เราต้องมาเจอเขา

.. ไม่ผ่าน ช้าอีกปี ก้ถือว่าได้เรียนซ้ำเพื่อหาประสบการณ์ ถ้าว่างๆไปเป็นผู้ช่วยอาจารย์ดูคนไข้หรือเข้าไปช่วยOR ยิ่งเรียนมาก ความรู้ยิ่งแน่น จบไปก้เป็นหมอที่เก่งและดีได้เหมือนกัน
คนที่เคยเจออุปสรรคจะเป็นคนเข้มแข็ง ชีวิตภายนอกมหาวิทยาลัย มันโหดร้ายยิ่งกว่านี้ สังคมไม่ได้สดใส ราบรื่น ต้องทนตรงนี้ให้ได้เพื่อจะจบไปสู้กับชีวิตการทำงานข้างนอก
อาจารย์คนนั้นไม่เข้าใจ แต่คนอื่นๆเข้าใจเพื่อนเข้าใจ ครอบครัวเข้าใจ ก็ไม่เป็นไร
แม้จะมีคนคอบปลอบให้กำลังใจ แต่ผมก้ไม่รู้จะเย็นลงได้เมื่อใด แม้จะพยายามไม่โกรธไม่เกลียดแต่ผมก็ยังเกลียด ใจอยากให้เขาเจออะไรแบบนี้บ้าง โดนคนมีอำนาจกว่ากดดันจนหาทางออกไม่ได้
ช่วงที่อึดอัด หาทางออกไมได้ ผมยอมรับว่าเคยคิดอะไรไม่ดีไว้มาก เคยคิดแม้กระทั่ง อยากให้เขาตายๆไปซะ ถ้าฆ่าเขาได้ ผมก้อยากจะทำ คิดทุกคืน ทุกวัน อยากให้คนๆนี้หายไปจากโลก แช่งชักหักกระดูก ทั้งวาจาและใจ
แม้จะได้ชื่อว่าอกตัญญู ผมไม่แคร์ เพราะไม่คิดว่าเขาคืออาจารย์

เป็นความคิดที่เลวร้ายมาก ผมรู้ดี

และด้วยความที่ผมยังต้องอยู่ในสังคม มีพ่อมีแม่ มีครอบครัว ผมได้แต่ห้ามใจตัวเอง
แม้ใจอยากให้เขาตาย แต่การกระทำ ผมยังต้องเป็นคนๆเดิม ยิ้มรับทุกอย่าง ตั้งใจเรียน ตั้งใจสอบ ตั้งใจทำงานวิชาอื่นๆให้ดี
ผมเป็นเด็กดีของพ่อแม่มาตลอด เป็นลูกที่พ่อแม่ไม่เคยทำผิดหวัง ผมจะทำให้พวกท่านเสียใจไม่ได้
แม้จะต้องเรียนช้าอีกปีเพราะเรื่องนี้ แต่ผมก็ต้องเรียนให้จบ เพราะสัญญากับท่านไว้แล้ว
ผมไม่รู้ว่าความรู้สึกแย่ๆ เกลียด โกรธ เหล่านี้จะหายไปจากใจผมเมื่อไหร่
ไม่รู้ว่าผมจะต้องทนกับเหตุการณ์แบบนี้อีกนานแค่ไหน
แม้พ่อแม่จะบอกว่า เข้าใจ.. เลี้ยงมากับมือรู้ดีว่าลูกเป็นคนอย่างไร แต่ผมก็เสียใจที่ทำให้ท่านต้องผิดหวังกับลูกที่พ่อแม่บอกว่า เป็นลูกที่พ่อแม่ภูมิใจที่สุด

มันไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการทำให้พ่อแม่เสียใจอีกแล้ว

ตอนนี้ผมกำลังเสียใจ บางครั้งร้องไห้ออกมาเพราะความเจ็บใจ
แต่ผมจะไม่เสียใจนานนักหรอก เพราะชีวิตผมยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ ผมต้องเจออะไรอีกเยอะ จะไม่ยอมให้ชีวิตผมต้องแย่เพราะเรื่องๆเดียว เพราะคนเพียงคนเดียว


ไม่รู้ว่าผมคิดถูกหรือเปล่า.. ผมตั้งใจว่าจะสู้ต่อไป ไม่ว่ายังไงผมจะเรียนให้จบ
แล้วผมจะเป็นคนที่ประสบความสำเร็จ กลับมาแสดงให้เขาเห็นว่า คนที่เขาเคยทำร้ายไว้ ตอนนี้เก่งและมีความสามารถมากแค่ไหน

รุ่นพี่ผมคนนึงที่โดนแบบเดียวกับผม และกำลังจบไปบอกว่า..รับปริญญาเมื่อไหร่
จะกลับมาอัดหน้าอาจารย์คนนี้ แม้จะต้องโดนยึดใบประกอบโรคศิลป์หรือโดนจับก็ยอม

ถ้าทำจริงๆ ไม่ว่าผมไปอยู่ส่วนไหนของโลก ผมก็จะกลับมาดู

แต่ผมไม่ทำแบบนั้นหรอก

เพราะผมจะแก้แค้นด้วยการประสบความสำเร็จ เป็นคนดี เป็นคนเก่ง ได้รับการยอมรับจากทุกคน และอยู่เหนือเขาให้ได้

นั่นคือการล้างแค้นที่ผมสะใจที่สุด ผมสัญญากับตัวเอง....

- - - - - - - - - - - - -

ปล. กระทู้นี้อาจรุนแรงหรือผิดศีลธรรมในสายตาของคุณบางคน แต่อยากบอกว่ามันคืออารมณ์หนึ่งที่มาจากหัวใจ

ขุดกันด้วยนะ ไม่ได้อ่าน อย่างเดียวนะครับ เรื่องไม่ดี ติว่าได้นะ ห้ามได้อ่ะ เดียวปรับปรุงได้อ่ะ ต้องการแบบไหนบอกได้นะครับ


7. Aelvl (0)
Mail to Aelvl


    11-11-2006, 19:14:23   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
เหนใจครับ เปนกำลังใจไห้จบเร็วนะ อ.แบบนี่น่าจะซัดมันซะทีนะ
ต่อไห้เราทำความดีแค่ไหนมันก็ไม่เหนใจ เออ มันมีอย่างนี่ด้วยเนอะ อย่างนี่มันเหนแก่ตัวนิว่ะ สู้ ๆต่อไปนะ

8. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 19:41:04   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::เอามาฝากอีกแล้ว:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::


10 จุดสำคัญของผู้ชาย ที่ห้ามจับ (มันเสียวนะ)

1.ผม บางทีในตอนแรกสาวๆ อาจจะจับเพราะความรัก แต่.....จะมีคนทราบไหมว่าหนุ่มๆของคุณ ไม่ได้ซักหัวมากี่วันแร้ว เหม็นโคตรหรือไม่ จากความรักในตอนแรกอาจจะกลายเป็นอาการแอนตี ก้อด้าย ( ดีมิดีอาจจะเจอแข้งกลับมาหากสาวๆแสดงอาการรังเกียจออกมาชัดเจน )

2.แก้ม อุ๊ย!!!แก้มน่ารักจัง ขอจับหน่อย สาวๆเคยกระทำอาการดังกล่าวมาแล้วใช่มะ แต่สาวๆ คิดบ้างไหมว่า คุณคนที่ถูกจับหน่ะ มันคิดยังไง ( ในใจมันอาจจะคิดว่า ไปจับของ...........ที่อื่นโน่นไป ทำไมจับของตรูแร้วมันจะถูกหวยหรือไง) อาการดังกล่าวจะเห็นชัดได้ในเด็กๆ จับแก้มปุ๊บ ร้องปั๊บ

3.จมูก ไม่สมควรอย่างยิ่ง บางคนไม่จับธรรมดา แม่เล่นเอานิ้วจิ้มเข้าไปด้วย จาบ้าตาย

4.กล้าม ครัยว่ากล้ามหนุ่มๆ สมควรจับบ้าง ฮั่นแน่ คิดผิดเลย จับแล้วมันจะจั๊กกระเดี๋ยมขึ้นมา บางคนหนักมากจั๊กกระเดี๋ยมมากๆอีแอบออกเล้ย....ตัวเอง

5.MILKS นมs เอ่อ..... .อันนี้ไม่ห้ามจับเลยๆ แต่ขอร้อง อย่าเขี่ยจิ มัน จึ๊กกึ๋ย....

6.ขนหน้าแข้ง อันนี้ต้องบอกคำเดียวว่า "ห้าม"เด็ดขาด ( สาวๆเขาถามมาว่า เขาไม่จับ เขา"ดึง"เลยผิดป่ะ เอ่อ...อันนี้แหละที่อยากบอกว่า อย่า... เจี๊ยกกก...อูย... บอกม่ายทัน -*- )

7.นิ้วเท้า ห้ามนะครับ สาวๆทราบหรือไม่ว่ากลิ่นของมันแสนจะวิเศษแค่ไหน อย่าเสี่ยงดีก่านะ (เมื่อกี้มีคนถามว่า สาวของเขาไม่ยอมห่างนิ้วเท้าเขาเลย ทำไงดี ผมแนะนำว่าควรจะพาไปหาจิตแพทย์ดีกว่านะ )

8.ท้อง ยิ่งหนุ่มๆที่หุ่นอาเสี่ยนะ สาวๆจะคิดไหมว่ามันเปนปมด้อยแค่ไหน ฮือๆๆ T_T

9.สะดือ เอ่อ.....แล้วสุดสวยจะจับหา...อะไรเนี้ยฮึ เหม็นก้อเหม็นแถมมี งาดำด้วยอีกต่างหาก

10.โอโบ๊ะจาม๊ะตัวผู้ สาวๆ ลองจับดูดิ หนุ่มๆ ไม่ว่าอยู่แร้ว ครับ ขอแนะนำว่าไม่จำเป็นอย่าไปแตะเจ้าโอโบ๊ะจาม๊ะเลยดีกว่า

จะจับสักทีก็ควรคิดให้ดีนะครับ อาจมีคำไม่สุภาพบ้างเ พื่อให้ได้อรรถรถในการอ่าน (เรารู้นะที่เข้ามาอ่านนี่คิดไรอยู่อิอิ)


9. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 20:05:35   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
นำเสนอโดย เรื่อง ผู้หญิงเหมือนต้นไม้ ผู้ชายก็เหมือนคนสวน

จัดทำโดย By Sakata

ผู้หญิงเหมือนต้นไม้ ผู้ชายก็เหมือนคนสวน แต่ต้นไม้ช่างเย้ายวน คนสวนก็เลยฟัน


เมื่อเราไม่มีรักแท้ แล้วจะไปดูแลมันทำไม


กลม ๆ มีรูตรงกลาง..ไม่ใช่ห่วงยางแต่เป็นห่วงใย ห่วงยางม่ายรุของคราย..แต่ห่วงใยนี้เป็นของเทอ


โสดเสมอรอเทอสนอง...โสดลูก2รอน้องเสนอ


รถไฟยังมีจอด แต่หัวใจพี่รักตลอด ไม่มีจอดนะน้อง


อยากให้เธอปลอกหัวหอม จาได้มีน้ำตาให้เราบ้าง




ลงทุนคือหัวใจ กำไรคือความรัก ขาดทุนคืออกหัก นิยามรักของนักเรียน


ฟันแรกคือฟันน้ำนม ฟันที่สองคือฟันแท้ ฟันที่สามคือฟันเทอ รักเสมอถ้าเทอให้ฟัน


ไม่อยากเล่นของสูงเหมือน Big Ass ไม่อยากเป็นClash แค่ไออุ่นรัก ไม่อยากเป็น Socool แค่คนรู้จัก อยากเป็นคนที่ถูกรักอย่าง Bodyslam


ผู้ชายนั้น...รักจริงแต่เอาเล่น ๆ ...แต่ผู้หญิงรักเล่น ๆ... แต่เอา(เป็นสามี)จริง ๆ

ไม่อยากเล่นของสูงเหมือนบิ๊กแอส ขอเป็นแคลชเช็ดน้ำตาจะได้ไหม ไม่อยากเป็นกบในกะลาให้ปวดใจ แค่อยากรู้ว่าอยู่ตรงไหนของหัวใจเธอ


รักใครหลายคน ไม่ใช่เหตุผลของคนหลายใจ


ข้อความนี้ห้ามอ่านฟรี ส่งใจที่มีมาแลกด้วย


อ่านแล้วยิ้มหน่อย อ่านบ่อยยิ้มหวาน อ่านนานยิ้มนาน หลอกให้อ่าน โอ๊ย ! สะใจ


บ่าย 1 คิดถึงเธอ บ่าย 2 ละเมออยากเจอหน้า บ่าย 3 รักนะเด็กโง่ทุกเวลา บ่าย 4-5...ไปเล่นเกมส์


,,,,,,,พื้นที่ว่างเปล่า,,,,,,,,,


อย่าอ่านข้อความต่อจากนี้นะ เพราะใครอ่านเป็นหมา โถ่เตือนแล้วก็ไม่เชื่อ !!!


99% ที่อ่านข้อความนี้เป็นคนหน้าตาดี แน่นอนคุณคือ 1% ที่เหลือ


ไม่รักไม่ว่าแต่อย่าขัดขืน


สุนทรภู่ครูกวีขี่Smash แบงค์วงแคลชขี่Mioเท่นักหนา เสก โลโซขี่Nouvoโอ้งามตา ฉันนี่หนาขี่รถถีบไปจีบเธอ


เมื่อคืนนางฟ้ามาเข้าฝัน ท่านถามฉันอยากได้อะไรไหม ฉันตอบไปด้วยน้ำเสียงที่จิงจัย บ้าหรือไงไปเลยไปกรูจานอน


เบื่อ!! เซง!! คนบ้าเต็มบ้านเต็มเมือง ไม่ยอมไปไหนกานเลยหรอวะ มานั่งออนเอ็มอยู่ได้ ทั้งวัน


ขอขอบคุณความรักที่เป็นแรงบันดาลใจ โดยการหักหลังผมมาตลอด


ใส้ดินสอหมดยังมีเปลี่ยนใส้...แต่รักเธอหมดใจจะเอาที่ไหนมาเปลี่ยนดี


...ถ้ า ฉั น ไ ม่ เ จ้ า ชู้...จ ะ รู้ ไ ด้ ไ ง ว่ า เ ธ อ หึ ง


ถ้าเมิงไม่ทัก กรูก้อไม่ทัก ถ้าเมิงจาทัก กรูก้อจาทัก ถ้าเมิงไม่ตาย กรูก็ไม่ตาย ถ้าเมิงจาตาย ก็เรื่องของเมิง


คือว่า....ขอคุยด้วยคนเดะ


รักในวัยเรียน...เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน!!เเต่ฉันไม่สน? เพราะฉันกางร่มจุดเทียน.. . วี๊ด....วิ้ว


[The beginning of love] เก็บรักไว้เพียงคำว่าเพื่อน [The end of love]


เมลกุไม่ได้เอาไว้"บูชา"


ผู้หญิงคือต้นไม้ ผู้ชายคือคนสวน แต่ต้นไม้ช่างเย้ายวน คนสวนก้อเลยฟัน( แล้ว ) ทิ้ง


เมื่อเทอยังมีเค้าอยุ่เต็มหัวใจ เเล้วจาให้ช้านอยู่ส่วนไหนของเทอ


นี่เทอๆ อยู่ว่างๆมาคบกันมั๊ย !?


ฉันคงไม่อาจรักเทอได้ เพราะทุกห้องหัวจัยมีคนจองเต็มไปหมดแร้ว


แม้โลกนี้จะไม่มีคัยเลยที่รักเทอ ช้านนะเออ จำไม่ขอรักเทออีกคน


ถึงแม้เทอไม่ได้เกิดมาสวยอย่างฉัน แต่เราก้อเป็นเพื่อนกันได้เสมอ


เสืออยู่ป่า ปลาไหลอยู่รู งูอยู่บนหัวเทอ


ฉันอาจหน้าตาดีเกินไป จนเทอน้อยอกน้อยใจในหน้าตาตัวเอง


ฉันผิดหรือที่น่ารัก จนเทอหลงรักจนถอนตัวไม่ขึ้น


อุปสรรคที่ขวางหน้า ขอให้ฟันฟ่าไปให้ได้ ถ้าเรื่องแค่นี้เทอท้อใจ อยู่ไปก้ออายหมามัน


รู้ดีว่าโดนหลอกแต่ไม่โกรธหรอก ชั้นก้อหลอกเทอเหมือนกัน
อยากดูแลเทอยามหมองเศร้า อยากชวนกินเหล้ายามเทอเสียใจ


ต่อให้ทุกคนในโลกนี้เดินจากเทอไป ชั้นจะยังยืนอยู่ตรงนี้ใกล้ๆ คอยยิ้มอย่างสะใจให้เทอ


เทออาจเป็นแค่คัยซักคนในโลกใบนี้ แต่สำหรับฉันโลกใบนี้ไม่น่ามีคนอย่างเทอเลยซักคน


เป็นนางฟ้าในจัยคัยฉันไม่ว่า เปนยัยบ้าในจัยคัยฉันไม่หวั่น จะติ๊งต๊องหรือเอ๋อไม่สำคัน ขอเพียงเทอเปนแฟนฉันเท่านั้นพอ


ได้เห้นเทอท้อแท้ แค่นี้ช้านก้อมีกำลังใจก้าวเดินต่อไปอย่างงดงาม


จงเปลี่นโอกาดให้เปนวิกิดแร้วชีวิตจะมีรสชาติ


ไม่ได้ตั้งใจจะมีชู้ แต่ความสวยที่มีอยู่มันบังคับ


รั ก จ ริ ง .......ทิ้ ง จ ริ ง....โ ว้ ย ย ย ย


อย่าหวังว่าคัยสักคนจะอยู่เพื่อเรา เพราะบางครั้งเราเองก็ยังไม่รุว่าจะอยุ่เพื่อคัย


พระอาทิตย์ไม่ลืมวัน พระจัทร์ไม่ลืมคืน ทะเลไม่ลืมคลื่น มีหรือจะลืมเธอ


คลิกมาคุยกะคนน่ารัก


ไม่โกด ไม่แคือง แต่กุจำแม่น





"อย่าทัก ไม่ว่าง"



~..คิดถึงแปลว่าคิดถึง เธอจะลึกซึ้งกับมันบ้างไหม ถ้าถามว่าคิดถึงใคร..ก็เธอไงที่ฉันคิดถึง...~


หากรักคือทุกช์..แร้วสุขคืออไร


หากรักคือไฟ..แร้วทำมัยใจต้องการ





ไม่สบาย เป็นหวัด ปวดหัว มีไข้ ไม่มีแรง เจ็บคอ ก็ไม่หนัก เท่ารักเธอ


คนรักกันเขาต้องทำกันยังไง"






ใบไม้ยังเปลี่ยนสี นาทียังเปลี่ยนไป คนรักยังนอกใจ แล้วอะไรจะแน่นอน

ใน1ปี 1วันและ1หน มี1คน1ใจใน1รัก แต่1สิ่ง1อย่างที่รู้จัก คือ1รัก1ใจใน1คน



มีแฟนไว้หยิก มีกิ๊กไว้หยอก อยากหั้ยหยิกหรือหยอกก้อบอกกันได้

10. เอ็กซ์
(Non member)
    11-11-2006, 20:49:20   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ผมชอบอันสุดท้ายอ่ะ อ่าน สนุนดีอ่ะ ขออีกได้ไหมอ่ะ ผมหละขุดอ่ะ ฮากามๆๆ ช่วยขุด 1 ที่
11. fffffffffff
(Non member)
    11-11-2006, 21:41:23   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
-6lyl-6f
12. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 21:53:13   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้
แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน
แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเขาทำอะไรเพื่อเราบ้าง
แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักแล้วหรือยัง



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเขาจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา
แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเขา ว่าเขาเคยมีใครยังไง
แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...อดีต..ถึงอย่างไรก็คืออดีต



การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะ ก็ไม่สำคัญ
เราจึงยอมให้เขาเป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้เขาสบายใจ



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา
แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรหูเบา
เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารักได้



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย
แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน
เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดี แม้สักล้านคำ



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆเลย
เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน



การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องคอยนับว่าเขามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ
เพราะข้อดีของเขาก็มีมากพอที่จะทำให้เราลืมข้อเสียทั้งหมดของเขาได้



การที่เราจะรักใครสักคน....ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา
แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ



การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อเห็นเขาเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเขาเสียน้ำตา
แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์ของเขา
เสียตั้งแต่เมื่อเราเห็นเขาเงียบๆซึมๆไป เพราะหากเราปล่อยเขาไว้จนสายเกิน
ผลสุดท้ายแล้วคนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง



การที่เราจะรักใครสักคน...อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ
ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป



การที่เราจะรักใครสักคน...แม้ว่าอาจทำให้เราตาบอด
แต่ก็ทำให้เราได้รับรู้และเข้าใจ ว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคน มันมีมากมายแค่ไหน



การที่เราจะรักใครสักคน...จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ
การที่เราจะรักใครสักคน...ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ



...ความรัก สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆสิ่ง
ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง
ความรัก ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เราเข้าใจอะไรๆมากขึ้น
ความรัก ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ
นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้ ....จากการที่เราได้....รัก....ใครสักคน...



ป.ล. บทความนี้ถูกถ่ายทอดจากความรักของหญิงสาวคนหนึ่ง
ที่มีต่อชายผู้เป็นที่รักยิ่งของเธอ แต่มาในวันนี้เขาผู้นั้นไม่เคยแม้แต่
แลเหลียวมองย้อนกลับไปในห้วงเวลาที่เธอและเค้าใช้เวลามอบความรัก
ที่บริสุทธิ์ต่อกัน เพียงเพราะว่าในวันนี้เค้าคนนั้นมีหญิงสาวคนใหม่
แต่ทว่าเธอก็ยังคงเฝ้ามองเค้าผู้นั้นอยู่ห่างๆ ห่างมากพอที่จะไม่ทำให้เค้าคนนั้น
และคู่รักคนใหม่ของเค้าต้องระเคืองใจเพราะเธอ มันยุติธรรมแล้วหรือสำหรับชีวิตคนๆนึง
ที่จะต้องจมปลักอยู่กับอดีตเพียงเพราะว่าความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ที่เรียกตัวเองว่า "ผู้ชาย"



..... นี่แหละหนาความรัก.....
ถ้าคุณรู้ว่าคุณรักใครและใครรักคุณ จงรักษาและถนอมน้ำใจของเค้าไว้
เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
ฉะนั้นจงทำวันนี้เพื่อคนที่คุณรักและรักคุณให้มาที่สุด
..................... จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง


13. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 21:56:16   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
นำเสนอโดย By Sakata

เรื่องสั้นขนาดยาว .. About?? "Love" :+:

แอบเอาเรื่องสั้นขนาดยาว (มาก) ที่แต่งเองเอาไว้นานแล้ว

มาลงบอร์ด เผื่อจะมีคนชอบ ฮี่ๆ



++++++++++++++++++++++++++++++++++



ตื่นได้แล้ว อีตาบ้า คนนอนกินบ้านกินเมือง”

เสียงใสๆ ของออม เพื่อนสนิทของผมดังขึ้น..



“เมธ เธอจะนอนไปถึงไหนเนี่ย??”

เสียงเจ้ากี้เจ้าการยังคงดังต่อไปอย่างไม่มีท่าทีจะหยุดนิ่ง..

พร้อมกับใช้แรงที่มี กระชากผ้าห่มของผมออก

ผมยังคงมุดตัวอยู่กับหมอนใบนุ่ม อากาศแบบนี้น่านอนจะตายไป..



“ก้อจะนอนจนกว่าจะหายง่วงน่ะสิ ยัยบ้า” ผมตอบแบบไม่ใส่ใจนัก..



ผมกับออม เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยประถม

แล้วก้อเป็นเพื่อนกันมาตลอด ออมเป็นสาวสวย เรียนดี

เป็นที่หมายปองของหนุ่มๆเกือบครึ่งค่อนมหาวิทยาลัย

ทั้งๆที่ผมไม่เคยจะมองว่ายัยคนนี้สวยสักที..

สู้น้องเก๋ ดาวคณะนิเทศก้อไม่ได้ ทำไมถึงมีคนชอบเธอเยอะจริง..ผมไม่เข้าใจ



“เมธ ตื่น!!!!” เธอยังคงใช้เสียงแสบแก้วหูของเธอปลุกผมเช่นเดิม น่ารำคาญจริงๆ

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าที่ผมตื่นเช้าทันไปเรียน

ติดต่อกันมา สามปีแล้ว ก้อเพราะเสียงแปร๋นๆ แสบแก้วหูของยัยออมนี่แหละ



บิดตัวสองสามครั้ง ผมจึงลุกออกมาจากที่นอนอันแสนสุขได้..



ผมใช้เวลาไม่นานในการอาบน้ำแปรงฟัน และแต่งตัว

แต่ก้อยังไม่วายโดนยัยออมค่อนแคะเอาว่า

“วิ่งผ่านน้ำมาหรือไง ขี้ไคลสงสัยจะปั้นช้างได้ซักสองสามตัวละมั๊ง”

อะไรกันนะ เร็วก้อไม่ดี ช้าก้อหาว่าสำอางค์

ผู้หญิงนี่เข้าใจยากจริงๆ แต่ผมก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรออกไป

เพราะรู้ ว่ายัยออมก้อบ่นไปอย่างนั้น

แต่ยัยนี่บ่นเก่งจริงๆ จู้จี้กับผมจนบางทีเพื่อนๆ แอบไปนินทากันว่า

ยัยออมนี่แหละ แฟนผม

แต่จะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อผมก็ไม่เคยสนใจจะมองยัยคนนี้แบบแฟนสักที..





“วันนี้ออมมีสอบนะเมธ รอด้วย เดี๋ยวไปซื้อของกัน”

“ไม่ได้อะ วันนี้เมธมีซ้อมบาส ออมไปคนเดียวไม่ได้เหรอ?”

“ใจร้ายจัง งั้นออมไปคนเดียวก็ได้ เมธไม่ไปก้อไม่เป็นไร”

เสียงเธอดูเหมือนสลดลงวูบหนึ่ง.. แต่ผมไม่ได้สนใจอะไรมากมาย

มีต่ออ่ะครับ ตอนที่2 อ่ะ


14. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 21:57:25   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ตอนที่2 เรื่อง สั้นขนาดยาว .. About?? "Love" :+:


“พี่เมธคะ ทำไมวันนี้มาสายจัง เก๋รอตั้งนาน”

เสียงใสคุ้นหูที่ผมปรารถนาจะได้ยิน ดังขึ้นแล้ว..

ผมรีบสาวเท้าเดินไปให้ถึงต้นเสียงโดยเร็วที่สุด ดูเหมือนออมจะไม่ค่อยพอใจนัก..

แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะผมบอกแล้ว ออมเป็นได้แค่เพื่อนของผมเท่านั้นเอง









ทำไมเขาถึงไม่เข้าใจเราสักที..

ฉันกับเขาคบกันมาตั้งแต่สมัยประถม

เมธเป็นเพื่อนผู้ชายคนเดียวที่ฉันห่วงใย

และรู้สึกผ่อนคลายที่สุดเท่าที่ฉันเคยมีเพื่อนมา..

ฉันแค่รู้ ว่าหัวใจตัวเองต้องการอะไร..

เหมือนกับที่เมธเองก็คงรู้ .. ว่าเขาชอบน้องเก๋มากแค่ไหน

ถึงฉันจะอยากพูดออกไปมากแค่ไหน

เขาคงไม่รับฟัง .. สู้ฉันเก็บทุกอย่างไว้อย่างนี้ดีกว่า..

“ออม ทำอะไรมา หน้ามุ่ยๆ อกหักรึไงกันจ๊ะ” เสียงยัยจุ๊บ

เพื่อนสนิทอีกคนของฉันทักขึ้นอย่างทะเล้น

ฉันไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ส่งยิ้มแกนๆ กลับไปให้เพื่อนสาวเท่านั้น..

“นายเมธอีกแล้วล่ะสิ ทำหน้าแบบนี้มา หนีไม่พ้นนายนี่ซักที..” ยัยจุ๊บพูดต่อ

“พอเถอะน่าจุ๊บ เมธเค้าไม่ได้ทำอะไรเราหรอก”

“เราผิดเองแหละ สงสัยพักนี้วุ่นวายเกินไป”

ฉันตอบกลับไปด้วยสีหน้าเหม่อลอยเล็กน้อย







“วันนี้พี่เมธไปชอปปิ้งกับเก๋นะคะ นะคะ นะ”

น้องเก๋ขอร้องขนาดนี้ มีหรือผมจะไม่ไป รีบตอบไปทันทีว่า

“ได้สิครับ เดี๋ยววันนี้น้องเก๋เลิกเรียนแล้วพี่ไปรับแล้วกันนะครับ”

ผมลืมไปสนิท ว่าวันนี้ผมมีซ้อมบาสตอนเย็น และลืมไปสนิท

ว่ายัยออมก้อชวนผมไปซื้อของด้วยเหมือนกัน ..

แต่ผมเลือกที่จะไปกับน้องเก๋ มากกว่าที่จะไปเป็นลูกกระจ๊อกยัยออมถือของ

ก็นะครับ แหม น้องเก๋เธอออกจะน่ารักขนาดนี้

ผมไม่กระตือรือร้นก้อแปลก ตอบรับไป ผมก็ได้แต่ยิ้มกริ่ม

แทบจะรอให้ถึงเวลาเย็นไม่ไหวเลยครับ





“วันนี้น้องออมไปไหนรึเปล่า ตอนเย็นไปทานข้าวกับพี่ไม๊ครับ?”

พี่ต้น พี่รหัสของฉัน เอ่ยชวนเหมือนกับทุกๆ วัน

พี่ต้นชวนฉันกินข้าวเย็นแบบนี้มาสองปีแล้ว

เป็นสองปีที่พี่ต้นเสมอต้นเสมอปลายในการชวน

และฉันก็เสมอต้นเสมอปลาย ในการปฏิเสธเช่นกัน..

“เอ่อ..” ฉันอึกอัก

“น้องออมไม่ว่าง พี่รู้แล้วคับ” พี่ต้นตอบแทนคำตอบในทุกๆ วันของฉัน

พร้อมยิ้ม หัวเราะอย่างอารมณ์ดีเหมือนกับทุกครั้ง

“ออมว่างค่ะพี่” อะไรทำให้ฉันตอบออกไปแบบนั้นนะ..




"เสื้อตัวนั้นสวยจังเลยค่ะพี่เมธ" เสียงใสๆ ของน้องเก๋ดังขึ้น

แต่ประโยคที่พูด ผมชักจะเป็นทางออกของเงินในกระเป๋าแล้ว

แต่เอาเถอะ ผมว่า เรื่องแค่นี้ คนรักกันให้กันได้อยู่แล้ว ไม่มีปัญหา

"เท่าไหร่นั่นน่ะครับน้องเก๋ ชอบจริงๆ เหรอคับ?"

ผมแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะหากเธอชอบขึ้นมาจริงๆ ผมจะแย่

ร้านแบบนี้ ราคาเสื้อสวยตัวนั้นต้องปาเข้าไปสักครึ่งหนึ่ง

ของเงินเบี้ยเลี้ยงของผมเดือนนี้แน่นอน

"สามพันห้าเองค่ะพี่เมธ สวยจัง เก๋ชอบที่สุดเลย"

น้องเก๋ตอบพร้อมปรายตามามองหน้าผมวูบหนึ่ง ผมรู้ดีว่าหมายถึงอะไร..

"เอาสิครับ เดี๋ยวพี่ซื้อให้" ผมตอบออกไปอย่างไม่ลังเล

ก็ผมบอกแล้วไงครับ เรื่องแค่นี้เอง..คนรักกันให้กันได้อยู่แล้ว

ไม่มีปัญหา..





แอร์เย็นฉ่ำของร้านอาหารเล็กๆ ไม่ไกลนักจากมหาวิทยาลัย เย็นกระทบผิวกาย

จนฉันต้องกระชับเสื้อแขนยาวตัวบางให้กระชับขึ้นอีกนิด

อากาศเย็นขึ้นมาก เพราะสายฝนที่โปรยปรายอยู่ภายนอก

ดูเหมือนพี่ต้นจะดีใจมากที่ฉันมาทานข้าวเย็นกับเค้าในวันนี้..

"ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด.." ฉันรู้สึกได้ถึงวัตถุเล็กๆ ที่สั่นไหวอยู่ภายในกระเป๋า

ใครโทรมานะ .. เมื่อมองดูเบอร์ที่เรียกเข้า ฉันก็ยิ้มออกได้อย่างไม่ยากเย็น

สงสัยอิตาเมธ จะโทรมาบอกว่าเปลี่ยนใจไปซื้อของกับเราแน่ๆ..





"ฮัลโหล .. ออมเหรอ เมธนะ" เสียงเมธา เพื่อนสนิทของฉันดังขึ้น

"ว่าไงจ๊ะ โทรมามีอะไรให้รับใช้" ฉันถามด้วยเสียงร่าเริง พร้อมยิ้มให้กับโทรศัพท์

ถ้าใครมาเห็นจะว่าฉันบ้ารึเปล่านะ..


::

Modified on: 12-11-2006, 09:46:15

15. bonanaz ''โก๋คุง (0)
Mail to bonanaz ''โก๋คุง


    11-11-2006, 22:13:17   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
54dsa56d46sa
d5sadasdsa

16. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    11-11-2006, 22:17:08   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ไม่ขุด ก็ไม่มีต่อแล้วหละ เหอะๆๆ บอกว่าไว้ มีต่อยาวๆๆๆ
อ่านเป็นวันอ่ะ ถ้ามีคนขุด เดียวมีต่ออ่ะ

17. ......
(Non member)
    12-11-2006, 00:50:59   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ได้ผลจิงอ่ะหรอ
18. TheDoG00 (0)
Mail to TheDoG00


    12-11-2006, 01:01:29   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
หลงเข้ามา
ต้องจำใจขุด - -*

19. victorx
(Non member)
    12-11-2006, 08:33:50   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ขุดแล้วคร้าบบบบบบบบบบ
20. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    12-11-2006, 09:36:25   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ตอนที่3 เรื่อง สั้นขนาดยาว .. About?? "Love" :+:

"ออม มีเงินให้เมธยืมไม๊อะ เพื่อนในทีมข้อเท้าแพลง"

"อยู่โรงพยาบาล ไม่มีใครมีเงินซักบาทเลย โอนมาให้สำรองซักสามพันได้ไม๊อะ"

เสียงเมธร้อนรนมาก สงสัยว่าเพื่อนเขาจะแย่จริงๆ ฉันจะทนอยู่เฉยได้อย่างไร..

"ได้สิ เดี๋ยวออมเดินไปโอนให้เลยนะ สามพันใช่ไม๊ จ้ะๆๆ"



"พี่ต้นคะ .. เดี๋ยวออมมานะคะ ไปธุระทางโน้นแป๊ปนึง"



คนที่รอต่อแถวตู้ ATM ต้นดือนแบบนี้ มีมากเสียจนฉันต้องรอคิวเป็นนานสองนาน

ทำธุระให้เมธเสร็จ ฉันจึงเดินกลับไปที่ร้านเดิม พี่ต้นรออยู่ก่อนแล้ว..



"ทานอะไรดีน้องออม ที่นี่อร่อยทุกอย่าง พี่รับประกันเลยเนี่ย"

พี่ต้นถามฉันด้วยน้ำเสียงร่าเริง

"อะไรก้อได้ค่ะ ออมทานได้หมด" ฉันตอบไปตามมารยาท

ในใจล่องลอยคิดถึงเพื่อนที่กำลังเดือดร้อน

"งั้นเดี๋ยวพี่สั่งให้นะครับ น้องออมไม่ทานอะไรก้อบอกพี่นะ"

"ค่ะ.."





"พี่เมธใจดีจังเลยค่ะ เก๋รักพี่เมธที่สุดในโลกเลย"

เสียงน้องเก๋สดใสขึ้นมาทันทีเลยครับ แหม ถ้าต้องแลกเงินเดือนทั้งเดือนของผม

กับสีหน้าแล้วก็น้ำเสียงแบบนี้ของน้องเก๋ ผมก็ยอมครับ

นี่ผมก็ยืมเงินยัยออมมาสามพันแล้ว เดือนนี้ผมคงพอมีเงินใช้อยู่ ไม่ขัดสนเท่าไหร่

"น้องเก๋ชอบพี่ก็ดีใจแล้วจ้ะ ใส่บ่อยๆ นะ พี่ว่าน้องเก๋ใส่แล้วสวยที่สุดเลย"

เธอฟังประโยคนี้แล้วยิ้มหวานๆ ให้ผมหนึ่งที

แหม โลกนี้มันเป็นสีชมพูเลยครับ..





"ออม เธอนี่ใจดีไม่เข้าเรื่องเลยนะ เพื่อนอยู่โรงพยาบาล จริงรึเปล่าก้อไม่รู้"

จุ๊บพูดแบบไม่ค่อยพอใจนักเมื่อรู้เรื่อง .. แต่ฉันเชื่อเมธา

เพราะเขาไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องโกหกฉันซักนิด..

"ก็ต้องจริงสิจุ๊บ เอาน่าจุ๊บ อย่าอารมณ์เสียเลย มาทำรายงานกันต่อดีกว่า"

"แล้วเธอก็ไม่ค่อยสบาย เงินจากทางบ้านก็ไม่มาก จะเอาเงินที่ไหนไปหาหมอ"

ยัยจุ๊บซักต่อ ดูไม่พอใจยิ่งกว่าเดิม ฉันไม่น่าเล่าให้จุ๊บฟังเลย

แค่นี้จุ๊บก็ไม่ค่อยชอบเมธาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว..

"แค่ปวดหัวนิดหน่อยเอง พาราสักสองเม็ดก็หายแล้ว อย่าคิดมากเลยน่า"

ฉันตอบไป แล้วก้มหน้าก้มตาทำรายงานชิ้นโตต่อไป..




เช้าวันนี้ยัยออมไปไหนนะ ไม่มาจิกผมลุกจากที่นอนเหมือนเคย

แต่ก็ดีแฮะ ผมจะได้มีเวลานอนอีกหน่อย

"กริ๊งงงงงงงงงง .. กริ๊งงงงงงงงงง" เสียงแสบแก้วหูนี่มาจากไหนกันนะ

ผมว่าผมไม่เคยตั้งนาฬิกาปลุกนะ แต่นี่มันเสียงนาฬิกาปลุกชัดๆ

ผมงัวเงียนิดหนึ่ง ก่อนจะลุกมาตามหาต้นเสียงที่แสนจะน่ารำคาญ

เจอแล้ว นาฬิกาปลุกเจ้าปัญหา..

ผมไม่รู้ว่าใครมาตั้งแล้ววางไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือของผมตั้งแต่เมื่อไหร่

แต่พอผมยกนาฬิกาปลุกเจ้าปัญหาออก

ผมก็เจอกับโน้ตใบเล็กๆ ที่แนบอยู่ระหว่างนาฬิกาปลุกกับโต๊ะเขียนหนังสือของผม..

โน้ตสั้นๆ มีลายมือโย้เย้

ผมจำได้ดีว่า นี่เป็นลายมือของยัยออมแน่ๆ “ตื่นได้แล้วตาบื้อ สายโด่งแล้วนะยะ”

ยัยออมนี่จอมวางยาจริงๆ ผมจะนอนฝันหวานถึงน้องเก๋อีกสักหน่อยก็ไม่ได้ทีเดียว

เป็นก้างขวางคออยู่นั่น ขนาดเจ้าตัวไม่มาปลุกเอง ก็ยังอุตส่าห์วางยาไว้อีก แสบจริงๆ..




ฉันเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ ดูเหมือนแสงอาทิตย์เวลานี้มันจะดูเจิดจ้าเกินไปสำหรับฉัน..

กี่โมงแล้วนะ จะมีใครปลุกเมธาไปเรียนไหม? นาฬิกาปลุกที่ฉันตั้งไว้ทุกวัน มันใช้งานได้หรือเปล่า..

รู้สึกร้อนผ่าวตั้งแต่ดวงตาถึงลำคอ คอแห้ง รู้สึกกระหายน้ำอย่างมาก

ฉันพยายามลุก เอาแขนยันตัว ลุกขึ้นนั่งได้อย่างไม่ยากเย็น

สิบเอ็ดโมงแล้ว นี่ฉันขาดเรียนไปหนึ่งวิชา .. ดูเหมือนจะเป็นไข้ นอนพักสักหน่อยฉันคงดีขึ้น


"ติ่ด ติด ติด ติ่ด ติ๊ดติ่ด ติ้ด.." เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือจากการ์ตูนอมตะสุดฮิตดังขึ้น

ใครกันนะ .. ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่ข้างเตียง



"ฮัลโหล ออม เป็นไรรึเปล่า ทำไมไม่มาเรียน?" เสียงใสที่คุ้นเคยทางปลายสายไต่ถามอย่างเป็นห่วงเป็นใย

"มีไข้นิดหน่อยน่ะจุ๊บ กินยาแล้ว นอนพักสักหน่อยคงหาย วันนี้มีงานรึเปล่า?" ฉันยังคงเป็นห่วงเรื่องการเรียนอยู่นิดหน่อย

"ไม่มีๆ เดี๋ยววันนี้ชั้นไปซีร็อกส์เลกเชอร์ของวันนี้ให้นะ เดี๋ยวไปหาที่หอ แล้วเจอกัน"

"จ้ะ ขอบใจมากนะ" ฉันตอบกลับไปอย่างซาบซึ้งใจกับเพื่อนที่แสนดี..

มีต่ออ่ะนะ

21. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    12-11-2006, 09:40:05   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ตอนที่4 เรื่อง สั้นขนาดยาว .. About?? "Love" :+:

"ติ่ด ติด ติด ติ่ด ติ๊ดติ่ด ติ้ด.." เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์เพลงเดิมดังขึ้น ..

สายเรียกเข้าเบอร์เดิม พร้อมเสียงที่ไต่ถามอย่างเป็นห่วงเป็นใยเช่นเดิม..

"ออม เอาข้าวต้มปลานะ เดี๋ยวชั้นซื้อขนมปังเล็กๆ น้อยๆ เข้าไปด้วย กินข้าวแล้วจะได้กินยา"

"จ้ะ แล้วนี่อยู่ไหนแล้ว?" ฉันถามเพื่อนสนิทอย่างแคลงใจ เพราะเสียงรอบกายเธอมันดูเบา และเงียบผิดปกติ

"อยู่ในรถพี่ต้น จะไปเยี่ยมเธอกันไงยัยบื้อ แต่งตัวให้เรียบร้อยหน่อยล่ะ"

"อือ" ฉันได้แต่ตอบไปอย่างมึนๆ

คำว่า "อยู่ในรถพี่ต้น" ดูเหมือนจะเป็นแรงกระตุ้นให้ฉันลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย

เพราะฉันไม่ค่อยคุ้นเคยกับการใส่ชุดนอนอยู่กับคมที่ไม่คุ้นเคยเท่าไรนัก



"เฮ้ยนายเมธ วันนี้แฟนเอ็งไม่มาหรือวะ ทำไมเดินคนเดียว ฮ่าๆๆ" เสียงนายเอ็ม เพื่อนร่วมชั้นปีของผม ตะโกนแซวเหมือนทุกๆ วัน

"ใครวะ แฟนข้า น้องเก๋อะเหรอ กำลังจะไปรับว่ะ" ผมเฉไฉไปตามเรื่อง ทั้งๆที่รู้อยู่ ว่าพวกมันถามถึงใคร

"ยายออมคนสวยไงวะ แหมทำเป็นไม่รู้เรื่อง ปกติเห็นยังกะเงาตามตัว วันนี้หายหัวไปไหนวะ"

"ไม่รู้ ข้าไม่ใช่แฟนเค้าโว้ย" ผมได้แต่ปฏิเสธไปเหมือนเดิม

จะว่าไปผมก็ปฏิเสธอยู่ทุกวันนะ ทำไมนายพวกนี้ถึงได้แซวนักแซวหนาก็ไม่รู้

ว่าแต่ ยัยออมตัววุ่นไปไหนนะวันนี้.. ผมยังไม่เจอเธอตั้งแต่เช้า แต่ก็ช่างเถอะ วันนี้ผมต้องรับน้องเก๋ไปทานข้าว

เห็นคนสวยของผม เธอบอกว่าอยากทานอาหารญี่ปุ่น

ดูสิครับ สวยก็สวย รสนิยมก็ดี แบบนี้ใครไม่ชอบก็บ้าแล้ว



"ทั้งหมด หนึ่งพันสามร้อยสี่สิบบาทค่ะ" เสียงหวานๆ ของบริกรสาวที่ร้านอาหารญี่ปุ่นยอดนิยมดังขึ้น

"ครับ" ผมได้แต่ตอบรับแล้วยื่นธนบัตรใบสีเทาหนึ่งใบ สีม่วงหนึ่งใบให้บริกรสาวอย่างเสียไม่ได้

"ไปดูหนังกันต่อนะคะพี่เมธ" น้องเก๋อ้อนผม เสียงหวานแบบนี้ หน้าตาแบบนี้ ใครไม่ยอมก็บ้าแล้วครับ

จมูกโด่งเล็กๆ ผิวขาวอมชมพู ดวงตากลมโตรับกับใบหน้ารูปไข่ แก้มชมพูระเรื่อ ปากอวบอิ่ม แต่งแต้มไปด้วยลิปกลอสใสสีชมพูอ่อน

ยังรวมไปถึงเอวเล็กๆ กับสัดส่วนที่ผมคิดว่า พระเจ้าสร้างเธอมาเป็นนางฟ้าบนโลกใบนี้จริงๆ..


แต่ทำไมวันนี้ผมถึงคิดถึงยัยออมขึ้นมาวูบหนึ่งนะ..





"ดูสภาพซิเนี่ย ดูได้ที่ไหน ตาโหลแถมยังหน้าซีดเป็นไก่ต้มอีก" เสียงยัยจุ๊บตวาดฉันแว้ดๆ แต่ฉันก็อดยิ้มในสีหน้าของเพื่อนสาวไม่ได้

"ยิ้มอะไร ดูซิ ไม่รู้จักดูแลตัวเอง บ้าจริงๆ เลยเธอเนี่ย" เพื่อนสาวของฉันยังคงบ่นต่อไป

แต่อย่างน้อยฉันก็ดีใจ ที่มีจุ๊บคอยบ่น เพราะตอนนี้ดูเหมือนเธอจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเลยทีเดียว

"ข้าวต้มมาแล้วครับผม ร้อนร้อน หอมฉุยคร้าบ" เสียงพี่ต้นยังคงทะเล้น อารมณ์ดีเหมือนเคย

"สงสัยเป็นเพราะว่ายัยออมไปกินข้าวกับพี่ต้นเมื่อวานแน่ๆ เลย ร้อยวันพันปีไม่เคยไป พอไปเลยไม่สบายเลย ดูซิ"

"เกี่ยวด้วยเหรอจุ๊บ พี่ว่าไม่เกี่ยวนา" พี่ต้นตอบยัยจุ๊บ พร้อมยิ้มแห้งๆ ตลกจริงคู่นี้ หยอกล้อกันเหมือนแฟนกันเลย

ฉันเหม่อลอยพร้อมกับทิ้งบรรยากาศหยอกล้อสนุกสนานของสองหนุ่มสาวไว้เบื้องหลัง..

"ทำไมวันนี้ไม่เข้าเรียนวะนายเมธ" เสียงนายเอ็ม เพื่อนคนเดิมของผมถามขึ้น

"ตื่นสายว่ะ" ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย

"ยัยออมคนสวยขาประจำไม่ปลุกรึไงวะ ฮ่าๆๆๆ" นายเอ็มยังคงคะนองปากต่อไม่หยุด

"เออ.." ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดมากกว่าเดิม

มีต่ออ่ะนะ

22. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    12-11-2006, 09:41:44   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ตอนที่5 เรื่อง สั้นขนาดยาว .. About?? "Love" :+:

ผมเดินตรงไปที่โต๊ะม้าหินริมน้ำ โต๊ะประจำของออมกับกลุ่มเพื่อนผู้หญิงของเธอ

นั่นหมายความว่า วันนี้ผมต้องโดนปากคมๆ ของยัยจุ๊บกระแนะกระแหนเอาอีกแน่ๆ

ผมเร่งเดินให้เร็วขึ้น ออมหายไปสองวันแล้ว ผมก็ไม่ได้โทรหาเธอเสียด้วย

แต่เมื่อผมไปถึงโต๊ะประจำของออม ก็ผิดคาด ยัยจุ๊บปากปลาร้าไม่อยู่

แต่โชคยังดี ยังมีเพื่อนของออมคนอื่นนั่งอยู่อีกสองสามคน..

ผมเดินตรงไป แล้วถามถึงออม ว่าทำไมเธอถึงไม่มาเรียน และหายไปแบบนี้

ได้คำตอบจากเพื่อนๆ ออมว่า ออมไม่สบาย เป็นไข้หนัก

ผมรีบรุดไปที่หอพักของออมทันที แต่ก็ยังไม่ลืมซื้อก๋วยเตี๋ยวเส้นหมี่ไม่ใส่ผักร้านที่เธอชอบมาด้วย

โตจนจะเรียนจบปริญญาอยู่แล้ว ไม่ว่าเด็กหรือโต ยัยนี่ก็ยังไม่ยอมกินผักสักที..ผมคิดในใจพลางอมยิ้ม

แต่ .. ตอนที่ซื้อก๋วยเตี๋ยวของฝาก ผมรู้สึกแปลกๆ ที่อยู่ดีๆ ผมก็รู้สึกไม่อยากให้ยัยออมเป็นอะไรไป

ทั้งๆก่อนหน้านี้ผมยังรำคาญเธออยู่เลย

ทำไมนะ..




ฉันนั่งมองโทรศัพท์มือถือทุก 3 นาที..

ฉันลืมเปิดเสียงรึเปล่านะ ตั้งสั่นไว้รึเปล่า แบตหมดไหมนะ ทำไมเค้าไม่โทรมาเลย..

"ก๊อกๆๆๆ" เสียงเคาะประตูรัวอย่างคนร้อนรน ใครกันนะ มาหาฉันตอนนี้ ยัยจุ๊บก็เพิ่งจะกลับไปเมื่อกี๊

ฉันลุกขึ้นยืน เอาผ้าเช็ดตัวผืนบางคลุมไหล่ แล้วเดินไปเปิดประตู

"ใกล้ตายรึยัง?" น้ำเสียงที่ฉันคุ้นเคยดังขึ้น สีหน้าของคนถามดูเหมือนกับว่า เขากำลังเป็นห่วงฉัน..

เพราะท่าทีแบบนั้น ทำให้ฉันรู้สึกร้อนวูบไปทั้งหน้า แถมยังไม่รู้จะเอามือไม้วางไว้ที่ไหนดีอีก..

"ยัง ยังไม่ตายสมใจเมธหรอก" ฉันตอบด้วยน้ำเสียงน้อยใจเล็กน้อย

"ซื้อก๋วยเตี๋ยวมาฝากด้วย กินสิจะได้กินยา" เมธาพูดพร้อมอมยิ้มเล็กๆ เขาคงขำในท่าทางเก้ๆ กังๆ ของฉัน




แต่จะว่าไป เวลายัยออมไม่สบายก็ดูน่ารักเหมือนกันนะ..ผมว่าดูน่ารักมากกว่าตอนที่คอยตวาดผมแว้ดๆ ซะอีก

แม้แต่กลิ่นแป้งเด็กที่หอมอ่อนๆ ออกมาจากตัวเธอเวลาที่เดิมผ่านผม มันก็ดูหอมนุ่มนวลกว่าที่เคย

ผมที่ไม่ได้จัดเป็นทรงเหมือนทุกวัน ดูกระเซอะกระเซิงเล็กน้อย มันทำให้แก้มใสๆ ของเธอดูน่าจับมากกว่าเวลาแต่งหน้า

แม้แต่ชุดนอนลายการ์ตูนสีชมพูซีดๆ ที่ผมเคยค่อนแคะเอาว่าเปื่อยแล้วยังไม่ทิ้ง มันก็ดูน่ารักเวลาเธอใส่..

อะไรทำให้ผมอมยิ้มอยู่ตลอดเวลานะ บ้าจริงๆ..





"เส้นหมี่ไม่ใส่ผักหรือเปล่า?" ฉันถามขึ้นพร้อมอมยิ้มน้อยๆ วันนี้รู้สึกสุขใจอย่างบอกไม่ถูก

"ก็ไม่กินผักไม่ใช่หรือไงยัยบื้อ" เค้าตอบแล้วยิ้มทะเล้นๆ ให้ฉัน

วันนี้เมธาดูอบอุ่นมากกว่าทุกวัน เอาใจใส่ฉัน แล้วก็พูดกับฉันดีๆตลอดเวลา

ฉันชักอยากป่วยแบบนี้ไปตลอดแล้วสิ..

"ร้อนนะ มาเดี๋ยวเป่าให้" เมธาพูดพร้อมแย่งชามก๋วยเตี๋ยวไปจากมือฉัน

มืออีกข้างจับช้อนส้อม ตักเส้นหมี่สีขาวควันฉุยขึ้นมา

เป่าเบาๆ สามสี่ครั้งแล้วม้วนเป็นคำลงบนช้อน ก่อนจะยื่นให้ฉัน..

"กินดิ่ อ้าปาก" เมธาออกคำสั่ง ..


ฉันแทบอยากหยุดโลกไว้ทั้งใบ..






"ไม่ได้หรอกออม อย่ากินนะ เป่ามาได้พรู่ดๆ น้ำลายลงไปบ้างรึเปล่าก็ไม่รู้" ยัยจุ๊บตัวแสบมาข้างหลังผมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

รู้แต่ผมหงุดหงิดทันทีที่ได้ยินเสียงยัยเพื่อนปากจัดคนนี้

"กินจนจะหมดแล้ว ถ้าน้ำลายจะลงไป ก้อเพราะฉันถุยตอนเธอมานี่แหละยัยปากมอม" ผมเถียงอย่างไม่ลดละ

"เหรอยะ แหม ไม่บอกไม่รู้เลยนะ ว่าจะมาแพร่เชื้อกระหังใส่เพื่อนชั้นน่ะ" ทำไมยัยนี่ถึงได้ปากจัดนักนะ .. ผมคิดในใจ

"ไม่อยากเถียงด้วยแล้ว ออม อิ่มรึยัง กินยาซะนะ เมธไปซ้อมบาสละ" ผมตัดบทอย่างรวดเร็ว

ก็ นะครับ ผมเขินที่อยู่ดีๆ ยัยจุ๊บปากปลาร้าก็เดินเข้ามาเห็นผมป้อนข้าวออม

แล้วมันยังเถียงกับผมอีก รำคาญครับ ผมหาทางออกทางอื่นดีกว่า

"เย็นนี้เมธจะซื้อโจ๊กมาฝาก นอนซะล่ะ" ผมพูดกับออมก่อนที่จะรีบคว้ากระเป๋าใส่ของส่วนตัวเดินออกไปจากห้อง




"ไหนบอกกลับบ้านไปแล้วไงจุ๊บ" ฉันถามอย่างสงสัยเพราะก่อนหน้านี้เพื่อนสาวบอกว่าจะกลับบ้านไปทำรายงาน..

"ฉันลืมเอายาไว้ให้เธอน่ะสิ เลยย้อนกลับมา ทำไมยะ ฉันมาเป็นก้างขวางคอหรือไง" ยัยจุ๊บถามกลับพร้อมทำหน้าทะเล้นใส่ฉัน

"หน้าแดงเป็นลูกตำลึงเลยนะ โดนกระหังเมธาแพร่เชื้อรึไงยะ" จุ๊บพูดพร้อมอมยิ้ม เอาไหล่ดันไหล่ฉันเบาๆ

"หน้าแดงเถือกแบบเนี้ย สงสัยไข้จะขึ้นสูงจนปรอทแตก ฮ่าๆๆ" จุ๊บพูดพร้อมยื่นยาเม็ดต่างสีสามสี่เม็ดให้ฉัน

ทำไมฉันได้แต่ยิ้มแก้มแทบปริ โดยที่ไม่ตอบอะไรเพื่อนไปนะ..

มีต่อครับผม
::

Modified on: 12-11-2006, 09:42:10

23. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    12-11-2006, 09:44:58   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ตอนที่6 เรื่อง สั้นขนาดยาว .. About?? "Love" :+:


ฉันพูดไม่ออกจริงๆ ความสุขมันอัดอั้นอยู่ในอกฉันนี่..

"กินยาซะ แล้วนอนพัก ฉันกลับบ้านละนะยะ ทีนี้รับรอง ไม่ย้อนกลับมาเป็นก้างขวางคอแน่ๆ" จุ๊บพูดทิ้งท้ายก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป..

"วันนี้พี่เมธไปชอปปิ้งกับเก๋นะคะ" เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักที่ผมเคยหลงไหลนักหนาเอ่ยขึ้น

"วันนี้พี่ไปไม่ได้เลยเก๋ มีธุระน่ะครับ" ผมบอกปัดออกไป เพราะเย็นนี้ผมต้องไปที่หอของออม..

"ใจร้ายที่สุดเลย เก๋ไปกะคนอื่นก้อได้" หน้าใสค้อนใส่ผมวงใหญ่ ก่อนที่จะหยิบกระเป๋าเดินออกไปอย่างไม่ค่อยพอใจนัก..

ผมไม่มั่นใจในความรู้สึกตัวเองเท่าไหร่ ก่อนหน้านี้ผมยังรู้สึกเฉยๆ กับออมอยู่เลย

ถ้าเป็นวันก่อน ผมคงไม่ปฏิเสธน้องเก๋ไปแบบนี้แน่นอน

ผมคงไปชอปปิ้งละลายเงินในกระเป๋า (ผม) กับน้องเก๋อย่างสบายใจไปแล้ว

แต่วันนี้ แค่ผมคิดว่าต้องปล่อยออมเป็นไข้ นอนอยู่ที่ห้องคนเดียว ผมก็ไม่สบายใจเอามากๆ..

นี่ผมเป็นอะไรไป..

"ยัยออมมันโดนฝนเย็นวันก่อน เลยไม่สบาย พี่ต้นบอกว่า วิ่งออกไปทำอะไรก้อไม่รู้ บอกว่าไปทำธุระ กลับมาตัวเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำ"

ยัยจุ๊บตัวแสบ เวลาที่ตอบคำถามผมดีๆ ก็ดูไม่กวนประสาทเท่าไหร่..

จากคำตอบนั้น มันทำให้ผมรู้ว่า การที่ออมเป็นไข้ ไม่สบายไปตอนนี้

มันเป็นเพราะผม..มันเป็นเพราะความเห็นแก่ตัวของผม..และผมจะไม่ทำแบบนั้นอีก..




หกโมงเย็นแล้ว.. ฉันยังคงมองนาฬิกา ทุกๆ 15 นาที

ในใจกระวนกระวาย แถมท้องเจ้ากรรมก็ยังร้องจ๊อกๆ..

แต่หากชั่งน้ำหนักในใจของฉันแล้ว .. โจ๊กถุงนั้นเป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวของความกระวนกระวายในใจของฉันเท่านั้นเอง..

หากแค่เสียงอันอบอุ่น กับสายตาที่ห่วงใยเพียงนิด ของเมธา

เป็นสิ่งที่ฉันต้องการที่สุดในตอนนี้..

ฉันอมยิ้มน้อยๆ พร้อมกับคิดว่า ฉันควรจะแต่งตัวให้ดูดีกว่านี้สักหน่อย..

ฉันเดินไปหน้ากระจก .. หยิบหวี หวีผมที่กระเซอะกระเซิงให้เข้ารูปกว่าเดิม

หยิบผ้าขนหนูผืนนุ่ม ชุบน้ำเย็น บิดแล้วเช็ดตามเนื้อตัวเบาๆ..

มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาก

ทาแป้งเด็กที่ชอบ ผิวลื่น และเปลี่ยนใส่ชุดนอนตัวใหม่ที่แห้งสบาย

และนั่งรอเวลา..





"โจ๊กหมูใส่ไข่ใส่ขิงกับต้นหอมเยอะๆ ครับ" ผมสั่งอาแปะร้านโจ๊กหน้าหอพักอย่างคุ้นเคย

สงสัยใช่ไม๊ครับ ว่าทำไมผมถึงซื้อโจ๊กใส่ผัก แถมยังสั่งว่าเยอะๆ อีก

ทั้งๆที่ถ้ายัยออมเปิดถุงโจ๊กออกมา ต้องหน้างอเป็นม้าหมากรุกแน่ๆ..

แล้วหนีไม่พ้นผมอีก ที่ต้องบังคับม้าหมากรุกแก้มใสๆ ให้กินโจ๊กถุงนี้ให้หมด แค่คิดผมก็ว่า มันคงลำบากน่าดู..

ก็นะครับ เวลาผมเป็นหวัด แม่ผมก้อชอบบังคับให้กินขิง กินต้นหอมเยอะๆ บอกผมว่า จะได้หายไวๆ

ผมไม่รู้ว่าข้อเท็จจริงนี้ จริงเท็จแค่ไหน แต่แม่รักผม แม่ผมต้องไม่โกหกผมแน่

แล้วผมรู้สึกยังไงกับยัยออมกันแน่ ทำไมผมถึงรู้สึกว่า

ผมเป็นห่วงเธอมากเป็นพิเศษ..

"ล่ายเลี้ยว ยี่สิกห้าบัก" เสียงอาแปะขายโจ๊กดังขึ้น ทำให้ผมรู้สึกตัว

และรู้สึกว่า ผมยืนอมยิ้มขณะรอโจ๊กเหมือนคนบ้า..สังเกตุได้จากหน้าอาหมวย ลูกสาวคนเล็กของแปะ ที่หัวเราะผมคิกคัก





ก๊อก ก๊อก ก๊อก .. เสียงเคาะประตูที่ฉันนั่งรอคอยมาตั้งแต่ยัยจุ๊บกลับบ้านดังขึ้นแล้ว

ยังไม่ทันรู้ ว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูเป็นใคร ฉันก้อใจเต้นไม่เป็นส่ำ พร้อมยิ้มแก้มปริ

ในใจคิดถึงใบหน้ารูปไข่ กับรอยยิ้มทะเล้นๆ แล้วก้อคำพูดยียวนกวนประสาทของเมธา

"ไหนโจ๊กของออม รอตั้งนาน.." ฉันเอ่ยทวงทันทีที่เปิดประตู

"มีแต่ข้าวต้มรวมมิตรคับผม ไม่ใส่ผัก" ฉันรู้ทันทีว่าต้นเสียงไม่ใช่คนที่รอคอย

เงยหน้ามองขึ้นไปถึงต้นเสียง ก็เจอพี่ต้น พี่รหัสเจ้าเก่า ของฉัน..

ฉันจึงได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆ แล้วรับถุงข้าวต้มมาอย่างเสียไม่ได้..

"ขอบคุณค่ะพี่ต้น แต่ออมอิ่มแล้ว ขอนอนพักก่อนนะคะ" ฉันนี่เสียมารยาทจริงๆ

แต่แค่ฉันคิดว่า ถ้าเมธามาเห็นฉันกับพี่ต้นเข้าตอนนี้ ต้องรู้สึกไม่ดีแน่ๆ

ถึงแม้ฉันจะรู้ว่า ตอนนี้ .. ฉันคิดทึกทักไปเองฝ่ายเดียว แต่ฉันก้อยังอยากรักษาความรู้สึกดีๆ ของเมธาไว้นานๆ..

"ครับ งั้นพี่กลับก่อนนะ" สีหน้าพี่ต้นสลดลงเล็กน้อย ก่อนที่จะยื่นถึงข้าวต้มให้ฉันช้าๆ แล้วหันหลังเดินกลับไป..

ผมมองรถสปอร์ตคันหรูที่ขับผ่านหน้าออกไปอย่างพินิจพิเคราะห์..

นั่นรถเจ้าพี่รหัสตัวยุ่งของยัยออม ที่ตามจีบ ตามจิกยัยออมมาตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัย

"มันมาหาใครวะ?" ผมคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร .. หอพักนี้มีเด็กมหาวิทยาลัยเดียวกับผมตั้งมาก เช่าพักอยู่..

ประตูลิฟท์เปิดช้าๆ..ผมเอื้อมมือไปกดหมายเลข 5 อย่างคุ้นเคย

แสงไฟสีส้ม ติดอยู่ที่หมายเลข 5 ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นเสียง "กิ๊ง" แสดงให้ผมรู้ว่า ผมถึงที่หมายแล้ว

เดินไปไม่ถึงอึดใจ ผมก็หยุดอยู่ที่หน้าบานประตูสีน้ำตาลที่คุ้นเคย แต่ทำไมวันนี้ผมถึงรู้สึกไม่คุ้นเคย

ผมตื่นเต้น ใจเต้นแรง ทั้งๆที่แค่เอาโจ๊กถึงนึงมาให้ยัยออม ผมไม่น่าตื่นเต้นมากขนาดนี้..

มีต่อจะจบหละ

24. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    12-11-2006, 09:48:26   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ตอนที่7 เรื่อง สั้นขนาดยาว .. About?? "Love" :+:

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก" เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง

ฉันลุกขึ้นช้าๆ เปิดประตูช้าๆ ราวกับว่า จะลังเล ลังเลว่า คนที่อยู่ตรงหน้าจะไม่ใช่คนที่กำลังคิด..

แต่พระเจ้าก็ไม่ได้ใจร้ายกับฉันมากจนเกินไปนัก

เจ้าของใบน้ารูปไข่ รอยยิ้มทะเล้น กับหนวดสีเข้มที่เพิ่งขึ้นมาหรอมแหรม มันดูน่ารักในสายตาฉัน..

"ไหนโจ๊กออม?" ฉันเอ่ยทวงของฝากตามคำสัญญาทันที

"นี่ไง" เมธายื่นถึงพลาสติกสีขาวขุ่นให้ฉัน พร้อมรอยยิ้มน้อยๆ ระบายทั้งใบหน้า

"อื้อ ขอบใจย่ะ มาช้ากว่านี้หิวไส้ขาดแน่ๆเลย" ฉันตอบพร้อมกับยิ้มปรายลงตามคำพูด..





"อี๋ มีแต่ผัก เมธแกล้งออมเหรอ" ประโยคที่ผมคิดเอาไว้ มันไม่ผิดจากที่ผมคิดไว้มากนัก

"กินไปเถอะ จะได้หายไวๆไง" ผมตอบไป พร้อมยิ้มขบขันเล็กน้อย

ผมนั่งมองมือขาวๆ ที่เขี่ยผักในชามอย่างตั้งอกตั้งใจ หน้าเธอเบ้อยู่ตลอดเวลา

อย่างที่ผมบอกน่ะครับ ไม่ว่าจะโตแค่ไหนยัยคนนี้ก็ยังไม่เริ่มกินผักซักที

หนักเข้า เธอเขี่ยแล้วกินเอาแต่เนื้อโจ๊ก เหลือไว้แต่ขิงกับต้นหอมเล็กน้อย

ผมคิดเอาเองว่าต้นหอมมันคงเขี่ยยาก เธอเลยกินเข้าไปมากโขอยู่

พอเห็นเธอเขี่ยจนหมดชาม ผมก็อดยิ้มไม่ได้

ไม่ว่าที่เธอกินเข้าไป จะเป็นเพราะเธอหิว หรือเหตุผลอื่น

แต่มันทำให้ผมรู้สึกดี ที่เห็นเธอยิ้ม แก้มของเธอดูมีเลือดฝาดมากกว่าที่เคย

แก้มใสๆ อมโจ๊กตุ่ยๆ มันดูน่ารักอย่าบอกใคร..

ผมไม่รู้ว่าใครจะมองว่าเธอน่ารักไหม? แต่ตอนนี้ผมว่า เธอดูน่ารักมาก มากกว่าหลายๆ วันที่ผ่านมา..

"อิ่มจังเลย..เดินไม่ไหวแล้ววว" ฉันพูดขึ้นมาเพราะความอิ่มจริงๆ..

"แต่มีแต่ผัก ไม่อร่อยเลยอะ เมธแกล้งออม" ฉันกำลังจะหันไปต่อว่า

แต่เมื่อฉันหันกลับไปก็เจอมือใหญ่ๆ ถือยาหลากสี อีกมือก็ถือแก้วน้ำใสๆ ยื่นตรงหน้า

"กินยาได้แล้ว อย่าบ่นมาก ยัยแก่" เมธาพูดพร้อมทำหน้าขรึมใส่ฉัน

"กินยาแล้วนอนได้แล้ว พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องโดดเรียนไงยัยบ้า" สำทับมาได้อีกประโยคก็ยิ้มให้ฉันหวั่นไหวได้อีกรอบ..

"อื้ม" ฉันได้แต่ตอบรับแล้วก้มหน้า ซ่อนความเขินอายที่มี ฟ้องอยู่เต็มใบหน้า..

"ไปแปรงฟันแล้วนอนเหอะ เมธเก็บจานให้เอง"

ทำไมวันนี้เมธาถึงดีกับฉันมากมายขนาดนี้นะ และทำไม ทำไมฉันถึงได้ไม่กล้าขัดใจเค้า

ทำไมถึงได้ยอมทำตามอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง..




"เมธกลับก่อนนะ" ผมไม่อยากพูดคำนี้เลย แต่ผมต้องพูดออกมาจนได้..

ส่งออมเข้านอนเสร็จ ผมไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่ต่อ

หัวใจที่พองโตของผมวันนี้ มันทำให้ผมแทบมองอะไรไม่เห็น

ผมได้แต่ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม และ ยิ้ม

ผมกดลิฟท์ ทางออกเดียวที่จะพาร่างกายผมกลับไปที่หอ

กลับไปเพ้อฝันต่อที่ห้องนอนรกๆ ของผม..

อากาศเย็นอีกแล้ว สายฝนก็เริ่มตกพรำๆ มองไฟบนถนนที่ส่องสะท้อนพื้นถนนสีดำสนิท

ขณะที่ผมกำลังก้าวขาข้ามถนนไปยังอีกฝั่ง




"ปื๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน " เสียงแตรยาวดังแสบแก้วหู

สติผมก็ดับวูบลง..

"เมธ .." เสียงใสๆ เรียกชื่อผมเบาๆ ดังมาจากที่ไกลๆ

เมื่อผมลืมตาตื่น ผมก็เจอกับใบหน้าสวยใส เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา..

นี่ผมหลับไปนานเท่าไหร่กันนี่

ผมรู้สึกถึงมือขาวๆ กุมมือผมไว้แน่น น้ำตาใสร่วงพรูจากดวงตากลมโต

"เมธอย่าเป็นอะไรไปนะ แล้วออมจะอยู่ยังไง" เสียงออมนี่ครับ ผมชักจำอะไรได้ชัดเจนขึ้นมาแล้ว..

"นี่ เมธ เธอโดนรถชน สลบไปตั้งสามวัน ยังรอดมาได้อีก อึดดีนี่เธอ เห็นทีแรกนึกว่าจะตายตามนายด่างข้างมหาวิทยาลัยไปแล้ว" เสียงแหลมๆ น่ารำคาญแบบนี้ .. มีคนเดียว

ยัยจุ๊บตัวแสบแน่นอนครับ แต่เพราะคำพูดของเธอ มันทำให้ผมรู้ถึงเรื่องราวชัดเจน

แล้วผมก็รู้ว่า มือยัยออมนี่ นิ่มชะมัด..





คำแรกที่ฉันได้ยินจากปากเขา คือ

"หายไข้รึยังยัยบ้า" พร้อมยิ้มทะเล้นที่ส่งมาเหมือนเคย

ฉันรู้สึกเหนื่อยพิกล เพราะว่าสามสี่วันที่ผ่านมานี่ฉันไม่ได้พักผ่อนเลย

แต่เมื่อได้ยินคำพูดแรกจากปากเมธา มันทำให้ฉันอดยิ้มไม่ได้..

"อื้ม" ได้แต่ตอบไปอย่างอ้อมแอ้ม ..

"สวีทกันต่อนะ ชั้นจะไปเรียนละ" เสียงจุ๊บดังขึ้น

เราสองคนพูดพร้อมกันว่า

"เปล่านะ ไม่ได้สวีทซักหน่อย" และหันมามองหน้ากันอย่างประหลาดใจ..

"อ๋อเหรอออออ ใจตรงกันจังเลยนะ ปฏิเสธพร้อมกันเลย ฮ่าๆๆ" จุ๊บพูดพร้อมกับเดินหันหลังออกจากห้องไป..

"เมธเจ็บตรงไหนไม๊? ออมจะตามหมอมาให้" ฉันเลี่ยงถามไปถึงอาการของเขา

เพราะคาดว่าถ้าเขาตื่นมาต้องเจ็บปวดที่ไหนสักแห่งแน่นอน แต่ได้ยินคำตอบแล้ว มันก็ทำให้ฉันชะงักลงวูบหนึ่ง

"อย่าเพิ่งไปตามคนอื่นมาได้ไหม? มานั่งคุยกันดีกว่า"

ฉันยิ้มร่าเริง ใบหน้าร้อนผ่าว .. และคิดเพียงว่า

จะมีใครคนไหนในโลกนี้มีความสุขได้เท่าฉันอีกไหม.

มีต่ออ่ะนะ

25. Sakata_Em (0)
Mail to Sakata_Em


    12-11-2006, 09:50:05   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ตอนที่ จบ เรืองสั้นขนาดยาว .. About?? "Love" :+:

"กินน้ำไม๊ ออมเทให้" ยัยออมถามผมตามปกติ

แต่ทำไมผมถึงรู้สึกได้ถึงความห่วงใยที่มีมากผิดปกติในน้ำเสียงของเธอนะ..

ผมพยักหน้าเบาๆ ออมหันหลังจะเทน้ำจากเหยือกใสหัวเตียง

"ปล่อยมือก่อนสิ .. ไม่งั้นจะเทได้ยังไง" เธอพูดพร้อมเบนหน้าไปทางอื่น

"งั้นไม่กินแล้ว ไม่อยากปล่อยมือ.." ผมตอบออกไปแบบไม่อาย

หน้าด้านจริงๆ เลยเรา..

สองสามวันมานี้ ออมมาเฝ้าผมที่โรงพยาบาลตลอด

เธอมาทุกเย็น หลังเลิกเรียน และถ้าวันไหนเธอมีวิชาเรียนแค่ตอนบ่าย

นั่นคือ ผมจะได้เจอหน้าเธอวันละ 2 ครั้ง

แต่ช่วงเวลาแห่งความสุข (ปนทุกข์จากร่างกาย) กำลังจะหมดไป

เมื่อคุณหมอคนเก่งพูดกับผมว่า

"พรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้แล้วนะ"

พอฟังแล้ว .. ผมเนี่ยอยากจะเอาหัวโขกกำแพงให้ป่วยต่อจริงๆ เลยครับ..






"กลับหอแล้วเมธก็ไม่มีคนป้อนข้าวแล้วสิออม" เมธาพูดขึ้น

ตอนที่ฉันกำลังตักข้าวต้มคำต่อไปเพื่อป้อนคนป่วยจอมทะเล้น

"ก็กินเองสิ ออมมาป้อนแค่ตอนเย็นเอง แล้วอีกสองมื้อใครป้อน"

"พยาบาลที่นี่น่ารักทุกคนเลย เมธหมายถึงว่า เมธอยากอยู่ให้พยาบาลน่ารักๆ ป้อนข้าว"

ดูคำตอบจากอีตานี่นะ ใครได้ยินแล้วไม่โมโหก็บ้าแล้ว

ฉันไม่ได้บ้านะ เพราะแบบนี้ ฉันโมโห จึงไม่แปลก

"งั้นกินเองเลย" ฉันพูดพร้อมวางช้อนลงตรงหน้า

ดูเหมือนเมธาจะยิ้มอย่างพอใจ แถมยังคว้าข้อมือฉันไว้แล้วพูดต่อ

"หึงเหรอ?" เขาถามด้วยสายตาเอาจริงเอาจัง

ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย..






"ใครจะไปหึงเธอยะ" เสียงยัยออมตอนนี้ ใครมาฟังก็รู้ว่า โกหกชัดๆ

ผมว่า ความรักของผมครั้งนี้คงมีลุ้น..

"หิวน้ำ" ผมพูดขึ้นอย่างเอาแต่ใจ

ในใจคิดว่า นี่ถ้าชีวิตผมเป็นละคร ผมจะต้องเป็นพระเอกที่ไม่โรแมนติกที่สุด

ได้รับรางวัลพระเอกจอมทื่อแห่งปีแน่ๆ..

แต่หลังจากประโยคนั้น ไม่ถึงอึดใจ ก็มีแก้วน้ำใสๆ มาวางตรงหน้า

ผมว่า .. นางเอกผู้แสนดีแห่งปี ก็คงหนีไม่พ้นยัยออมแน่ๆ

ผมคิดถูกไม๊ครับ?..








มือสั่นเทาของชายชรา ปิดสมุดรวมภาพถ่ายแห่งความทรงจำลงช้าๆ

เหม่อมองไปยังท้องฟ้าไกล เหมือนกับว่ากำลังคิดถึงอดีตที่หอมหวานในครั้งยังเยาว์

อมยิ้มน้อยๆ พร้อมขยับแว่นสายตาที่ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนคู่ใจมาแล้วไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี..





"พ่อ ทำอะไรอยู่น่ะ นั่งยิ้มอยู่ได้?" เสียงหญิงชราคุ้นหูดังขึ้น

"ดูรูปสมัยยังเป็นนิสิตน่ะสิ ตอนสาวๆ แม่สวยมากเลยนะเนี่ย เพิ่งสังเกตุ"

"ตอนนั้นยัยจุ๊บจับพลัดจับผลูไปเป็นแฟนพี่ต้นได้ยังไง พ่อจำได้ไม๊"

"จำได้สิ ก็แม่นั่นแหละเป็นแม่สื่อ พ่อยังกลัวแทบตายว่าจะเป็นวัวพันหลัก"

ชายชราตอบกลับพร้อมหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

"จะไปพันได้ยังไง พันอยู่กับใครไม่รู้มาตั้งแต่แรกแล้วนะตาแก่"

หญิงชราตอบกลับพร้อมยิ้มอย่างอารมณ์ดีเช่นกัน



เมธาและออม ในวัย 65 ปี

กำลังซึมซับประสบการณ์หลายอย่างจากวัยเยาว์

พร้อมยิ้ม และหัวเราะไปกับวันวานที่ผ่านเลย..



สองคนนี้ได้ค้นพบอีกครึ่งของชีวิตกันและกัน



แล้วคุณล่ะ..

ในที่สุดก็จบซะที่แล้วใครจะมาขุดให้ผมหละมันคือปันหาของผม


::

Modified on: 12-11-2006, 09:52:15

26. ขุดๆ
(Non member)
    12-11-2006, 09:58:13   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
วิธีฝันเปียก((ใช้ได้ผล90%เพราะเคยใช้มาแล้ว ติดบ้างไม่ติดบ้าง))
-ก่อนเราจะหลับ ให้นึกถึงหน้าคนที่เราต้องการจะฝันเปียกด้วย นึกเรื่องหื่นๆกามๆเข้าไว้จนกว่าเราจะเผลอหลับโดยไม่รู้ตัว
-ถ้าฝันเห็นคนที่เราจะฝันเปียกด้วยแล้ว ให้จับเย้ดโดยทันที((ตอนนี้เราจะควบคุมสติยากมาก เพราะในฝันสติเราจะเบลอๆไงไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็ตื่นแล้ว))
-ไม่ต้องกลัวว่าเค้าจะไม่ยอมให้เราจับเย้ด ถ้าเค้าไม่ยอม เราก็สดเลย ไม่ต้องกลัว ในฝันเราซะอย่างเราจะทำอะไรก็ได้ ตำรวจไม่จับหรอก
-พยายามเย้ดใช้ท่าไรก็ได้ที่คิดว่าน้ำแตกไวที่สุด เพราะเวลาในฝันจะไวมาก คุณอาจตื่นก่อนน้ำจะแตก
-พอน้ำแตกแล้ว คุณก็จะฝันเปียกสมใจ
วิธีนี้อาจจะใช้ไม่ได้ผลกับคนที่ชักเว่าทุกวันครับ

27. sfdsfdsfd
(Non member)
    12-11-2006, 10:58:00   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
sdasdsdasdasd
28. 555
(Non member)
    12-11-2006, 12:15:58   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ขุดคราบ
29. ขุดๆๆให้เค้าหน่อย
(Non member)
    12-11-2006, 12:42:39   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ขุดๆๆๆให้เค้าอ่ะครับบบ เห็นแล้ว เค้าจะได้เอาอันใหม่ขึ้นมาอ่านอ่ะ
เดียวเค้าไม่เอาอะไรมาให้เราอ่าน ที่หลังเอาที่ดีกว่านี้นะ ยังไม่แจ่มพอหรือไม่ดีพอ

30. Ruknongaom (0)
Mail to Ruknongaom


    12-11-2006, 13:30:42   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
55555555555555555+
31. tonsaranya (0)
Mail to tonsaranya


    12-11-2006, 13:39:50   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
วิธีฝันเปียก((ใช้ได้ผล90%เพราะเคยใช้มาแล้ว ติดบ้างไม่ติดบ้าง))
-ก่อนเราจะหลับ ให้นึกถึงหน้าคนที่เราต้องการจะฝันเปียกด้วย นึกเรื่องหื่นๆกามๆเข้าไว้จนกว่าเราจะเผลอหลับโดยไม่รู้ตัว
-ถ้าฝันเห็นคนที่เราจะฝันเปียกด้วยแล้ว ให้จับเย้ดโดยทันที((ตอนนี้เราจะควบคุมสติยากมาก เพราะในฝันสติเราจะเบลอๆไงไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็ตื่นแล้ว))
-ไม่ต้องกลัวว่าเค้าจะไม่ยอมให้เราจับเย้ด ถ้าเค้าไม่ยอม เราก็สดเลย ไม่ต้องกลัว ในฝันเราซะอย่างเราจะทำอะไรก็ได้ ตำรวจไม่จับหรอก
-พยายามเย้ดใช้ท่าไรก็ได้ที่คิดว่าน้ำแตกไวที่สุด เพราะเวลาในฝันจะไวมาก คุณอาจตื่นก่อนน้ำจะแตก
-พอน้ำแตกแล้ว คุณก็จะฝันเปียกสมใจ
วิธีนี้อาจจะใช้ไม่ได้ผลกับคนที่ชักเว่าทุกวันครับ

ใครอ่านแล้วไม่ยอมขุดขอให้กะดอของบุคคลผู้นั้นจะไม่แข็งไปตลอดชีวิต


งั้นก็ขุดๆๆให้ผมด้วยนะ

::

[1] [2] [3] [4] หน้าถัดไป >
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่าน งดเว้นการโพสกระทู้ หรือข้อความที่ เกี่ยวข้อง กับการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์
ไม่ว่าจะเป็นการขอเพลง MP3, การ์ตูน หรือผลงานอันมีลิขสิทธิ์อื่นๆ เนื่องจากการกระทำดังกล่าวผิดต่อกฏหมายลิขสิทธิ์ และมีบทลงโทษทางกฏหมายขั้นรุนแรง

[ Post new topic ]
--= รับสอนพิเศษ ป.5-ม.6 ทุกวิชาโดยนิสิตวิศวฯ และเศรษฐศาสตร์จุฬาฯ 087-598-2828 ปรึกษาได้ไม่แพงจ๊ะ (Keaw) =--
รับวาดรูป, รูปเหมือน, รูปล้อเลียน, กรอบรูป, ภาพวาด, ภาพเหมือน, ของขวัญ
กรุณาอย่านำข้อความหมิ่นประมาทผู้อื่นมาโพสต์กระทู้นะครับ เพราะคนโพสต์สามารถถูกฟ้องรองเอาได้นะครับ (ข้อมูลจากทางตำรวจครับ) !

[ ลงทะเบียน ] [ ดูผลการประมูล ] [ เปลี่ยนรหัสผ่าน ] [ ลืมรหัสผ่าน ] [ ดู feedback ] [ ตรวจสอบรายการประมูล ] [ เงื่อนไขในการให้บริการ ]


Jump to: