---- โฆษณาตำแหน่งนี้ (หมุนวนไม่เกิน 10 อัน) เพียง 5,000/เดือน กดที่นี่เพื่อดูรายละเอียด ----
หน้าแรกมุมสมาชิกแนะนำถาม-ตอบ
ขณะนี้เป็นเวลา 09:07 ของวันที่ 24/01/2018
[ ดูกระทู้ทุกบอร์ดรวมกัน กดที่นี่ ]
*** 1 ก.พ 56 - มือถือ Truemove-H หรือ TOT (imobile3gx, iec3g) สามารถยืนยันตัวได้แล้ว โดยโทรไปหมายเลข *499297 แทน (ค่าบริการนาทีละ 9.63 บาท) ***
พบเห็น รูปไม่เหมาะสม, สิ่งผิดกฏหมาย ติดต่อผู้ดูแลเว็บ กดที่นี่เพื่อดูรายละเอียด
การ์ตูน (หน้าที่ 1/53)
[1] [2] [3] ...[51] [52] [53] หน้าถัดไป >
Ro Adventure~eroticwar story~น้องขิงภาคสมบูรณ์
0. neopsy (0)

Mail to neopsy


บริจาคเงินช่วยน้ำท่วม
ชื่อบัญชี : สภากาชาดไทยช่วยผู้ประสบอุทกภัย
เลขที่ : 045-3-04190-6
ประเภท : กระแสรายวัน
ธนาคาร : ไทยพาณิชย์
    26-02-2005, 01:40:34   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A4342806/A4342806.html#66
หลังจากหฯขิงเจอกับจ๋อง และนักธนูขาแจมอีกคน วันเวลา ก็ผ่านไป
จนกระทั่ง ทั้ง3 ใกล้จะสามารถเปลี่ยนอาชีพได้
วันหนึ่ง จ๋อง กับขิง ปลีกตัวจากเพื่อนอาเชอร์ มาเดินเล่นที่พอนเทร่า หนูขิง ซึ่งเกือบจะได้เปลี่ยนอาชีพ เป็นพรีสท์ แล้ว ได้ไปเดินเล่น แถวๆโบถส์ แต่วันนี้ ดูเหมือนจะมีคนมากมายกว่าปกติ
"จ๋อง เขาทำอะไรกันน่ะ "ขิงถามอย่างสงสัย วันนี้ แถวนี้ รู้สึกว่ามันคึกคักเหลือเกิน ซิ่งผิดไปจากทุกวัน

" รู้สึกว่า.... จะมีงานแต่งงานอ่ะนะ" จ๋อง เขย่งตัวยกมือขึ้นป้องหน้าดู คู่บ่าวสาวที่เดินออกมาจากโบถส์

"แต่งงานเหรอ. น่าสนุกจังนะ " ขิงทำท่าฝันหวาน แต่แล้วก็มีเสียงวี๊ดว๊าย เมื่อเจ้าสาว โยนช่อดอกไม้ ไปกลางหมู่ฝูงชน ตามความเชื่อ ผุ้ที่ได้รับช่อดอกไม้จากเจ้าสาว จะได้แต่งงานเป็นรายต่อไป
ช่อดอกไม้ลอยละลิ่ว มาทางขิง แต่เธอยังไม่รู้ตัวว่า โชคดี กำลังจะมาหา จนกระทั่ง

พล็อก!!!!!~ เสียงช๋อดอกไม้() กระทบหน้าแง ของขิง เข้าจังๆ ตามด้วยเสียง เพล๊ง ของกระถาง

ช่อดอกไม้ พร้อมกระถาง กระแทกหน้าหนูขิง เข้าจังเบ้อเร่อ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า อโคสายint อย่างหนูขิง จะลงไปนอนนับดาวหรือไม่


...................................................................................................

ครึ่งวันผ่านไป หนูขิง ค่อยรู้สึกตัว เธอนอนอยู่ในห้องของโรงแรม โดยมีจ๋องเฝ้าอยู่

" เพิ่งเคยเจอ คนโยนดอกไม้ทั้งกระถางเนี่ยแหละ " จ๋องบ่นให้ฟัง

" เท่านั้นยังไม่พอนะ หลังจากนั้น ไม่รู้มีนายบ้าที่ไหนหักไม้ผีเป็น10อัน ทั้งไนท์แมร์ ทั้งเองเจ้ล วิ่งกันเกลื่อน เกือบหนีออกมาไม่ทัน นี่ถ้าเป็นเอสนะ คงจะได้สู้กันสักตั้ง" จ๋องบ่นอีก

"นี่ๆ จ๋อง ขิงได้ดอกไม้แต่งงานเนี่ย เขาว่า จะโชคดีใช่ไหม "ขิงถามตาแป๋ว

"อื้อ ก็โชคดีน่ะสิ ไงล่ะ เดี๋ยวฮีลให้ตัวเองละกัน ปูดเป็นลูกมะนาวเลย" จ๋องพูดอย่างขันๆ

" แต่งงานเหรอ...." ขิงพูดพึมพัมในขณะที่ฮีลตนเอง


ตกเย็น จ๋องให้ขิง นอนพักอยู่ในห้อง ส่วนตนเอง ไปซื้ออาหารทะเล ที่อิซูด หลังจากซื้อเสร็จ เขาก็รีบเดินทางกลับ แต่ระหว่างทาง ที่เดนผ่านทุ่งหญ้า จ๋องเกิดปวดฉี่กะทันหัน เขาเดินไปในพุ่มไม้เพื่อปลดทุก แต่แล้ว เขาก็พบ ภาพที่น่าตื่นเต้น

อโคสาวรุ่น กับไนท์หนุ่ม กำลังกอดจูบลูบคลำ กันในพุ่มไม้ ห่างจากตัวจ๋องไปไม่มาก ซึ่งมองด้วยตาเปล่าเห็นถนัดชัดเจน ด้วยสัญชาตญาณ โจรเต็มรูปแบบ ทำให้จ๋อง ใช้สกิล "ไฮด์ดิ้ง" ซุมตัว เพื่อสังเกตุสถาณการณ์(เรียกง่ายๆว่า ถ้ำมองนั่นแหละ)

ดูท่า ทั้งคู่ จะไม่รู้ตัวเลย ว่ามีแขกพิเศษ คอยเฝ้าดูอย่างกระชั้นชิด ไนท์หนุ่มเริ่มบดปากต่อปากกับอโควน้อยอย่างรุนแรงขึ้น ลิ้นต่อลิ้น พัวพันแลกเปลี่ยนกัน มือของไนท์หนุ่ม เลื่อนลงไปขยำเต้าของอโคสาวอย่างนิ่มนวล แต่ร้อนแรง

จ๋องก็เช่นกัน ตั้งแต่เกิดมา นอกจากในหนังสือ กับในทีวีที่เขา แอบขิง และอาเชอร์ร่วมปาตี้ ดูแล้ว เขาไม่เคยเห็นคนจริงๆ ทำกัน แบบจะๆระยะประชิดแบบนี้มาก่อนเลย เขาไม่ได้ตั้งใจแอบดูหรอกนะ แต่ว่าตอนนี้ เขาคิดว่า ถ้าเขาทำให้ทั้งสองรู้ตัวล่ะก็ เขาถูกไนท์ชาย ที่คงจะ อับอาย กลายเป็นโทสะ โปว์ฯ กะบาลแยกแหงมๆ





ภาพประกอบ






http://img.pramool.com/.2/r341269-1536.jpg


http://www.cybergooch.com/tutorials/pages/lighting_rfom9.htm ::

Modified on: 09-04-2009, 16:59:23

1. neopsy (0)

Mail to neopsy


    26-02-2005, 01:44:25   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ทั้งคู่ จูบกันนัวเนีย ส่วนมือของไนท์ชาย ก็ค่อยเล้าคลึงสองเต้าของอโคสาวพลางแกะกระดุมเสื้อออกทีละเม้ด ชั่วเวลาไม่นาน เสื้อชั้นนอกที่แสนจะเกะกะ ก็หลุดออกจากร่างของสาวน้อย หน้าอกของเธอ ขนาดกำลังพอดี อาจจะเล็กกว่าของหนูขิงหน่อย ในความคิดของจ๋อง ตอนที่แอบดูเธอ อาบน้ำ แต่ว่า ด้วยขนาดน่าฟัด กับเนื้อตัวที่ขาวราวกับหยวกกล้วยของเธอ ก็กระตุ้นอารมณืจ๋องไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

หลังจากเสื้อของอโคสาว หลุดพ้นตัว ไนท์หนุ่มก็ไม่รอช้า มือข้างหนึ่งเคล้าคลึงเต้า ส่วนปากก็เลื่อนจากการประกบจูบ มาไล้วนรอบหัวนมของเธอ อโคสาวครางในลำคอเบาๆ ในขณะที่ไนท์หนุ่ม กำลังสาละวล ถอดเกราะ ฟูลเพลท ของตนเองออก

ไม่ช้าไม่นาน ไนท์หนุ่ม ก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า เขาใช้ ผ้าคลุม แทนเตียงเฉพาะกิจในการประกอบภารกิจนี้ ไนท์ จับอโคสาวซึ่งขณะนี้ ท่อนบนเปลือยเปล่าแล้วลงนอน มือข้างหนึ่ง เคล้าคลึงเต้าอย่านุ่มนวล ส่วนปากที่แทะเล็มหัวนมนั้น ก็ค่อยๆเลื่อนต่ำลงมาสู่หลุมสะดือ เขาห่อปลายลิ้น กวาดลงไปสักพัก อโคสาวก็ออกอาการเสียวจนเห็นได้ชัด เธแอ่นตัวขึ้นมา เหมือนต้อนรับลิ้นของไนท์หนุ่มเป็นอย่างดี

แต่ไนท์หนุ่ม ยังไม่พอใจเพียงแค่นั้น เขาเลือนมือปรดตะขอกระโปรงของสาวน้อยออกแล้วก้ถอดมันออกไปอย่างง่ายๆ ตอนนี้ ปราการด่านสุดท้ายของอโคสาว ก็คือ กางเกงในตัวจิ๋วที่ห่อสามเหลี่ยมทองคำ อยู่เท่านั้น

ไนท์ ยังสาละวลห่อลิ้นเลียกวาดหลุมสะดืนอ ของเธออยู่ แต่ตอนนี้ มือขวาที่เคยคลึงเต้า ได้เลือนลงมาตามสีข้าง ผ่านต้าขาอ่านอย่างแผ่วเบา แล้วนิ้วกลางขวา ก็มาหยุดที่ตรงร่องกลางลำตัว ซึ่งขณะนี้ คงจะแฉะเยิ้ม เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

นิ้วกลางและนิ้วชี้ แทรกเข้าไปในซอกกางเกงชั้นใน นิ้วทั้งสอง แยกจากกันเพื่อถ่างร่องที่คงยังผ่านศึกมาไม่มากออกจากกัน นิ้วกลางสอดเข้าไปจนมิดโคนนิ้ว เสียงอโคสาวร้องสะดุ้งเบาๆ แต่ชั่วขณะ ก็กลายเป็นเสียงครางในลำคอ

นิ้วกลางที่สอดลึกเข้าไป วนกวาดเป็นวง อโคสาวเสียวจนแอ่นตัว หลังไม่ติดพื้น ไนท์หนุมรุกซ้ำด้วยลิ้นที่เลียตรงติ่ง แบบตรงๆ อโคสาวเสียวสะดุ้ง จนเอื้อมมือมาขยุ้มผมของคู่ขาตนเองเอาไว้แน่นอย่างลืมตัว

ไนท์หนุ่ม เลียปลุกอารมณ์ อยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่จะดึงเอานิ้วออกมา กางเกงในตัวจ๋วที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำเมือก แล้วน้ำลายของไนท์หนุ่ม ถูกเหวี่ยงไปข้างๆ เกือบตกลงบนหัวของจ๋อง ที่กำลัง ไฮด์ดิ้ง เฝ้าดูอย่างตื่นเต้น

ไนท์หนุ่ม ชักลำหอกของตนเองที่พร้อมรบเต็มที่ เสียบเข้าไปในร่องกลางตัว ของอโคสาว พลางเริ่มต้นขยับโยก

แม้จะเป็นตอนที่แสงแดด แทบจะไม่มีแล้ว แต่โจรอย่างจ๋อง วึ่งฝึกประสาทสัมผัสมาเป็นอย่างดี ก้เห็นภาพ หอกของไนท์หนุ่ม ที่กำลังเคลื่อนเข้าออกในตัวของอโคสาวอย่างชัดเจน มีดประจำตัว ของจ๋อง ก็ตั้งโด่เหมือนกัน เขาดูทั้งคู่ เล่นกันต่อไป ด้วยอารมณืที่คุกรุ่น แต่ไม่อาจระบายออก

ไนท์หนุ่ม แทงเสียบแต่ละครั้งแบบมิดลำ เสียงเนื้อกระแทกกับเนื้อ ได้ยินชัดเจน เสียงครางปนหอบ ของทั้งคู่ ดังเล็ดลอดออกมาเบาๆ

หลังจากกระแทกในท่าเบสิกไปสักพัก ไนท์หนุ่ม ก็จับอโคสาวบิดคว่ำหน้า ให้คุกเข่า พลางกระแทกต่อ ดูเหมือนท่านี้ จะกระตุ้นอารมณ์ ของอโคมากกว่าท่าที่แล้ว เสียงเธฮหอบหนักขึ้น เหมือนเหนือยมาแต่ไหน ในขณะที่ไนท์ชาย ก็กระแทกจนตัวเธอสะเทือน

ผ่านไปสักพัก ไนท์หนุ่ม ก็จับให้เธอนั่งตัก โดยไม่ชักท่อนลำที่คาอยู่ภายในออก มือข้างซ้ายขยำเต้าซ้ายขวาสลับ ส่วนมือขวา ก็ลูบวนแถวสะดือท้องน่อย ปลุกอารมณ์ ในขณะที่ปากทั้งสอง แลกลิ้นพัวพันกันนัวเนีย

จากการที่ทั้งคู่เปลี่ยนท่าใหม่ ทำให้จ๋องซึ่งไฮดืดิ้งอยู่ เห็นการปิบัติดารเสียว ของทั้งสองได้ถนัดตา หอกขนาดใหญ่ ของไนท์ชาย ที่เสียบเข้าออกในร่องสีชมพูสด ประดับดวยขนอุยๆ ของอโคสาว ห่างจากจุดที่เขาไฮด์ดิ้งอยู่ ไม่ถึงเมตร

จังหวะกระแทก ของไนท์หนุ่มเรวขึ้นเรื่อยๆเหมือนใช้สกิล ทูแฮนควิก เสียงเนื้อแฉะๆกระแทกกันดังลั่น จนในที่สุด อโคสาว ก็ร้องออกมาไม่ค่อยดังนักเพราะปากถูกไนทืหนุ่มประกบจูบอยู่ แต่เธอ็คงถึงสวรรค์แล้ว เพราะตัวเธฮออ่อนปวกเปียกลง ไนท์หนุ่มซอยต่ออีกไม่กี่ที ก็กดมิดด้ามแช่ไว้ ตัวของเขาสั่นเล็กน้อย ก่อนที่จะดึงหอกที่เริ่มอ่อนตัวออกมาจากร่างของอโคสาว น้ำสีขาวไหลเยิ้มออกมาจากร่องพลางหยดลงกับพื้น ทั้งคู่กอดกันอยู่สักพัก ก่อนที่ไนท์จะนำกระดาษทิชชู่มาเช็ด คราบจากการปฏิบัติภารกิจ ของเขาทั้งสอง

...................................................................................................

ทั้งคู่ แต่งตัว และไปจากที่จ๋องซ่อนตัวอยู่ แต่จ๋อง ก็ยังไม่ลืมทั้งภาพทั้งเสียง ที่ยังประทับแน่นอยู่ในความทรงจำ ทำเอาอารมณเขาปั่นป่วน จ๋องยุติการไฮด์ดิ้ง พลางลุกขึ้นสำรวจตนเอง ดูเหมือนว่า กางเกงเขาจะเปียกเนื่องจาก อารมณืที่พลุ่งพล่าน จากการดูหนังสดแบบเต็มๆตาเมื่อกี้

"ช่างมันเถอะ เดี๋ยวคงแห้ง กางเกงสีทึบ คงไม่มีใครเห็นมั๊ง" จ๋องบ่นกับตนเอง ก่อนที่จะ รีบจ้ำพรวดกลับไปหาขิง ที่โรงแรมในพอนเทร่า


ภาพประกอบ

http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37.jpg

http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37-1.jpg

2. neopsy (0)

Mail to neopsy


    26-02-2005, 01:46:14   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ในที่สุด จ๋อง ก็กลับมาถึงโรงแรม โดยสวัสดิภาพ (อาจจะไม่สวัสดิภาพ ตรงที่ เสียน้ำไปหลายหยด) เขาไขกุญแจเข้าห้อง เพื่อจะน้ำอาหารที่ซื้อมาจากอิซูด ใส่จาน กินเป็นอาหารเย็น

ในห้อง ขิง กำลังหลับปุ๋ย อยู่บนเตียง โดยไม่รู้เรื่องที่จ๋องกลับมาเลย

" โธ่ คิดว่าหิว เลยรับกลับมา เอาแต่นอนอยู่ได้ " จ๋องบ่นเบาๆ เขาเอาถุงอาหารวางไว้ที่โต๊ะ ก่อนที่จะเดินมาดูขิงที่หลับปุ๋ยอยู่บนเตียง
"เด็กคนนั้น โตขึ้นขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย" จ๋องพูดเบาๆ พลางเอื้อมมือเอานิ้วเขี่ยแก้ม ของหนูขิงเล่น หนูขึง หัวเราะเพราจั๊กจี้อเล็กน้อย แต่เธอ ก็ยังไม่รู้ตัวตื่น แต่แล้ว นหูขิง ซึ่งกำลังละเมอ ก็คว้านิ้วชี้ ของจ๋องหมับ และนำเข้าปากดูด

" อิ๊..ไอไออิม ออ่อยจังอ่ะ "( ฮึ ไอติมอร่อยจังอ่ะ) หนูขิงละเมอว่า ตนเองกินไอติม ซึ่งจ๋องไปทำเควสแลกจากพ่อค้ากลางเมืองพอนมาให้เมื่อเช้า เธอละเมอดูดนิ้วจ๋อง ส่วนจ๋องนั้น ก็สะดุ้งเฮือก เขามองหน้าของหนูขิง ที่กำลังดูดนิ้วของเขา พลางนึกถึงเหตุการณ์ ของอโคสาว กับไนท์หนุ่มที่เพิ่งผ่านมา

"เอื๊อก..............." จ๋องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ พลางมองหน้าขิง ที่ละเมอดูดนิ้วเขา จินตณาการของเขาเตลิดไปถึงไหนต่อ ถึงไหน อาวุธประจำตัวของเขาตั้งเด่ จ๋อง ดึงนึ้วกลับ จนหนูขิงสะดุ้งตื่น

"ฮ๊าว~.... จ๋อง กลับมาแล้วเหรอ มีอะไรกินมั่ง " ขิงถามอย่างสลืมสะลือ

" อาหารทะเล กุ้งเผา ปลาหมึกปิ้ง เดี๋ยวจะอุ่นให้ รอแป๊บนะ " จ๋องพูดพลางนำอาหารมาเตรียมใส่เตาอบ
"งั้นขิง กินไอติมก่อนละกัน " ขิงพูด พลางเปิดตู้เย็น เอาไอติมแท่งนึงอกมาฉีกกระดาษ แล้วใส่ปากดูด จ๋องมองขิงดูดไอติม พลางจิณตณาการไปใกลลิบ จนขิงสงสัย

" อ้าว เป็นไรอ่ะ อยากกินเหรอ" ขิง พูดพลางเดินไปที่ตู้เย็นเพื่อ หยิบไอติมอีกอันมาให้

"ป...ปล่าว จ๋องปฏิเสธ " เหตุการณืที่เกิดขึ้นวันนี้ มันสุดทนแล้ว อย่างน้อย เขาต้องทำยังไงกับนายดามัสกัส1รู ที่แข็งโด่ไม่รู้ล้มนี้ก่อนล่ะ

" เดี๋ยวเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ " จ๋องพูดละล่ำละลัก พลางแผ่นแผล็วเข้าห้องน้ำ โดยที่ขิงมองตามอย่างงงงง

" ท้องเสีย เพราะแพ้อาหารทะเล หรือไงน้า............."

3. neopsy (0)

Mail to neopsy


    26-02-2005, 01:47:24   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ในห้องน้ำ จ๋องกำลังทำร้ายตนเอง ด้วยดับเบิ้ลเสลช ใส่เจ้าดามัสกัส1รู ที่โด่ไม่รู้ล้มมาตั้งแต่เมื่อกี้ เขาชักขึ้นลงด้วยความเร็วแบบดับเบิ้ลเสลช ในหัวจินตณาการ ว่าเขาเป็นไนท์หนุ่ม ที่ปฏิบัติภารกิจ อย่างถึงพริกถึงขิง กับอโคสาว มือของเขาชักขึ้นลงเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งอีเวอนอม สีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดออกมา

จ๋องพักเหนื่อยแป๊บนึง เขานึกถึงจินตณาการในหัวเมื่อครู่ ทำไม ตอนฉากสุดท้ายในความคิด อโคที่เขาขย่ม ในจิตณาการ ดันกลายเป็นหนูขิงไปวะได้

เขาคิดถึงหลายปีที่ผ่านมา กมารเดินทางร่วมกัน กับขิง ซึ่งบางที เขาก็ได้เห็นภาพหลุดๆมาเยอะ ท้ายสุด เดือนก่อน ที่โอเอซิสใกล้เมืองโมรอค เขากับขิงได้เดินทางไปรับวื้อแร่ เพื่อเอามาตีเกราะ และอาวุธ เพราะถ้าเขาไปรับซื้อโดยตรง จะได้ราคาถูกกว่า แร่สำเร็จที่ขายผ่านพ่อค้า(แบล็คสมิธ)คนกลางใจโฉด ที่ปั่นราคาของอย่างทารุณ ไม่เห็นแก่คนจนๆที่กำลังสร้างเนื้อสร้างตัว

ภาพเปลือยปล่าวของหนูขิง ที่อาบน้ำกลางแจ้งที่โอเอซิส เขายังจำได้ติดตา

หน้าอกที่รู้สึกจะใหญ่เกินตัวของเธอ หัวนมอันนิดเดียว สีชมภูเข้ม ร่องกลางลำตัวที่ยังปิดสนิด มีขนสีน้ำตาลอ่อนอุยๆปกคลุมบางๆ

เขานึกถึงภาพในวันนั้น แล้ว ดามัสกัส1รูของเขา ก็เริ่มฝื้นคืนสภาพ กลับมาตั้งเด่อีกครั้ง

จ๋อง ยังไม่หมดอารมณ์ เขาชักเบิ้ลต่ออีกรอบ ตอนนี้ ในหัวเขาจินตณาการถึงร่างเปลือยเปล่า ที่เห็นในวันนั้น ของหนูขิง ในขณะที่มือเขาขยับดับเบิ้ลเสลชขึ้นลงอย่างรวดเร็ว
หนูขิงในจินตณาการของเขา ก็กำลังถูกเขากระแทกเอาเป็นเอาตาย การชักคราวนี้ กว่าเขาจะเสร็จ นานกว่าครั้งแรกมาก เขาชักมา10นาทีแล้ว แม้ความเสียวจะเพิ่มมากขึ้น แต่เขาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จ

" จ๋อง ทำไมเข้าห้องน้ำนานจัง ท้องเสียเหรอ หรือว่าอาบน้ำ...." เสียงแจ๋วๆของหนูขิง ปลุกเขาออกมาจากจินตณาการสุดบรรเจิด เขาละล่ำละลักตอบออกไปเพื่อกลบเกลื่อน
" ปะ....ปะ .. เปล่า อ...อาบน้ำน่ะ...."จ๋องหลับหูหลับตาตอบ เขาชักแรงขึ้น เร็วขึ้น เพื่อหวังจะให้มันเสร็จเร็วๆ แต่แล้ว

ปึด!!~..........จ๋องสะดุ้งเฮือก พลางมองดามัสกัส1รูที่ตนเองชักเอาเป็นเอาตาย ตอนนี้ หนังหุ้มปลาย มันถูกถลกลงมาหมด พร้อมกับเลือดที่ไหลออกมา แน่นอน เขาหลับหูหลับตา ชักแรงไปจนลืมตัว มันแรงเกินไปจนกระทั่งเส้นสองสลึงของเขาขาดกระจุย

"จ๊าก~ว๊าก~โอ๊ย~" จ๋องร้องด้วยความตกใจปนเจ็บแสบ หนูขิงที่อยู่ข้างนอก ได้ยินเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของเพื่อนชาย เธอตกใจมาก มอนิ่งสตาร์+5 ถูกเธอฉวยขึ้นมาแล้วฟาดโครมพังประตูห้องน้ำ

โครม~!!!! ประตูห้องน้ำถูกกระแทกออก บานประตูฟาดถูกจ๋องกระเด็นกระดอน หนูขิง รีบเข้าไปหาอย่างเป็นห่วง จ๋องกำลังกุมหัวบนที่บวมปูดเพราะกระแทกกับประตู กับหัวล่างที่เลบือดโชก เพราะการกระตุกดับเบิ้ล จนเลือดไหล

"นี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เกิดไรขึ้น ว๊าย เลือดไหลด้วย " หนูขิง วิ่งเข้ามาดึงมือจ๋องออกเพื่อดูแผล เธอตกใจจนลืมว่า เธฮกำลังจับ อาวุประจำตัวของจ๋องที่ตอนนี้ เริ่มหดลงมั่งแล้ว สองมือเธฮกุมดามัสกัสรูเดียวของจ๋องไว้ แล้วกำหนดจิตร่ายเวทย์

ฮีล~ แค่พักเดียว แผล และคงวามเจ็บแสบ ของจ๋อง ก็หายเป็นปลิดทิ้ง

หนูขิง มองจ๋องอย่างต้องการรู้ความจริง และถามขึ้น
" เกิดอะไรขึ้นเหรอ ไหงเธอมีแผลได้อ่ะ " หนูขิงถาม

"เอ่อ..........." จองยังอิ้งอยู่

" ทำไมล่ะ โดนอะไรเหรอ ในนี้มีตีฟบ้ค แล้วมันกัดเอาเหรอ " ขิงถามต่อ

"เอ่อ................คือ " จ๋องยังอึกอัก

"ทำไมอ่ะ "ขิงถามอย่างร้อนรน

"คือว่า"....จ่องเริ่มอธิบาย

"คือว่า....." ขิงทวนคำ

"เธอ......เอามือออกไปก่อนเถอะ มันจะไม่ไหวแล้ว " จ๋องยิ้มแหยๆ พลางชี้ไปที่ ดามัสกัส1รูที่ขิงเอามือกุมเพื่อฮีลเมื่อกี้ ขณะนี้ มันหายดีแล้ว และมันกำลังพองตัวขึ้น จนมือหนูขิง แทบจะกำไม่มิด

หนูขิงมองมือตนเองอย่างงง ก่อนที่จะร็องกรี๊ดอกมา

"ว๊าย~!!!!!!!!! มันบวมอีกแล้ว มนติดเชื้อเหรอ ติดพิษเหรอ เดี๋ยวนะ เดี๋ยวจะรักษาให้ "หนูขิงละล่ำละลัก ในขณะที่จ๋องกำลังอดกลั้น กับความรู้สึกตามสัยชาติญาณที่พรุ่งขึ้น จน แทบควบคุมไม่ได้



ภาพประกอบhttp://img.pramool.com/.2/r341269-1643.jpg

4. Silverkung-_-; (0)
Mail to Silverkung-_-;


    26-02-2005, 01:58:14   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ให้นำลิงค์อันนี้ลงไปรวมกับน้องขิง บอร์ดRoด้วยมั๊ยครับ?

-"-

ผมจะได้ยกไปเลย แล้วจะกลับมารับคำตอบครับผม

5. 40z (0)
Mail to 40z


    26-02-2005, 16:26:55   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
เน่าว่ะไร้สาระชิบหาย

ไม่ได้อารมเลย สัดเอ้ย

ไปแต่งให้เด็กป.3 อ่านเถอะสัด

6. Kadch (0)
Mail to Kadch


    26-02-2005, 16:58:10   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
โอ๊ะ ประมูลยังไม่สิ้นคนสันดานหมา(แม้แต่บอร์ดการ์ตูน)


แล้วคิดยังไงพี่ท่านจึงนำมารวมไว้ที่นี่อีกละขอรับ ทั้งๆที่โน่นก็มีรวมไว้เหมือนกัน ::

Modified on: 26-02-2005, 16:58:47

7. neopsy (0)

Mail to neopsy


    26-02-2005, 17:04:36   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
จะเก็บทั้งเนื้อเรือง และภาพประกอบไง

คนดูจะได้ไม่ต้องจินตณาการว่า ไอร่า สุมิ มอลลี่ มิเรยุ หน้าตาเป็นไง ขนของสุมิดกไหม นมน่ารักไหม

8. อ่านๆๆ
(Non member)
    26-02-2005, 17:14:06   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
อุอุ ต่อจิ
9. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:13:57   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
"ขิง ฉัน............. อัคร์ร์!!!!! " จ๋องร้องหนักขึ้น เมื่อมือนุ่มๆ ของหนูขิงที่จับดามัสคัส1รูของตนเองบีบแน่นยิ่งขึ้น เขาตาลีตาเหลือก ชี้ไปที่อาวุธสุดหวงของตนเอง

"ป...ปะ ปล่อยก่อน....ขะ....ขอร้องล่ะ " จ๋องละล่ำละลักพูดกับขิง ที่ทำหน้าตาแป๋ว ไม่รู้เรื่องอะไร หนูขิงปล่อยมือออกอย่างว่าง่าย แต่ก็ยังไม่วายถาม

" ไม่เป็นไรแน่นะ.... มันบวมออกขนาดนี้ " ขิงทำหน้าสงสัย

....มันจะเป็นไรมากขึ้น ก็เพราะเธอนั่นแหละ เด๋ยวพ่อปล้ำ ซะเลยนี่ .....จ๋องคิดในใจ แต่ก็ ตอบขิงออกไป

"อือ..อื้อ ไม่เป็นไรแล้ว ฮะๆๆๆ สบายมาก แต่เธอออกไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉํนอาบน้ำแปบนึง "จ๋องตอบ พลางหัวเราะกลบเกลื่อน

"เหรอ...... ไม่เป็นไรแน่นะ งั้นขิงออกไปเตรียมอาหารไว้ก่อนนะ" ขิงพูดพลางเดินออกไป

"จ้า.......................เฮ่อ..." จ๋องรับคำ พร้อมกับเดินไปล็อคประตูห้องน้ำ แล้วรวบรวมสมาธิ ปฏิบัติการรูดพิษ จากอาวุธประจำตัวที่โด่ไม่รู้ล้มต่อ

ครั้งที่2ที่จ๋องฝึกเสริมสร้างจิน๖ณาการ กำลังจะรีดพิษสำเร็จ เสียงแจ๋วๆของขิง ก็ขึ้นอีก

" ว่าแต่...จ๋องไปโดนอะไรมา ถึงเลือดออกได้อ่ะ " ขิงถามจากข้างนอก

จ๋องสะดุ้งเฮือก แต่มือก็ยังดับเบิ้ลเสลช ต่อเรื่อย เขาชักพลางกัดฟันตอบ

" อุบัติเหตุ นิดหน่อยน่ะ เดี๋ยวเล่าให้ฟัง" จ๋องกัดฟันตอบ แล้วจัดการจนมันพุ่งกระฉูด

.....................ตั้งแต่เกิดมา วันนั้แหละที่จ๋องทำร้ายตนเองอย่างยากลำบากที่สุด

.... แต่ก็ยังดี ไม่ต้องไปเสียเงินให้หมอขริบ หรือมันไปขาดตอนกระแทกแรงๆ...จ๋องคิดในใจ ก่อนที่จะตักน้ำอาบ และราดทำลายหลักฐาน ที่เลอะอยู่บนพื้น


....... บนโต๊ะอาหาร จ๋องแก้ตัวน้ำขุ่นๆว่า มีดที่พกอยู่ในกระเป๋ากางเกง มันทะลุออกมาบาด ซึ่งหนูขิงก็เชื่อสนิทใจ

อาหารเย็นวันนี้ ทั้งคู่กันอย่างเอร็ดอร่าย จ๋องซึ่งวันนี้ เสียน้ำไปติดตอกันหลายที่ ซัดปลาหมึกเข้าไปเกือบ2กิโล หอยนางรมอีก2โหล หลังอาหารเย็น ทั้งคู่ นั่งดูทีวีอยู่ด้วยกัน ซึ่งข่าววันนี้ ก็น่าเบื่อเหมือนเดิม

" เห็นที่พาย่อนมีหมีควายกลายพันธ์ ออกอาละวาดด้วยอ่ะ" หนูขิง คุยกับจ๋อง หลังดูข่าว

" อืม.... นายตัวที่ชื่อLIEAP(น่าจะอ่านว่า เลี๊ยบ) น่ะเหรอ จ๋องคุยตอบ พลางจัดเตรียมสัมภาระ ท่จะใช้ในวันรุ่งขึ้น

" อืม.... เป็นห่วงพี่สาวนักธนู ที่อยู่ที่พาย่อน จังน้า " หนูขิงพูดถึง นักธนูสาวเพื่อนร่วมปาตี้ ที่ทำธุระ อยู่ที่พาย่อน

"รายนั้น คงไม่เป็นไรหรอก มือหนักออกขนาดนั้น "จ๋องตอบเซ็งๆ แม่นักธนูคนนี้แหละ ที่มักจะมาชอบยุ่งกับเขา ตอนไปซื้อหนังสือโป๊เป็นประจำ

"เรื่องลามกน่ะ ไม่ดีนะ "จ๋องนึกถึงคำพูดติดปากที่แสนจะน่ารำคาญของเธอ


ตกดึก อากาศหนาวลง แม้ไม่ถึงขั้นหิมะตก แต่เนื่องจากพอทเทร่า เป็นเมืองที่อยู่ทางเหนือ อากาศในช่วงดึก จึงมีอุห๓มิ ประมาณ15องศา หนูขิงในชุดนอน จัดที่นอนเรียบร้อยแล้ว เธอกระโดดขึ้นเตียง แล้ว เรียกจ๋องมาหา

"นี่ๆ จ๋อง ปิดไฟนอนเถอะ ง่วงละ "หนูขิง เรียก

จ๋องหันไปมอง พลางนึกในใจ ....โอ้พระเจ้า ทำไมถึงประทานบททดสอบที่ยากเย็นเช่นนี้มาให้...... จ๋องถูกกระตุ้นอารมณ์ภายในวันเดียว มา2หนแล้ว แต่เขาก็ต้องอททนต่อไป

คืนนั้น จ๋องกับขิง นอนกอดกันเพราะความหนาว ปกติ ตอนที่พักอยู่ร่วมกับสาวนักธนู ขิงจะนอนร่วมกับเธอ ส่วนเขาถูกไล่ออกมานอนอีกห้องเสมอ

แต่คราวนี้ ระหว่างเขา กับขิง มีเพียงผ้าบางๆ(หรือหนาก็ไม่รู้ เพราะอากาศมันหนาว) กั้นอยู่เท่านั้น


10. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:16:47   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]

ในห้องที่มีเพียงแสงสลัว จากพระจันทร์ข้างนอก ขิงนอนหลับปุ๋ย พลางกอดจ๋องแบบหมอนข้าง มีแต่จ๋องเท่านั้น ที่ยังนอนกระสับกระส่าย
หอยนางรม2โหล ที่เขาซัดเป็นอากหารเย็น มันทำพิษซะแล้ว แม้อากาศหนาวขนาดไหนก็ตาม แต่ดูเหมือนว่า มีดดามัสกัสรูเดียว ประจำตัวของเขา จะไม่ยอมหดตัวลงเลย ยิ่งตอนนี้ เขากลายเป็นหมอนข้างให้หนูขิง แล้วเธอ ก็กอดเขาแน่นซะเหลือเกิน หน้าอกนิ่มๆที่เสียดสี กับกลิ่นสาวที่หอมอ่อนๆ ทำให้เขาเกิดอาการพลุ่งพล่านอย่างไม่อยากเก็บอารมณ์
เขาพยายามดันตัวขิงออก แต่เธอ ก็ยังกอดเขาเอาไว้แน่น จ๋องหลับตาภาวนาบทสวด108 เพื่อดับอารมณ์ที่คุกรุ่นอยู่ภายใน

แต่แล้ว สมาธิ เขาก็แทบแตกกระเจิง หนูขิง ยกขวาขวา ขึ้นมาวางก่ายตัวเขา ในลักษณะ กอดทั้งมือทั้งเท้า ขาอ่อนนุ่มๆของเธอ เสียดสีกับ อาวุธประจำตัวที่แข็งโด่ของเขา

แรงเสียดสี ทำให้อารมณืของเขาพุ่งกระเจิง จนควบคุมไม่อยู่
.......เอาล่ะว่ะ เป็นไงเป็นกัน....จ๋องคิดในใจ เขาพลิกตัวเองขึ้นขึ้นคล่อมร่างหนูขิง ที่นอนหลับปุ๋ย ปากของเขา ไซ้ตรงซอกคอของเธอเบาๆเลียนแบบ ภาพหนังสด ที่เขาเห็นเมื่อตอนเย็น

หนูขิง ที่ยังหลับปุ๋ย ไม่รู้ว่าตัวเอง กำลังจะถูกทำอะไร แต่เธอ ก็หัวเราะคิกๆ ด้วยความจั๊กจี้ ที่ถูกไซ้ซอกคอ

ปากของจ๋อง เลื่อนต่ำจากการไซ้ซอกคอ มาเป็นไว้ตรงยอดออกของขิง มือข้างขวาของเขา เลื่อนต่ำลงไปพยายามถอดกางเกงชุดนอนของหนูขิงออกอย่างเบาๆ โดยไม่ให้เธอรู้ตัว แต่ว่า มันก็เป็นงานที่ยากเอาการในการถอดกางเกงชุดนอนที่เธอสวมถึง2ชั้น เพราะอากาศหนาว

มือขวาที่พยายามถอดกางเกง กับปากที่ไซ้ยอดออกสลับซ้ายขวา ทำให้หนูขิงละเมอหัวเราะคิกๆ เพราะความจั๊กจี้ จ๋อง ก็ใจเต้นตุบๆ เพราะความตื่นเต้น บวกกับความกลัวหนูขิงจะตื่น แต่จากการที่สองส่วนล่าง ควบคุมความคิดเอาไว้ทั้งหมดแล้ว ทำให้เขากล้าปฏิบัตรการต่อ

สมกับคำที่ว่า "ขวัญราคะ กล้าเทียมฟ้า"จริงๆ

จ๋องถอดกางเกงขิงอย่างยากลำบาก จนกระทั่ง ชั้นแรกเกือบจะหลุดแล้ว แต่แล้วจู่ๆ หนูขิง ก็ยกขาทั้งสองข้างกระหวัดรัดรอบเอวของจ๋อง จ๋องสะดุ้งเฮือก ดามัสกัส1รูที่แข็งแป็กของเขา กับทุ่งนาผืนน้อยของหนูขิงที่มีเพียงชุดนอนขวางกั้นระหว่างกันถูกบดเสียดสีแนบแน่น
จ๋องสะดุ้งวาบ จากความเสียวที่จู่ๆพุ่งพรวด เขาไม่นึกว่าจู่ๆ หนูขิงจะเป็นฝ่ายรุก ด้วยความตกใจ เขาถอนหน้าออกจากหน้าอกของหนูขิงที่เขากำลังซุกไซ้ แต่แล้ว แขนทั้งสองข้างของเธอ ก็กระกวัดคว้ากอดหัวของเขาแนบกับหน้าอกนุ่มนิ่มที่ใหญ่เกินตัวของเธอ

หน้าถูกกดแนบกับหน้าอกนุ่มนิ่ม เอวถูกเท้าสองข้างของสาวน้อย กระหวัดรัดไว้แนบแน่น จนอาวุธประจำตัวที่พร้อมรบเต็มที่ ถูกบดเบียดกับเนินนุ่ม เนื้อแนบเนื้อที่มีผ้ากัน แรงเสียดสีที่สุดเสียว ทำให้อารมณ์จ๋องเตลิดไปใกล แต่แล้ว เขาก็ได้ยินเสียงหนูขิงบ่นเบาๆ
"จับได้แล้วล่ะ" เสียงหนูขิงงัวเงีย จ๋องใจหายวูบ แต่แล้ว ก่อนที่เขาจะทำไรต่อไป จ๋อง ก็รู้สึกเหมือนโลกหมุนติ้ว

โครม~!!!!!!!! กร็อบ~!!!!!

เสียงโครมแรก คือเสียงที่ทั้งสอง ตกจากเตียง กระทบพื้น หนูขิง กอดจ๋อง แบบรัดแน่นทั้งมือเท้า พลิกตัวไปอีกด้าน จนทั้งคู่ตกเตียง หนูขิงสะดุ้งตื่นพอดี แต่เธอ ก็ไม่เจ็บตัวมาก เพราะ ตัวจ๋อง เป็นเบาะรองรับตัวเธอเอาไว้อย่างดี

ส่วนเสียง กร๊อบนั้น เป็นเสียงคอของจ๋องลั่น เนื่องจาก แรงบิดของแขน บวกแรงกระแทกพื้นที่มีหนูขิงทับอยู่ข้างบน เส้นเอ็นคอของจ๋องพลิกอย่างช่วยไม่ได้ เขาเจ็บคอบน จนกระดิกแทบไม่ได้

แต่คอล่างของเขา ดามัสกัสรูเดียวของเขา พ่นพิษออกมาเรียบร้อยเนื่องจากความเสียวจากการเสียดสีเมื่อครู่ โชคดี ที่กางเกงสองชั้น กันการรั่วซึม ช่วยอำพรางสิ่งที่ไหลออกมาได้อยู่ชั่วระยะ

"ว๊าย!!!!!!!!!!!!!~ จ๋อง โทษที ขิงนอนดิ้นไปหน่อย เจ็บมากไหม เดี๋ยวขิงฮิลให้" ขิงละล่ำละลักพลางทาบมือกับคอของจ๋อง แล้วภาวนาฮีล ทำให้อาการเอ็นคอพลิกของเขาทุเลาอย่างรวดเร็ว

" โทษทีน้า......ขิงฝันว่าเล่นไล่จับกับพี่สาวเค้าน่ะ "ขิงพูดแบบสำนึกผิด

"มะ.... ไม่เป็นไร เธอลุกออกจากตัวฉันก่อนเถอะ ฉํนจะไปเข้าห้องน้ำ "จ๋องละล่ำละลักบอก ตอนนี้ เขาคงต้องรีบทำลายหลักฐานที่กำลังซึมออกจากกางเกงก่อน

"อะ..อื้อ "ขิงรีบลุกออกจากตัวเขา จ๋องไม่รอช้า รีบโกยอ้าวเข้าห้องน้ำทันที




http://img.pramool.com/.2/r341269-1644.jpg



11. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:18:33   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ในห้องน้ำ จ๋องแกล้งทำขันน้ำตกราดกางเกงตัวเอง เพื่อกลบรอยกลบเกลื่อนคราบที่ซึมออกมา ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี หนูขิง ผู้แสนซื่อ ก็ไม่ได้สงสัยอะไรเลย

หลังจากจัดการเสื้อผ้าชุดใหม่ จ๋องกับขิง ก็นอนหลับต่อ คราวนี้จ๋องหลับฝันหวานได้ซะที่ เพราะสิ่งที่อัดอัดได้ถูกระบายอกกหมดแล้ว

........นี่แค่เสียดสีข้างนอก ยังเสียวขนาดนี้ ถ้าได้ทำจริงๆ มันจะเสียวขนาดไหนน้า.....จ๋องคิดในใจก่อนที่จะหลับตาลง ระงับความคิดฟุ้งซ่าน และหลับไป

รุ่งเช้าที่แสนจะสดใส จ๋องตื่นขึ้นตรวจสอบสัมภาระที่จะใช้เดินทางไปยื่นไปรับรองสถานะ เปลี่ยนอาชีพของขิง แต่หนูขิงยังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง แต่เธอก็งัวเงียตื่นขึ้นมา

"จ๋อง... จะไปแล้วเหรอ.." ขิงหาวและถามเขา

"อื้อ...อย่างช้า อาทิตย์เดียวก็กลับ" จ๋องตอบพลางยกเป้ขึ้นสะพายบ่า

" ไม่ให้ขิงไปด้วยเหรอ..ไม่เหงาเหรอ " ขิงยังอ้อนจะไปด้วย

" ไม่เป็นไรน่า เธออยู่ที่นี่แหละ ทางที่ฉันจะไป มันไม่มีอะไรลำบากสักหน่อย มีอะไร ก็โทรมาหา(ซิบนั่นแหละ) ก็ได้นี่" จ๋องมองดูท่าทางซึมๆขอิงขิงอย่างนึกตลกในใจ

"จ้าๆ ขิงรออยู่นี่ละกันนะ นั่งขายวาบรอหาเงินเป็นค่าห้องละกันนะ" ขิงตอบพลางหยิบเอาถุงใส่บลูแจม ออกมานับ

" อืม..... แต่ถ้าเหงา ขิงไปหาพี่เค้าที่พาย่อนดีไหมน๊า..." ขิงนึกถึงนักธนูสาวที่กำลังทำธุระที่พาย่อน

"... อย่าไปรบกวนเค้าเลยน่า ขิงนั่งขายวาบอยู่นี่ ดีแล้วล่ะ " จ๋องพูดห้าม ยังไงเขาก็อยากอยู่2ต่อ2 กับขิงมากกว่า แล้วเขา ก็ไม่ค่อยอยากจะเจอยัยสาวหัวโบราณนั่นด้วย

"อื้อ...จ๋อง รีบไปรีบกลับน๊า" ขิงเดิยนไปโปกมือส่งจ๋องที่เดินออกจากห้อง ก่อนที่จะไปอาบน้ำเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดอโค เพื่อจะได้ออกไปขายวาบที่ลานน้ำพุเมืองพอน


12. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:19:44   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ที่ลานน้ำพุ วันนี้ ผู้คนไม่ค่อยคึกคักเท่าที่ควร ไม่ค่อยมีคนเดินทางไปพาย่อน หรือกิฟฟอนกันเลย ทำให้หนูขิง ยังไม่ได้ลูกค้าเลยสักคน หนูขิงนั่งอ่านหนังสือแก้เซ็ง แต่แล้ว ก็มีอโคสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหา
" ไปพาย่อนใช่ไหมคะ?" เธอถาม

"ค่ะ 100Z ครบ10คนแล้วไปค่ะ นั่งรอก่อนนะคะ" หนูขิงต้อนรับลูกค้า( ใครนึกไม่ออกว่าทำไม10คนออก ลองไปดูคิวรถตู้ดูละกัน เต็มเมื่อไหร่ ก็ออกน่ะ)

"ค่ะ ไม่รีบหรอก นั่งรอก่อนก็ได้ ...... ว่าแต่" อโคสาวมองหน้าหนูขิงอย่างพินิจพิเคราะห์ สักพักเธอก็เหมือนนึกออก

" อ๊า!!~ หนูนี่เองที่ได้รับช่อดอกไม้จากพี่ แหม โชคดีจัง " อโคสาวทำท่าดีใจ หนูขิงงงรับประทาน ..ช่อดอกไม้ไหนหว่า...

" พี่ไง.... ที่เมื่อวาน พี่โยนดอกไม้ในวันแต่งงานน่ะ งานแต่งงานเมื่อวานของพี่ไง " อโคสาวอธิบาย เธอคืออโคเจ้าสาวในงานแต่งงานเมื่อวาน และก็เป็นคนเดียวกับอโคที่ จ๋องแอบเห็นเธอเล่นหนังสดกับไนท์หนุ่มที่เป็นสามีเมื่อเย็นวานนั่นเอง

"ช่อดอกไม้....เหรอคะ... มันเรียกว่า กระถางไม่ใช่เหรอ" หนูขิงยิ้มแหยๆ พลางยกมือลูบหัว

"ตาย นั่นแหละจ้ะ พอดีพี่ตื่นเต้นไปหน่อย ก็เลยโยนผิดน่ะ แต่ก็ดีกว่าสามีพี่นะ เขาโยนผิด โยนพวกของหายาก อย่างแร่โอริ กับอีลูเงี๊ยะ ใครหลบไม่ทันก็หัวแตกไปตามกัน โฮะๆๆๆ " เธฮพูดพลางหัวเราะพลาง

" แต่แหมนะ... เมื่อวานไม่รู้มีคนโรคจิตที่ไหนหักไม้ผีน่ะ ยุ่งเลย สงสัยพวกโรคจิต เห็นคนมีความสุขไม่ได้ "เธอบ่นต่อให้หนูขิงฟัง แต่ขิงพอจะรู้แล้วล่ะ ว่าคนที่หักไม้ผีมีเหตุผลในการทำอย่างไร
....สงสัยตอบแทนอีลู กับ โอริจากฟ้าที่พี่โยนให้มั๊งคะ....หนูขิงคิดในใจ

"ว่าแต่หนูโชคดีนะ เขาเล่ากันว่า ถ้าใครได้รับช่อดอกไม้จากเจ้าสาว คนนั้นจะได้แต่งงานเป็นคนต่อไป แล้วหู มีคนรักหรือยัง " เธอชวนคุยต่อ

หนูขิงมองเธออย่างงง..คนรักเหรอ...

" หนุ่มที่หนูชอบน่ะมีไหม น่ารักอย่างหนู ต้องมีผู้ชายมาจีบแหงมๆ "เธอพูดพรางมองหนูขิงอย่างพิจารณา

คนที่ชอบ....เหรอ หนูขิงคิดในใจ

" มีค่ะ มีแล้วด้วย " หนูขิงพูดถึงจ๋อง

"ไหมล่ะ ว่าแล้ว ว่าแต่ ถึงขั้นไหนกันแล้วล่ะ " เธอสอดรู้สอดเห็นต่อ

"ตอนนี้ ก็อยู่ด้วยกันน่ะค่ะ "หนูขิงตอบซื่อๆ

" แหม เด็กสมัยนี้ ก็เงี๊ยะแหละน้า อยู่ก่อนแต่ง ว่าแต่ คิดไว้มั่งยังว่าจะแต่งเมื่อไหร่น่ะ" เธอถามต่อ

" อืม... ก็คิดว่า ถ้าหนูได้เป็นพรีสท์แล้ว ก็คงแต่งน่ะค่ะ " ขิงคิดเล็กน้อย แล้วตอบ ในความคิดของเธฮ การแต่งงาน ก็คือการจัดงานแต่งงาน แล้วก็ อยู่กับผู้ชายที่ชอบเท่านั้น

"เหรอ ก็ดีน๊า รอให้มีการงานมั่นคงแล้วค่อยแต่ง แต่พี่ทนไม่ไหวน่ะ ความจริงพี่เปลี่ยนเป็นพรีสท์ได้ตั้งนานแล้วนะ แต่อยากฝึกต่อเพื่อจะได้เป็น ม็องค์น่ะ อยากไปลุยไหนต่อไหน กับสามีน่ะ " อโคสาวเล่าแผนการชีวิตให้ขิงฟัง แต่แล้ว ก็มีเสียงอึกทึกครึกโครม ฝูงโพริ่งหลากสี วิ่งตะลุยเข้าเมือง

......(ภาษาโพริ่ง)"ขับไล่มนุษย์ออกไป พวกเรา โพริ่งแรนเจอร์ สู้ตาย!!!แอ๊บ"

เสียงแอ๊บสุดท้าย เกิดจากรองเท้าของอโคสาว กระทืบมอนสเตอร์เคราะห์ร้ายที่มาขัดขวางการคุยของเธอ ตามด้วยเสียงโพล๊ะ เมื่อ สวอดเมส+6 ถูกฟาดเหวี่ยงกระแทก ดรอบเคราะห์ร้ายแตกเป็นชิ้นๆ

โพโพริ่งตัวหนึ่ง กรธโดดพุ่งชนเธอ แต่เธฮก็หลบได้ พร้อมๆกับฟาดสวสเมสในมือเข้าจังๆ
ปุ~ พร็อก ปุแรก คือเสียงโฮลี่ไลท์ ลำแสงศักดิ์สิทธ์ พุ่งทะลุร่างที่เป็นวุ้นสีเขียว ส่วนพล็อก ก็คือ เสียงสวอสเมส ฟาดถูกเศษเนื้อของมัน

การบุกโจมตีครั้งที่ 1257 ของเหล่าโพริ่ง แรนเจอร์ล้มแหลวอีกครั้ง(แหงล่ะ) อโคสาว เช็ดสวสเมส กับพื้นรองเท้า ก่อนที่จะเก็บเข้าฝึก แล้วคุยกับหนูขิงต่อ เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

" ใช้ได้เลยนะหนูเนี่ย สาย int สินะ ยังเงี๊ยะ เป็น GS ได้สบายเลยล่ะ " เธอจ้อต่อ

" GS ......"หนูขิงทวนคำอย่างงง เธฮไม่รู้ว่ามันคืออะไร

"อ๋อ GS ก็คือ GHOST SWEEPER ไง หรือเรีบกง่ายๆว่า นักปราบผีน่ะ ตอนนี้เงินดีนะ พวกพรีสท์ กับพวกครูเซเดอร์ ทำงานนี้เป็นงานเสริมเชียวล่ะ บางที ได้รายได้วันละเป็นแสนเชียวนะ" อโคสาวอธิบายให้หนูขิงฟัง

"เหรอคะ..... แล้วเขาทำไงกันมั่งน่ะ" หนูขิงถามอย่างสนใจพลางจ้องตาแป๋ว

" อ๋อ ตอนนี้ เขารับสมัครคนไปไล่ผีที่เมือง เกสแฮมน่ะ มันเป็นเมืองร้างที่เพิ่งค้นพบ เขาจะจัดทำเป็นที่อาศัย แต่ว่าผีดุมาก เขาเลยต้องเกณฑ์คนไปจัดการผี แต่ที่สมัครมาก ก็มีพวก พรีสท์ กับพวกครูเซเดอร์น่ะ "เธออธิบายทางหาเงินให้ฟัง

"เหรอคะ แล้วมันอันตรายไหมคะ " หนูขิงถามต่อ

" ถ้าไปเป็นคู่น่ะ ไม่อันตรายเลยล่ะ อย่างพี่นะ ก็กะจะไปสมัครเหมือนกันช่วยกันรุมกับแฟนพี่ เดี๋ยวก็จัดการได้" อโคสาวเล่าถึงวิธีจัดการผีในเกสแฮม

"เหรอคะ..ไปกันเป็นทีม "หนูขิงคิดในใจ ถึงภาพที่เธอ จ๋อง และพี่สาวนักธนู ซึ่งเปลี่ยนอาชีพแล้ว กำลังรวมพลังกันสู้กับเหล่าผีร้ายในเมืองเกสแฮม

ทางด้านจ๋อง ซึ่งกำลังจะเดินทางออกจากประตูเมืองทิศใต้ของพอนเทร่า เขาเดินผ่านคณะดนตรีพเนจร ซึ่งมีทั้งบาร์ด และแดนเซอร์อยู่
ชุดสุดหวือหวา ของแดนเซอร์สาวทำให้เขารู้สึกแปลก เขาสงสัยว่า คนที่จะสามารถเรียนศิลปการเต้นรำ ทำไมต้องเคยเป็นักธนูมาก่อนกันน๊า
จ๋องมองดูนักเต้นสาวที่กำลังเริงระบำอยู่พลางนึกในใจถึงเพื่อนนักธนูสาวแสนยุ่ง ประจำปาตี้

" ถ้ายัยนั่น เปลี่ยนอาชีพเป็นนักเต้นแบบนี้ คงดีขึ้นเยอะนะ " เขาคิด ก่อนที่จะเดินออกนอกเมือง

http://img.pramool.com/.2/r341269-1644.jpg

13. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:20:56   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
หมอกที่ลงค่อนข้างจัดทำให้การเดินทางเป็นไปอย่างลำบากเล็กน้อย แต่เนื่องจากมันเป็นเขตใกล้เมือง จึงไม่มี!ดุร้ายให้ต้องคอยระวังตัว แม้แต่ชนิดเดียว จ๋องเดินไปพลาง หยิบเอาเนื้อย่างที่พกมมเป็นเสบียงแทะพลาง จนกระทั่ง เวลาในการเดินทางล่วงผ่านมาจนถึงช่วงเย็น

จ๋องมองดูแผนที่ ล้วกะระยะทางในการเดินทาง ยังไง วันนี้ เขาก็ต้องพักกลางป่านี้แน่ รีบไปจัดที่พักอาศัยเสียก่อนแต่เนิ่นๆดีกว่า เขาคิดเช่นนั้น
จ๋องจัดเอาเต๊นท์ ทีจัดเตรียมเอาไว้ออกมากาง และถือมีดคู่ใจออกตัดกิ่งไม้แห้งๆมาทำฟืน การทำอากหารในป่า สามารถทำได้ง่ายๆ แม้ว่าจะไม่ค่อยอร่อยนักก็ตาม

เรื่องราวทุกอย่าง ยังปกติสุขดี จ๋องเขานอนอย่างสบายอารมณ์ แต่ขณะที่กำลังเคลิ้มๆ เขาก็รู้สึกถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ประสาทสัมผัสของเขาตื่นตัวจนถึงขีดสุด มันคืออะไรกันแน่ ในป่าแถวนี้ ไม่มี!ร้ายอะไรนี่นา นอกจากพืชกินคน”แมนดราโกร่า” ซึ่งมันก็ไม่เป็นปัญหาอะไรนัก
จ๋องค่อยๆหยิบดามัสกัส+6 ที่เขาเสริมประสิทธิภาพไว้อย่างสุดขั้วออกมากระชับ ความคมของมัน อยู่ในระดับตัดเหล็กได้เลยทีเดียว เขาไม่รู้ว่ากำลังเผชิญอยู่กับอะไร แต่อย่างน้อย เมื่อมีมีดคู่ชีพอยู่ในมือ เขาก็เชื่อว่า เขาสามารถฝ่าฟันออกไปได้
10ก้าว 8ก้าว เขารวบรวมสมาธิ แผ่ออร่าออกจับความเคลื่อนไหว ของสิ่งลึกลับที่เข้าใกล้ แม้ว่าการฝึกของเขา จะไม่ถึงขั้นที่สามารุแยกแยะรูปร่างได้ แต่แค่ตำแหน่ง ก็เหลือเฟือแล้ว

ในที่สุด ชั่วพริบตาที่เขาจับรังสีอำมหิตได้ มีดคู่มือของเขา ตวัดกวาดเป็นวงตัดเต็นท์ออกเป็นช่อง แทบจะในทันที เขาพุ่งตัวออกนอกเต็นท์

และมันก็เป็นเวลาเดียว กับที่สิ่งลึกลับ บุกจู่โจมเขาพอดี

เสียงโครมดังสนั่น ด้วยแสงไฟจากกองไฟที่เขาก่อเอาไว้ ทำให้เขาพอจะเพ่งมองลักษณะของผู้บุกรุกออก

มันคือแอบโกรส(เรียกไงก็ไม่รู้ ไม่ได้เปิดหนังสือดู) หรือเรียกกันติดปากชาวบ้านว่า “หนอนแดง” นั่นเอง

หนอนแดง เป็นแมลงขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ซึ่งกินเนื้อเป็นอาหาร มันเป็น!ป่าที่ถือว่า เป็นที่ต้องการ ของคนทุกประเภทเลยทีเดียว ไม่ว่า จะนำขาของมัน ซึ่งแข็งแกร่งมากๆ ไปทำเฟอร์นิเจอร์ หรือแร่ที่กลั่นออกมาจากเลือดของมัน ซึ่งสามารถ สกัดเป็นแร่”อีลูเนียม” ซึ่งใช้ในการเพิ่มความแข็งแกร่ง ให้กับโลหะต่างๆ

แต่เนื่องจากความดุร้ายของมัน พิษที่รุนแรง พอๆกับงูเห่า และแรงกัด ที่มากพอที่จะ แยกวัวตัวใหญ่ออกเป็นสองส่วน ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว ทำให้มันเป็นงานที่หินมาก ในการที่จะล่ามันคนเดียว

และที่สำคัญ เขาก็ไม่เคยล่ามันซะด้วยสิ

ปีกแมลงวัน ไอเท็มที่ทำให้ผู้ใช้เคลื่อนตัวไปได้อย่างรวดเร็ว ในรัสมี200เมตร ถูกลืมไว้ในเต็นท์ ตอนนี้ แทนที่จะสู้กับมัน เขาต้องนึกหาวิธีหนีเอาไว้จะดีกว่า

โชคยังดี ที่หนอนแดง เป็นพวกโจมตีช้า และไม่มีความแม่นยำ เขากระโดดหลบการโจมตีของมันถอนหลังออกไป5ก้าว ได้อย่างง่ายดาย แต่แล้ว เขาก็ต้องตกใจสุดขีด

หนอนแดงเกือบ10ตัว กำลังล้อมกรอบเขาอยู่ ไวเท่าความคิด จ๋องหลบการโจมตีของตัวที่3 และ4 ได้อย่างหวุดหวิด เขาคว้าก้อนหินที่พื้น และขว้างสุดแรง ถูกหนอนแดงอีกตัวที่กำลังกระโจนเข้ามาหา

หินที่แหวกอากาศด้วยความเร็ว120กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่สามารถทำให้มันบาดเจ็บได้มากนัก แต่อย่างน้อย ก็ทำให้มันมึน จนไม่รู้ทางไป ได้ชั่วระยะหนึ่ง

ผ้าคลุม ที่เสริมประสิทธิภาพด้วย ขนนกคอนดอร์ ทำให้เขาหลบการโจมตี ของพวกมันได้อย่างฉิวเฉียด แต่แล้ว แมงมุมยักษ์ “ แอกกรอส” ตัวหนึ่ง ก้ร่วมแจม กับพวกหนอนแดง กระโจนใส่เขา ด้วยสัญชาตญาณ เขาตวัดดามัสคัสคู่มือเข้ากลางตัวของมันแล้วตวัดให้คมมีดเฉือนซ้ำ แบบดับเบิ้ลแสลช

ฉัวะ~ร่างของมันถูกแยกออกเป็นสองส่วนทันที แต่ขณะเดียวกัน หนอนแดงตัวหนึ่ง ก็พุ่งเข้าหา

หลบไม่ทันแล้ว..... จ๋องตัดสินใจตวัดมีดเข้ารับเขี้ยวของมันที่ฟาดลงมา มีดที่คมกริบ บาดลึกเข้าไปในเขี้ยวสุดแข็งของมัน เขากระชากมีดเฉือนซ้ำ และกระโดดถอยหลักออก

แต่แล้ว เขาก็รู้สึกเหมือน แผ่นดินหนุน และกระแทกพื้นอย่างรุนแรง ไม่ใช่เขาถูกโจมตี แต่เป็นว่าเขา เหยียบถูก “โพริ่ง” พืชกลายพันธ์ที่กำลังเขมือบซากของแมงมุม”แอกกรอส”ที่เขาฟันทิ้งไว้เมื่อกี้

ลำตัวที่เหมือนเยลลี่ ของมัน ทำให้เขาลื่นล้ม แต่ที่ซวยหนักเข้า ก็คือ หนอนแดงอีกหนึ่งตัว กระโดดเข้ามาหมายจะงับให้ขาดกลาง


http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37-16.jpg ::

Modified on: 28-02-2005, 01:25:56

14. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:27:09   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ฉัวะ เสียงเนื้อถูกกรีดดังลั่น แต่ไม่ใช่จ๋องถูกกัด หอกเล่มหนึ่ง ปลิวจากไหนไม่ทราบ ปักทะลุกลางตัวของมัน หนอนแดงตัวนั้น แม้ยังไม่ตาย แต่มันก็สาหัสเต็มที่ แล้วหอกที่ปักทะลุตัวมัน ก็เหมือนถูกโว่ที่มองไม่เห็น กระชากกลับไปหาเจ้าของ

“เสปียร์ บูมเมอร์แรง....”จ๋องพูดออกมาเบาๆ

เสปียร์ บูมเมอร์แรง เป็นวิชาเฉพาะ ของอัศวิน แห่งราชอาณาจักร เป็นการอัดพลังใส่หอก และใช้จิตบังคับ ให้มันกลับมาหาเจ้าของ เมื่อกระทบถูกเป้าหมาย


จ๋องเหลียวไปยังทิศทางที่หอกพุ่งมา ไนท์คนหนึ่ง จูงปีโกปีโก้ออกมาจากพุ่มไม้ เมื่อดูชัดๆ เธอเป็นไนท์หญิงที่รูปร่างสูงเพรียว เธฮสูงเกือบๆเท่าจ๋อง ศีรษะ ประดับด้วยที่คาดผม เธอใส่แว่นเล็กๆ ต่างจากไนท์ที่เขาเห็น ซึ่งมักจะประดับศีรษะด้วย หมวกครีบปลา เพื่อบอกระดับของตนเอง

ตัวเธอ ไม่มีเครื่องหมายที่ทำให้รู้ว่า เธฮเป็นไนท์ ระดับที่เท่าไหร่ แต่จากการที่จ๋อง ดูจาก แรงข้วาง ของหอกเมื่อกี้ เขากะได้คร่าวๆว่าเธอ คงเป็นไนท์ระดัยสูงมาก เพราะการโจมตีของเธอ เกือบจะฆ่าหนอนแดงได้ภายในครั้งเดียว แม้ว่าดูภายนอก เธอจะอายุราวๆ25ก็ตาม

......พี่สาวคนเก่งมาได้เหมาะเจาะพอดี....จ๋องคิดในใจ แต่แล้วเขาก็เลิกคิดฟุ้งซ่าน เมื่อหนอนแดงตัวหนึ่ง และ แมงมุมแอกกรอสอีกตัวหนึ่ง กระโจนเข้าหาเธอ

“ระวัง “ จ๋องตะโกน พลางหยิบหิน เพื่อจะขว้างช่วย แต่ดูเหมือนไม่จำเป็น เมื่อ ไนท์สาวคนนั้น เงื้อหอก แล้วแทงตรงเต็มแรง

โพล๊ะ เสียงแมงมุมแอกกรอส แตกเป็นชิ้นๆ หนอนแดงตัวที่โดนไปด้วย กระเด็นมาตกใกล้ๆกับจ๋อง กระบวนท่า เสปียร์ สแตปส์ ซึ่งเป็นการ เพื่มมวลของจนเอง โดยการกระทืบพื้น และส่งพลังทำลายไปที่หอก เป็นผลให้คู่ต่อสู้กระเด็นไปใกล

“ยังเหลืออีก8ตัว”จ๋องร้องเตือน พลางหยิบหิน และทรายขึ้นมาเพื่อเตรียมตัวขว้างช่วยเหลือ เมื่อยามคับขัด แต่ดูท่าไม่จำเป็น เมื่อเธอ แทงหนอนแดงอีกตัวลอยละลั่ว และขว้างหอกซ้ำ เพื่อเพื่อปลิดชีพมัน

“ นี่ เธอไปกินอะไรมา ถึงได้ล่อตาล่อใจพวกหนอนแดงขนาดนี้เนี่ย “ เสียงแจ๋วๆ ของเธอดังขึ้นถามจ๋อง เสียงสดใส ที่ฟังไม่ออกเลย ว่าเป็นเสียงของคนที่จิ้มหนอนแดงที่เดียวตาย จ๋องอึ้งไปสักพัก ก่อนจะตะโกนตอบเธอ

“ ระวังก่อนเถอะ ยังเหลืออีก8ตัวนะ “ จ๋องพูดพลางขว้างทราย ไปยังหนอนแดงตัวข้างๆ ทำให้มันเกิดอาการตาพร่า จนมองไม่เห็นเลิกโจมตีเขา

“ 8ตัวเอง จ้าๆ “ เธอหัวเราะเสียงแจ๋ว เหมือนการฆ่าหนอนแดง ไม่ต่างอะไรกับการตบแมงสาบตามบ้าน เธฮวิ่งถอยหลัง ล่อให้หนอนแดง6ตัววิ่งออกันเป็นกระจุก และเธอก็ฟาดหอกลงพื้อสุดแรง

....แมคนั่มเบรค....จ๋องตาเหลือก กระโดดหลบลูกหลงจากการโจมตีอย่างดุเดือด ของแม่สาวแรงควาย(ในความคิดเขา) ประกายไฟพุ่งวาบ แรงระเบิด กินรัศมี 9ตารางเมตร เศษเนื้อหนอนแดงที่ถูกเปลวไฟจาก แมคนั่มเบรกย่างหอมฉุยกระเด็น กระจัดกระจายเป็นชิ้นๆ จ๋องอ้าปากค้าง การโจมตีเมื่อครู่มันรุนแรงเกือบเท่าการโจมตีของพวกนักเวทย์เลยทีเดียว

“ม่ายไหวๆๆๆ ผมเสียทรงหมด “ เธอบ่น พลางไอแค็กๆ จากการสำลักควันระเบิด พลางเหวี่ยงหอกเสียบเข้าที หนอนแดงอีกหนึ่งตัว และควงหอกเฉือนอีก2ที จนมันแยกเป็น4ส่วน

“ตัวสุดท้าย.....”เธฮพูดขณะที่หนอนแดงอีกตัว กระโดดเข้ามาหา เขี้ยวของมันดูเหมือนกัดเข้าร่างเธอ แต่หลักจากนั้น มันกระกระเด็นลอยละลิ้วและถูกแยกเป็นสองส่วน

......เด็ดบุพผาต่อหยก..เอ๊ย เคาท์เตอร์ แอทแทค....จ๋องคิดในใจถึงชื่อกระบวนท่าที่รุกและรับอย่างสมบูรณ์ที่สุด ของไนท์



15. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:28:39   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
หลังจากที่ศึกวันแดงเดือด ผ่านพ้นไป ไนท์สาวเดินอมยิ้มเข้ามาหาจ๋อง พลางพูดทักทาย

“ดีจ้ะ ฉันชื่อ สุมิ จีซวงมินท์ ไนท์อิสระ ยินดีที่ได้รู้จัก “ไนท์สาวยิ้มให้ พลางเดินข้ามซากหนอนแดงเข้ามาหาเขา จ๋องยิ้มตอบ พลางยื่นมือจะเชคแฮนด์กับเธอ แต่แล้ว

ฉึก... เสียงหนวดพิษ ของหนอนแดง ตวัดฟาดขาอ่อนของเธอ จนเลือดไหลโชก จ๋องแทบไม่เชื่อสายตา เธฮโดนโจมตีอย่างง่ายๆ ไนท์สาวมองซากหนอนแดง ที่เธฮคิดว่าตายไปแล้วอย่างงง ตาเธอเริ่มพร่า ก่อนที่จะล้มลง

“เฮ้ย........ จ๋ฮงร้องอย่างตกใจ พลางจ้วงมัดเสียบหนอนแดงจนมันตายสนิท และวตัดหนวดพิษที่ปักอยู๔ที่ขาอ่อานเธฮออก โชคดีที่มันปักไม่ลึก เลิอดจึงหยุดไหลอย่างรวดเร็ว แต่เธอคงสลบไปเพราะพิษ

.....ยังไง ก็ต้องแก้พิษก่อน....จ๋องคิด พลางเอาเข็มขัดออกมารัดเพนือแผลที่ขาอ่อนของเธฮ


กระโปรงสั้น ของเธฮ ถูกจ๋องเลิกขึ้นอยากไม่ยากเย็นนัก แต่ว่า มันเกะกะในการทำแผลจ๋องจึงตัดสินใน ใช้มีดกรีดด้านข้างขอบกระโปรงออก เพื่อให้สะดวกในการทำแผล จ๋องมัวแต่พะวงเรื่องความปลอดภัยของไนท์สาว จนลืมไปว่า ตอนนี้ กระโปรงของเธอถูกถอดออกหมด และมีเพียงชั้นในลายลูกไม้สีดำเท่านั้น ที่ยังบังของรักของหวงของเธอไว้

“ หายาก่อน แถวนี้ มีโพริ่งไหมน้า “ จ๋องพูดกับตนเองเบาๆ พลางมองหาโพริ่งเคราะห์ร้าย ที่อาจจะอยู่แถวๆนั้น ไม่นานนักก็เจอ จ๋องตบมันจนกลายเป็นเศษวุ้น ในที่สุด เขาก็หาสิ่งที่ต้องการเจอ

กรีนเฮิร์บ สมุนไพรสีเขียว ที่สามารถแก้พิษได้ชงัด ไม่ว่ามันจะเป็นพิษจาก!ชนิดใดก็ตาม เขานำมันมาเด็ดก้านทิ้ง จนเหลือแต่ใบ และนำเข้าปากเคี้ยวให้ละเอียด

กลับไปดูที่แผลของไนท์สาว จ๋องพิจารณาบาดแผลอย่างละเอียด มันเป็นบาดแผลที่ไม่สาหัสมาก แต่เนื่องจาก ถูกบริเวณขาอ่อน ทำให้เลือดออกมาในช่วงแรก แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

ทางด้านพิษที่บาดแผลจ๋องดูจากสีเลือดที่ออกมาแล้ว มันติดพิษไม่อันตรายถึงชีวิต แต่พิษหนอนแดง เป็นพิษต่อระบบประสาท จึงทำให้วางใจไม่ได้นัก ทางที่ดีที่สุด ก็คือ ให้ยาสมุนไพรก่อน
จ๋องบีบแผล ให้เลือดพาออกมา ไนท์สาวสะดุ้งเล็กน้อย จ๋องคิดว่าเธอฟื้นแล้วจึงถามเธอ

“รู้สึกเป็นไงมั่ง “ จ๋องกระซิบข้างหู แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับ จ๋องคิดว่า เธอสะดุ้งเพราะปฏิกิริยาตอบสนอง อัตโนมัตเท่านั้น
ต็องรีบให้ยา....จ๋องคิด พลางใช้สองมือถ่างปากแผลออก แล้วประกบปากพ่นยาให้ซึมเข้าไปในแผล เธอร้องเบาๆ แต่ตายังไม่ลืมขึ้น และ เริ่มดิ้น ทำให้จ๋องใส่ยาไม่ถนัด จ๋องจึงต้องออกแรงให้มากขึ้น เพื่อจับเธฮให้แน่นเข้า

!!!!!!!!!!!!!!!!... แต่แล้วจ๋องก็รู้สึกสะดุ้งเฮือก นิ้วก้อยของเขาเกี่ยวเข้าไปในชั้นในลูกไม้ตัวเล็กน่ารักของเธฮอย่างไม่ได้ตั้งใจ มันใกล้ชิดเสียจนจ๋องรู้สึกถึงเส้นไหม ที่ปกคลุมเนินของเธอ จ๋องมองตามมือของตนเอง แล้วสะดุ้งตาเหลือก

ปึด!!! ด้วยความตกใจ จ๋องกระชากมือซ้ายออกตามสัญชาติญาณ แต่โอ้พระเจ้า กางเกงชั้นในของเธอ ดันหลุดติดมือเขาออกมาเสียได้ จ๋องตะลึง จนไม่รู้จะทำยังไง ครั้งแรกที่เขาได้เห็นของผู้หญิงจริงๆ ตัวเป็นๆแบบจะๆคาตา ขนสีดำปกคลุมเป็นแพ ที่หนากว่าอโคสาวที่เขาแอบเห็นเล็กน้อย ทำเอาเขาใจเต้นตึกตัก แต่ไม่ว่าอย่างไร เขาก็พยายามสงบจิตใจ เพื่อปฐมพยาบาลเธอให้เสร็จ
จ๋องตัดสินใจเอาเศษกางเกงในของเธอมาวางปิดไว้ เพื่อไม่ให้เขาจิตใจฟุ้งซ่าน และลงมือก้มหน้าดูดพิษ และพอกยาต่อเขาใช้ลิ้นในกางละเลงยาให้ลงไปในบาดแผล แต่ดูเหมือนไนท์สาวที่กำลังหมดสติ จะไม่ค่อยให้ความร่วมมือเท่าใดนัก เธอพลิกตัวไปอีกข้าง จ๋องรีบใช้มือซ้ายกดเธอไว้ แต่แล้ว เขาก็สะดุ้งอีกเป็นรอบที่2
มือเจ้ากรรมของเขา วางแปะลงบนเนินเนื้อของเธอแบบจังๆ จ๋องเสียววาบ เมื่อมือของเขา ได้สัมผัส กับสิ่งที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน เนินนุ่มๆ กับขนดกดำที่ปกคลุม กระตุ้นอารมณ์ของเขาจนเตลิดผม่ไม่กลับ อาวุธคู่กายของเขา พองแทบจะระเบิดเขากลั้นใจทายาที่แผลให้เธอ แต่ตาก็ยังไม่วายมองที่เนินเนื้อที่ปกคลุมด้วยขนหนานุ่มของเธอ


http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37-2.jpg

16. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:29:57   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ด้วยอารมณ์ที่ระเบิดไปใกล จ๋องรวบรวมความกล้าเพิ่มแรงบีบเนินเนื้อของเธอ เสียงเธอร้องออกมาเบาๆ แต่เธอก็ยังไม่ฟื้นคืนสติ ด้วยความอยากรู้ จ๋องใช้นิ้วชี้ และนิ้วโป้งแหวกกลีบ สีเนื้ออมชมพู ของไนท์สาวออก เขาพิจารณามันอย่างตื่นเต้น
กลีบสีชมพูที่ไม่มีขนแซมของเธอ ตัดกับขนหนานุ่มสีดำ ที่ถูกเล็มไว้อย่างเป็นระเบียบเป็นรูปสามเหลี่ยมบนเนินโหนก ตัวของจ๋องร้อนผ่าวด้วยความตื่นเต้น หน้าของเขาแดงก่ำ แต่เขาก็ค่อยๆลองเอานิ้วกลางของเขา ค่อยๆเขี่ยติ่งเนื้ออันน้อยที่สุดแสนจะไวต่อความรู้สึกของเธอ

เสียงเธอครางออกมาเบาๆ หน้าของเธอแดงขึ้นเล็กน้อย จ๋องกลั้นใจ ค่อยๆเอานิ้วกลาง กดลึกเข้าไปในร่อง ที่เริ่มฉ่ำเล็กน้อย นิ้วของเขาค่อยๆจมหายลง ภายในของเธอ ร้อนและตอดรัดนิ้วมือของเขา แม้ว่าจ๋องจะรู้ได้ว่า เธฮไม่ได้เป็นสาวบริสุทธิ์แน่นอน แต่เธอ ก็คงดูและรักษา ของรักของเธอเป็นอย่างดี สภาพของมันยังคงฟิตเปรี๊ยะ เหมือนใหม่เช่นนี้

ในที่สุด นิ้วกลางของจ๋อง ก็ถูกกดลงไปมิดโคนตลอกทั้งลำนิ้ว เขาถูกตอดรัดด้วยผนังขรุขระที่อ่อนนุ่ม เขาคิดว่า ถ้ามันเปลี่ยนจากนิ้ว เป็นอาวุธคู่ตัวของเขา เขาคงเสียวจนขาดใจแน่

นิ้วมือแสนซุกซนของจ๋องลองงอเป็นตะขอ เขี่ยผนังด้านในของเธอเบาๆ ไนท์สาวครางในลำคอ แต่ตอนนี้ จ๋องติดลมบนแล้ว เขาใช้มือขวาในการแยกกลีบเนื้อออกจากกัน แล้วก้มหน้าลงไปอย่างใกล้ชิด เขาลองทำเลียนแบบวีดีโอที่เขาเคยดู ปลายลิ้นที่ห่อแหลมของเขา ลองตวัดเลียติ่งเนื้อกลางร่องของเธอกลิ่นสาบสาวทำให้จ๋องตื่นเต้น และคึกคัก อาวุธของเขาพร้อมใช้งานเต็มที่ แต่เขาก็ยังไม่กล้าที่จะทำในตอนนี้
ลิ้เนของเขา ตวัดรอบๆ ร่องของเธอ รสชาติของน้ำหล่อลื่น มันเค็มแปลกๆชอบกล แต่นั่น มันก็ช่วยกระตุ้นอารมณ์ของเขา จนเขากล้าที่จะทำขั้นต่อไป

จ๋องเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อของเธอออก เนื่องจาก เธอไม่ได้ใส่เกราะ มันจึงเป็นเรื่องง่ายดายที่จะถอดชุดที่แสนเกะกะออก แป๊บเดียว หน้าอกโนบราของเธอ ก็เด้งดึ๋ง ปรากฏต่อหน้าเขา
หน้าอกที่ใหญ่พอๆกับของหนูขิง แต่หัวนมที่ใหญ่กว่าเล็กน้อย จ๋องมองดูหัวนมของไนท์สาวที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า ขนาดมันใหญ่พอๆกับนิ้วโป้งของเขา สีชมพูน่ารักตัดกับปาดหัวนมสีเนื้อ ทำให้เขาอยากลองชิมดู จ๋องค่อยๆใช้ริมฝีปาก แม้มหัวนมของเธฮ แล้วดูดเบาๆ

ไนท์สาวครางออกมาเสียงดังขึ้น แต่นั่น ก็ทำให้อารมณ์ ของเขากระเจิดกระเจิง จ๋องกำลังจะถอดกางเกงของตนเองออก แต่แล้ว เสียงของเธอ ก็ดังงัวเงียขึ้น

“...................ม.. ม..มึนหัวจัง หิวน้ำ.... ขอน้ำกินหน่อย...” เธอพูดอย่างอ่อนเพลีย

จ๋องสะดุ้งเฮือกสุดตัว แผนการสุดบรรเจิดพังทลายในพริบตา จ๋องรีบ ตาลีตาเหลือก ไปที่สัมภาระของตนเองแล้วหยิบ “ไวท์ โพชั่น” เครื่องดื่มบำรุงกำลังราคาสุดแพงออกมา พร้อมเปิดฝา นำไปจ่อใกล้ปากของเธอ

http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37-3.jpg

17. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:31:35   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ไนท์สาวที่ยังสะลึมละลือ ไม่สามารถดื่มได้เอง จ๋องตัดสินใจ อมไวท์โพชั่นไว้ในปาก แล้วประกบปากต่อปาก เพื่อถ่ายเทไวท์โพชั่นเข้าไปโดยตรง ยาค่อยๆไหลผ่านคอของเธอลงไปจนกระทั่งหมด แต่ทั้งสอง ก็ยังประกบปากกันต่อ จ๋องแลกลิ้นเข้าไปพันกับเธอ แม่สาวไนท์ก็ใช่ย่อยเธอแลกลิ้นตอบ อย่างมีชั้นเชิง ทั้งคู่นัวเนียกันอยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะถอนปากออกจากกัน

“ขอบใจมากนะ.... ไม่นึกเลยว่า ฉันจะเสียท่าได้ง่ายๆแบบนี้ “เธฮยิ้มขอบคุณจ๋องที่ช่วยเธฮไว้ พลางมองดูร่างกายของเธอ ที่ตอนนี้ เปลือยปล่าวไร้อาภรณ์ปิด

จ๋องกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ ภาวนาให้เธอไม่รู้ถึงสิ่งที่เขาทำกับเธอเมื่อกี้ แต่ก็โชคดีที่เธอไม่คิดมากอะไร เธฮหันกลับไปหยิบผ้าคลุมราคาแพง”ม็อกกิ้ง มัฟเฟอร์” ออกมาคลุมตัว แล้วเดินมาหาเขา

“ขอบใจมากนะ หนุ่มน้อย ที่ช่วยฉันไว้.... แต่ฉันพอจะดูอกนะ ว่าเธอคงไม่ได้อยากได้แค่คำขอบใจจากฉัน “เธอเดินเข้ามาหาจ๋อง พร้อมกับเชยคางเขาคิด นัยน์ตาฉ่ำเยิ้มของเธอ ประสานกับนัยน์ตาคมเข้ม แต่มีแววสงสัยของเขา

แล้วจ๋อง ก็สะดุ้งวาบกลางลำตัว แทบไม่น่าเชื่อ มือซ้ายของเธอ จับอาวุธคู่ตัวของเขารูดขึ้นลงเบาๆ จ๋องเสียวไปทั้งตัว แต่ก็ยังฝืนพูด

“อ..อะ เอ่อ นี่ ทำไมครับ “ จ๋องพูดตะกุกตะกัก

“ฮิ... แหม ปากไม่ตรงกับใจแล้วละ ดูสิ เป็นขนาดนี้ ยังแกล้งไม่รู้อีก “ เธอยิ้มพร้อมกับอ้าปากงับอาวุธสุดหวงของเขาผ่านกางเกงเบาๆ

จ๋องไม่ใช่เป็นคนโง่ เขรู้แล้วว่า มันจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป แต่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้ ไนท์สาว ล้วงเอาดามัสกัส1รูของเขาออกมา มันขยายตัวใหญ่ขิ้นจนแทบจะกุมไม่มิด ลิ้นนุ่มๆของเธฮ เลยตั้งแต่โคนจรดปลาย จ๋องเสียงสะดุ้งจนปากสั่น แต่เธฮ ก็ยังไม่หยุดแค่นั้น สองเต้าของเธอ ถูกยกมาโอบประคอง มีดที่ตั้งโด่ของเขา

ริมฝีปากนุ่มๆของเธฮ อมรอบหัวหยักพร้อมกับออกแรงดูด ลิ้นนุ่มๆ กระกวัดเลียวนรอบๆ จ๋องเสียวจนหูอื้น แล้วในที่สุด

http://img.pramool.com/.2/r341269-1645.jpg

18. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:32:54   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
พรวด.. น้ำสีขาวขุ่น ทะลักออกมาเบื้อนปากและหน้าออกของเธอ เธอมองจ๋องที่นั่งหลับตาตัวเกร็งเพราะความเสียว พลางพูดยิ้มๆ

“ แหม ไม่ต้องคิดมากหรอก เดี๋ยวฉันช่วย “ เธอพูด พลาง หยิบยาสองขวด ออกมาจากกระเป๋าสัมภาระ เธอเทยาขวดสีฟ้าลงบนดามัสกัส1รูของจ๋องที่กำลังจะอ่อนตัวลงหลักจากคายน้ำ พลางรูดขึ้นรูดลง และบีบท่อนลำเบาๆ
จ๋องรู้สึก เย็บวาบๆปนเสียว มีดของเขาตั้งโด่อีกครั้ง เธอเทยาสีเขียวอีกขวดเข้าปาก พร้อมประกบปากแลกเปลี่ยนตัวยาเข้าสู่ลำคอของจ๋อง จ๋องรู้สึกร้อนวูบวาบ ขนทุกเส้นในร่างกายลุกซู่

มือขวาของไนท์สาว ยังกำรูดท่อนเนื้อของจ๋องนิ้วชี้กับนิ้วโป้งของเธอ ปี้หัวมนของจ๋อง จนเขาเสียวแทบขาดใจ จ๋องไม่ยอมน้อยหน้า มือขวาของเขา ล้วงเนินเนื้อของเธอตามแบบหนังที่เขาเคยดู ไนท์สาวครางเล็กน้อย เมื่อนิ้วกลางของจ๋อง จมลึกลงไปในร่องที่ฉ่ำเยิ้ม แล้วนิ้วโป้ง บี้กดติ่งเนื้อที่กำลังชูชัน

ปากของจ๋อง เลื่อนมางับ หัวนมของเธอเบาๆ ลิ้นสากตวัดเลียรอบจนหัวนมของเธอชูเป็นติ่งแข็ง ไนท์สาว หลับตาสูดปากด้วยความเสียว ก่อนที่เธฮ จะพลิกตัวหาเขาในแบบ69 จ๋องนอนราบลงบนผ้าคลุมที่เธฮนำมา และปล่อยให้เธออมอาวุธคู่ตัวของเขาจนสุดคอหอย

ด้วยฤทธิ์ ของยาอโนไดน์ หรือที่เรียกกันว่า ยาทน ทำให้เขาไม่หลั่งออกมาง่ายๆ ไนท์สาวดูดของเขาอยู่ฝ่ายเดียว จนเขาเกรงใจ ในฐานะ สุภาพบุรุษ เขาก์ต้องตอบแทนความมีน้ำใจของเธฮมั่ง

ในท่า69 จ๋องเห็นเนินเนื้อของเธฮ ที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขาชัดเจน โชคดี ท่า69 ครั้งแรกของเขา ไม่ได้เจอกับ”6สกกะปี๋”(แปลว่าไร ลองเอากลับดิ) เขาแหวกกลับเนื้อออกจากกัน แล้วเลนงานตรงติ่งเสียงโดยตรงลิ้นสากที่ชอนไช ทำเอสไนท์สาวสะดุ้งจนลืมดูดท่อนเนื้อของเขาต่อ เท่านั้นยังไม่พอ นิ้วกลางของเขา ยังสอดเข้ารอที่ฉ่ำเยิ้มของเธอ แบบมิดด้าม

ตอนนี้เธอลืมการดูดเลีย ดามัสกัสรูเดียวของจ๋องไปแล้ว เธฮเสียวเกร็ง จนตัวสั่นระรัก นิ้วและลิ้น ของจ๋อง ทำเอาเธอเสียวจนหอบ เท่านั้นยังไม่พอ จ๋ฮงยังงอนิ้วเป็นตะขอเกี่ยวถายในรูของเธฮ จนน้ำทะลัก หน้ำซ้ำ ลิ้นของจ๋อง ยังเล่นเลียไม่เลิกรา อยู่ที่ติ่งเสียวของเธอ
“อะ ดะ เดี๋ยวก่อน “เธอพูด แบบ แบบสุดกลั้น จ๋องไม่ยอมฟัง กับเอาปากงับติ่งเสียวของเธฮเข้าปาก พลางดูด รางของเธฮกระตุกเฮือก น้ำเสียวที่ทะลักออกมาจากร่อง ไหลเปื้อนนิ้ว และปากของจ๋อง
....ได้เวลาแล้ว สินะ... จ๋ฮงคิด พลางดึงนิ้วออกจากร่องของเธอ ไนท์สาวตัวสั่นระริก คว่ำหน้ากับพื้น อย่างหมดแรงจ๋อง จบเอวเธฮยกขึ้น พลางใช้นิ้วแหวกกลีบทั้งสอง ของเธอออก คราวนี้ เขาใช้ดามัสกัสรูเดียวคู่ตัวแทนนิ้วของเขาแล้ว

อาวุธประจำตัวขนาดไม่เล็กเกินไป ไม่ใหญ่เกินไป7.1นิ้ว ของจ๋อง ถูกสอดเข้าในร่องที่มันปราบ จากน้ำหล่อลื่น ของไนท์สาว

เธอกัดฟันกรอดอย่างสุดกลั้น จนมันเขาไปมิด แล้วจ๋ฮงเริ่มขยับ จ๋องเสียวจนตาลาย ถ้าไม่มียาทน เขาคงทะลักออกมาอีกครั้งแน่ จ๋องกระแทกไปเรื่อยๆ สองมือของเขา นวดหน้าอกของเธฮ สลับกับลูบติ่งเสียวเพิ่มอารมณ์ หลังจากการะแทกไปสักพัก จ๋องก็กดดามัสกัสของเขา เข้าไปในรูแบบมิดด้าม แทนที่จะชักออกมากระแทกต่อ เขากลับบิดเอวควงมันในรูของเธอ

ท่านี้ รู้สึกจะทำให้เธอเสียวมากเป็นพิเศษ ปฏิกิริยา ของเธฮ เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด สองมือขยุ้มผ้าคลุม ปากกัดฟันกรอด แบบพยายามห้ามเสียงเล็ดลอด ภายในของเธฮ ตอดกระตุกรัว จ๋องรู้ว่าเธฮใกล้เสร็จแล้ว เขาพลิกตัวของเธฮ ให้หันหน้ากลับมาหาเขาในท่าแบบธรรมดา ก่อนที่เขาจะรู้สึกว่า ภายในของเธฮ กระตุกรัดอย่างรุนแรง เขากระแทกสุดแรงครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทั้งคู่จะถึงจุดสุดยอดเกือบพร้อมกัน
หลังจากเสร็จกิจ ทั้งคู่นอนกอดก่ายกันอย่างหมดแรง ไนท์สาวถามเขา อย่างอ่อนแรง
“ เธอมาคนเดียวที่ป่าหนอนแดงนี่ทำไมเหรอ” เธอถามเขา

จ๋องนึกถึงเรื่องที่เธฮจะมาธุระของขิง เขาเสียใจอยู่เล็กน้อยที่เขาไปมีความสัมพันธ์กับคนอื่น แต่เขาก็ยังงงอยู่เล็กน้อย เขาจะไปป่าโยโย่ แล้วไหง มาโผล่ที่ป่าหนอนแดงได้ล่ะ

“ เออ.... คุณ.. “จ๋องยังไม่ได้จำชื่อของไนท์สาวเลย

“สุมิ สุมิ ซวงมินท์ จ้ะ เรียกว่า สุมิ เฉยๆก็ได้ “ เธฮยิ้มหวานให้


http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37-4.jpg

19. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:42:35   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]

คาเรคเตอร์ โพรไฟล์

สุมิ เจเนส ซวงมินท์(SUMI Genes Tsunmin)

สูง 175 ผมเหยียดตรง สั้น สีดำ ใส่แว่นตาเล็กๆ มักคาดผม(ด้วยที่คาดผมไม้แดง)
อายุ 24ปี น้ำหนัก 54 (ไม่รวมเกราะ)
ส่วนสัด 36 24 35


ไนท์หญิง ที่มีสมัพันธ์สวาทกับจ๋องเป็นคนแรก โดยเหตุผลลึกลับบางประการ(แม้กระทั่งตอนนี้ คนอ่านกระทู้หลัก ยังไม่รู้เลยว่า ทำพไม เธฮจึงมีอะไรกะจ๋อง)

ความสามารถพิเศษของเธฮ คือ แรงควายมหาศาล ถ้าเทียบกับในROแล้ว STR ของเธอ ประมาณ160+ ทีเดียว

แต่สายตาของเธอสั้นเล็กน้อย

รูปจ้าhttp://img.pramool.com/.7/r341269-9584.jpg ::

Modified on: 28-02-2005, 01:46:28

20. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:44:59   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]

"อ่า..ครับ คุณสุมิ "จ๋องพูดแบบเขิน สุมิหัวเราะเล็กน้อย ก่อนที่จะพูดกับเขาต่อ

" เรียกฉันว่า สุมิเฉยๆเถอะนะ ว่าแต่ ยังไม่ได้ตอบเลย ทำไมมาที่ป่าหนอนแดงคนเดียว เธอไม่เหมือนพวกที่มาล่าหนอนเลย " เธอซัก

"เอ่อ...... ผมตั้งใจจะไปป่าโยโย่ต่างหาก ทำไม มันโผล่ที่นี่ได้ก็ไม่รู้ "จ๋องยิ้มแห้งๆ

" ป่าโยโย่..... " เธฮทวนคำ พลางคิดเล็กน้อย

" ถ้าจำไม่ผิด มันอยู่คนละทิศกับป่าหนอนแดงเลยนี่นา "เธอตอบจ๋อง จ๋องงงเล็กน้อย เขาลุกขึ้น เอื้อมผ้ามาคลุมตัว ก่อนที่จะหยิบแผนที่ที่หนูขิงเขียนให้ออกมากางให้สุมิดู

เธฮดูแผนที่สักพัก แล้วก็หัวเราะ ก่อนที่จะตอบจ๋อง

" โอ๊ย..อะไรก๊าน เธอดูทิศผิดแล้วล่ะ มันต้องเลี้ยวขวา ไม่ใช่เลี้ยวซ้าย "เธฮพูดไปหัวเราะไป จ๋องอึ้งสุดฤทธิ์ เขาจะทำไงต่อดี

" แล้ว จะกลับไปไงครับเนี่ย " จ๋องถาม

" แล้ว รีบไปรึเปล่าล่ะ ไปทำอะไรที่นั่น " เธอถามเขาก่อน

" ก็ แค่เอา ไปรับรองสถาณภาพ อโคที่สามารถเลื่อนเป็นพรีสท์ ไปลงทะเบียนเท่านั้นแหละครับ "จ๋ฮงพูด

" เหรอ งั้นไม่เห็นต้องรีบนี่นา เขาไม่ได้ปิดภายในเดือนนี้ซะหน่อย " สุมิพูดยิ้มๆ

"เหรอ.....ครับ งั้นผมจะกลับไปยังไงล่ะเนี่ย แต่นอกจากป่าโยโย่ ผมก็ไม่รู้จะไปที่ไหนแล้ว จะกลับพอนก็ต้องอ้อม .... "จ๋องบ่าน เพราะรู้ดีว่า การที่จะไปพอนเทร่า มันต้องข้ามภูเขาหลายลูก เนื่องจากพอนเทร่า เป็นเมืองที่อยู่ที่สูง การที่จะเดินทางลงน่ะง่าย

แต่การที่จะเดินย้อนกลับเส้นทางเดิม น่ะยากสุดๆ

" ไปอันดิบาลัน กันก่อนไหม ไปกับฉํน อย่างช้าสุด อีกเช้าก็ถึง "เธอชวน

"จะดีเหรอครับ.."จ๋ฮงเกรงใจ

"น่าๆ ไม่เป็นไรหรอก อีก2วันที่อันเดอร์บาลัน จะมีละครตลกชื่อว่า " DEFบ้านบิดาคุณสิ คิดเป็น% "ที่คณะตลก404 นำมาแสดงด้วย ไปด้วยกันนะ

"อ่า...ก็ดีเหมือนกันครับ.."จ๋องพูดออกไป ดยไม่รู้ว่าตนเองทำไม่ถึงพูดอย่างงี้ งานส่งของให้หนูขิง กลายเป็นเรื่องไม่ค่อยสำคัญไปซะแล้ว

" แหมน่ารักจัง "สุมิยิ้ม ก่อนที่จะหอมแก้มของจ๋องฟอดใหญ่ แล้วลุกขึ้นเดินไปหยิบเสื้อมาสวม

::

Modified on: 28-02-2005, 01:48:35

21. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 01:50:01   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ขณะที่สุมิ กำลังแต่งตัวอยู่นั้น จิอง ได้ถามเรื่องที่เขาสงสัยมานาน เกี่ยวกับเรื่องที่เธอถูกหนอนแดงทำร้ายจนบาดเจ็บเมื่อกี้

“ เออ..... คือว่า เท่าที่ผมได้ยินมา พวกไนท์เนี่ย เขามีความอึดสูงมาก โดนหนอนแดง กัดทีสองที พวกเขาแทบไม่เป็นไรเลย แต่ว่า ก็ได้ยินมาว่า มีไนท์อีกประเภทหนึ่ง ที่ฝึกแต่ทางด้านความว่องไว พวกเขาสามารถหลบการโจมตี ของศัตรู ได้อย่างสบายๆ แต่ว่า.... คุณสามารถจัดาการพวกหนอนแดงได้ในพริบตา แต่ทำไมกลับเสียท่าพวกมันได้ง่ายๆล่ะ “ จ๋องถาม

“อืม........... ก็มันกัดเจ็บนี่นา “ สุมิตอบพลางหยิบเสื้อมาสวม แล้วพูดต่อ

“ตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ ฉัดไม่ค่อยชอบเรื่องหัดวิ่งให้มีความคล่องตัว หลบหลีกได้ดี หรือว่า ฝึกร่างกาย ให้แข็งเกร่งทนทานต่อการโจมตี เดี๋ยวผิวเสียหมด “ เธอพูดต่อ พลาง หยิบเอากิ่งไม้ขนาดข้อมือจากพื้น ขึ้นมาถือไว้

“ ฉันก็เลยชอบฝึกแต่กระบวนท่าที่มันใช้ทำลายอย่างเดียว แล้วก็ ฉํนรู้ฝึกทางนี้ได้ผลดีด้วย “ สุมิพูดพลางใช้นิ้วหัวแม่มือหักท่อนไม้นั้นอย่างง่ายดาย จ๋องไม่สงสัยเลยว่า กำลังขนาดนี้ ทำไมถึงซัดหนอนแดงทีเดียวขาดครึ่ง ได้อย่างสบายๆ

“จะว่าไป..... ล่าหนอนแดงเนี่ย มันก็ทำรายได้ไม่เลวนะ เอางี้ไหม เราเสร็จธุระแล้ว กลับมาที่นี่อีกครั้ง เธฮเป็นคนล่อ แล้วฉันเป็นคนจัดการหนอนแดง รายได้เท่าไหร่ ฉันแบ่งให้เธฮ 70 30 เลยเอ้า ดีไหม “สุมิยิ้มพลางยื่นข้อเสนอ

“ เออ..... คือว่า ผมอยากจะเปลี่ยนอาชีพก่อน แล้วค่อยคิดน่ะนะ “ จ๋องตอบเลี่ยงๆ ยังไง เขาก็ยังไม่อยากแยกจากหนูขิงไปหรอก

“เหรอ... ถึงตอนนั้น ค่อยว่ากันก็ดีนะ...... ว่าแต่ ชั้นในฉันหายไปไหนหนอ.. ช่างเถอะ ใช้ตัวใหม่ก็ได้ “ สุมิพูดพลางก้มลงหยิบกางเกงในตัวใหม่จากสัมภาระของเธอ จ๋องจ้องมองก้นของเธฮ ที่ก้มจนเห็นของสงวนที่เพิ่งผ่านสมร๓มิกับเขามาหมาดๆ ตอนนี้ มันกลับมาปิดสนิดไม่แบะอ้า เหมือนตอนที่เขากระแทกใหม่ๆเมื่อครู่อีกแล้ว

…สมกับเป็น ไนท์จริงๆ สามารถฟื้นฟูร่างกายได้เร็วมาก...จ๋องคิด

สุมิ เหลือบมองจ๋องที่จ้องเธอเป๋ง อย่างขันๆ เธอสวมกางเกงในเสร็จ แล้วเดินนวยนาดเข้ามาหา เธฮถูตัวของเธฮ กับจ๋อง ขาอ่อนของเธฮ เสียดสีกับเป้ากางเกงของจ๋องเบาๆ แล้วจึงกระซิบข้างหุ

“ ไม่ต้องจ้องมากหรอก เดี๋ยวคืนนี้ ก็ได้เห็นเต็มตาอีกแหละ “ เธอพูดเสร็จ แล้วขบติ่งหูของเขาเบาๆ เล่นเอาจ๋องขนลุกไปทั้งตัว สุมิ เดินไปจัดอานนกปีโกปีโก้ แล้วเธฮจึงเรียกให้จ๋องมานั่ง

“ เอาล่ะ ออกเดินทางได้ “ เธอร้องเสียงแจ๋ว ก่อนที่จะกระตุกบังเ!ยนสั่งให้นกวิ่งออกไปดุจลมพัด


22. Big_eye (0)
Mail to Big_eye


    28-02-2005, 02:12:11   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
อ่าน แบบไม่ H ที่ หนังสือ Comi Gamer ได้ทุกสัปดาห์ จ้ะ
จนกว่า จะ...)
::

Modified on: 28-02-2005, 02:12:35

23. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 10:04:51   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
ระหว่างทาง มทั้งคู่ คุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ กันอย่างสนุกสนาน จ๋องเป็นคนคุยสนุก(หรือจะเรียกว่า ม่อเก่ง ดีหวา ) สุมิ ก็เป็นคนมีอัธยาศัยดี ทั้งคู่คุยกันอย่างถูกคอ ราวกับสนิทมานาน(เอ่อ..... สนิทไม่สนิท ก็เรียบร้อยกันไปแล้วอ่ะ) จนกระทั่งการเดินทาง ผ่านมาถึงในช่วงเย็น อาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้า ทั้งสองจึงตัดสินในหยุดพัก

“ ความจริง...เดินทางอีก3ชั่วโมง ก็ถึงอัลดิบารัล แล้วนะเนี่ย แต่นกปิโกปิโก้ ทันวิ่งตอนกลางคืนไม่ค่อยเก่งด้วย พักกันก่อนดีกว่าเนอะ “ สุมิหยุดนกปิโก้ พลางหันไปพูดกับจ๋อง

“ ก็ดี แต่แย่หน่อย ที่เต็นท์มันพังไปแล้ว เราคงจะต้องนอนในถุงนอนแล้วล่ะ “จ๋องบ่นให้ฟัง

“เหรอ.. อืมๆๆๆ งั้นฉันไปหาฟืนนะ เธฮเตรียมอาหารละกัน “ สุมิพูดพลางหยิบหอกคู่มือขึ้นมา แล้วกระซิบเบาๆข้างหู

“แต่หลังจากกินข้างเสร็จ ฉันไม่ให้เธฮนอนหรอก “ สุมิหัวเราะเสียงใส ก่อนจะเดินออกไป จ๋องรู้สว่ามันหมายความว่าไง และเขาก็รอคอยมันอยู่

อาหารมื้อเย็น เป็นอาหารง่ายๆ เนื้อตากแห้ง ที่เอามาย่างไฟ กับอาหารกระป๋อง ที่สุมิ นำติดตัวมา
หลังกินข้าวเสร็จทั้งคู่ นั่งอยู่หน้ากองไฟด้วยกัน จ๋อง ใจเต้นตึกตัก เขาพร้อม จนไม่รู้จะพร้อมยังไงแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่า จะชวนสุมิเริ่มต้นยังไง สุมิเอนตัวซบกับเขา กลิ่นน้ำหอม ที่จ๋องคิดว่า น่าจะเป็นน้ำหอมราคาแพง โชยอ่อนๆเข้าจมูก ยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาคุกรุ่นมากขึ้น

จ๋องตัดสินใจ ลองเป็นฝ่ายเริ่ม โดยการซบหน้ากับสุมิ ทั้งคู่มองตากันสักพัก จ๋องรวบรวมความกล้า โอบสุมิไว้ แล้วบดปากประกบจูบ ทั้งคู่บดริมฝีปากอย่างเร่าร้อน พลางสอดลิ้นแลกเปลี่ยนกัน มือของจ๋อง ค่อยๆเลือ่นไปล้วงกลางลำตัวของสุมิ นิ้วซุกซนของเขา สอดเข้าไปในของกางเกงในของเธฮ และสำรวจจนพบว่า มันพร้อมที่จะรับการรุกรานแล้ว

ชั่วอึดใจ ทั้งคู่ก็ผลัดกันถอดเสื้อผ้าออกจนหมด ม็อกกิ้งมัฟเฟอร์ถูกใช้เป็นลานประลองยุทธชั่วคราวของทั้งสอง สุมิ คล่อมตัวจ๋ฮงเอาไว้อยู่ และกำลังประกบปากจูบกับเขาอย่างร้อนแรง ในขณะเดียวกัน ท่อนล่างที่กำลังฉ่ำได้ที่ ก็เสียดสี กับท่อนลำแข็งเกร่งที่พร้อมจะแทงเข้าไปในร่องของเธฮ แต่ตอนนี้ เธอยังไม่ต้องการเช่นนั้น

มือทั้งคู่ของจ๋อง เลื่อนต่ำลง พร้อมกับใช้นิ้วแบะอ้ากลีบฉ่ำทั้งคู่ของเธฮออก ดามัสกัส1รู ของเขา แทงพรวดเข้าไป มัน สุมิสะดุ้งเฮือก เธอดันตัวเองลุกขึ้น จนอาวุธคู่กายของจ๋องหลุดผลุบออกจากร่อง

“ อย่าใจร้อนสิ บทเรียนวันนี้ตือ “ การฝึกความอดทน” ตั้งใจเรียนนะ เด็กดี “ สุมิพูดยิ้มๆ จ๋ฮงมองดูหน้าของเธฮ ที่ฉายแววซุกซนอย่างสงสัยในสิ่งที่เธฮทำ สุมิ เลิอนตัวลงไปยังกลางตัวของจ๋อง ปากของเธฮ เขมือบอม ดามัสกัสของจ๋อง เข้าไปจนเกือบมิด

“อดเอียนแอ็ก อ่าอั่ง อนอว่าอั๋นอะออก “ สุมิพูดทั้งๆที่กำลังอมของจ๋อง จ๋องเสียววาบๆ จากคลื่นสั่นสะเทือนขณะพูด ของสุมิ แต่ก็ฝืนกลั้นไม่ให้มันกระฉูดออก

สุมิ ถอนปากออกจากร่องลำของจ๋อง พร้อมใช่เต้าเต่งทั้งคู่ โอบกระชับรอบท่อนลำของเขา พร้อมรูดขึ้นลง จ๋องกัดฟันอย่างอดทนต่อความเสียว สุมิห่อปาก ขยอกท่อนเอ็นของเขาเข้าไปจนมิดอีกครั้ง เธอ รูดปากขึ้นลง ลิ้นนุ่มนิ่ม เลียวนไปทั่วหัวของจ๋อง หนำซ้ำ ยังเลียเน้นแถวๆใต้หัวหยักของจ๋อง จนจ๋องเสียวแทบคลั่ง เนื้อตัวของเขาสั่นระริก ไม่ว่าไงก็ตาม เขาไม่ยอมถูกทำฝ่ายเดียวแน่ๆ มือทั้งคู่ ของจ๋องเอื้อม ไปจับก้นของสุมิ นิ้วกลางทั้งสองข้าง แหวกกลีบฉ่ำแฉะของเธฮออก แล้วฉับพลันนิ้วกลางทั้งสอง ก็ถูกกดจมลงไปในร่องรูของเธอ


24. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 10:07:39   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
สุมิสะดุ้งจนถอนปากออกจากท่อนลำของเขา ความเสียวที่พุ่งวาบทำเอาเธฮแทบจะหมดแรง จ๋องรู้สึกได้จากการกระตุกตอด ของผนังเนื้อในของเธฮ เขาพูดยิ้มๆ

“โดนเข้ามั่งเองรู้สึกไงมั่งล่ะ ทำเค้าฝ่ายเดียว ไม่ยุติธรรมเลย “ จ๋องยิ้มพลางออกแรงสั่นสะเทือนให้นิ้วทั้งสองสวุมิก็ไม่ยอมแพ้ เลียปลายดามัสกัสที่กำลังสั่นระริกของจ๋องซ้ำอีก

“อุ๊บ เธอเล่นปากด้วยนี่ “ จ่องพูดเสียงสั้นๆ พลางดึงตัวเธฮ ให้เข้าสู่ท่า69 อีกรอบ

ทั้งคู่ ผลัดกันรุกรับ อย่างดุเดือด จนในที่สุด จ๋องที่ ไม่รู้วันนี้ อึดมาแต่ไหน ได้เรียกน้ำแรกของสุมิ ออกมาได้สำเร็จ เหมือนเป็นการประกาศชัยชนะ จ๋องดึงท่อนเอ็นของเขา ออกจากปากของเฮ และเตรียมแทรกลงไปในร่องฉ่ำของเธอแทน
....... คราวก่อน เล่นแบบกวางเหลียวหลัก ครั้งนี้ เอาแบบข้างหน้ามั่ง... จ๋องคิด พลางพลิด
กตัวสุมิ ให้นอนหงาย แทบจะในทันที่ ดามัสกัส7.1นิ้วของจ๋อง ก็เสียบพรอวด แบบฉัวะเดียวมิดด้าม ท่อนลำของเขาวิ่งเข้าไปจนสุด กระทบกับด้านลึกสุดของสุมิ จนเธอเสียวร่างเกร็งกระตุก

จ๋องจับขาข้างนึงของเธฮ พาดบ่า พร้อมกับซอยอย่างช้าๆ ไม่เร่งรีบ มือข้างซ้ายขยำเต้าของเธฮ ส่วนข้างขวา บางตรั้งบางตราว ก็ไปสะกิดติ่งเนื้อที่ตอนนี้ ขยายใหญ่ และถูกท่อนเอ็นของเขา เบียดจนมันตั้งชี้ชูชัน สกิดเมื่อไหร่ สุมิ ก็เสียวจนตัวแอ่น จ๋ฮงมองดูหน้าจิ้มลิ้มที่เสียวจนเกร็ง เขามองหน้าสุมิ ที่พยายามกัดฟันสู้กับความเสียวอย่างได้อารมณ์ พร้อมๆกับกระแทกหนักขึ้นเรื่อยๆ

http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37-5.jpg


ยิ่งกระแทกหนัก เขาก็รู้สึกว่า ภายในของสุมิ กระตุกตอดมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็เสียวเพิ่มขึ้นทุกขณะ แต่แล้วสุมิ ก็พูดตะกุกตะกักออกมา

“ ขอฉัน....ย...อยู่ข้างบน.. “สุมิพูดแบบกัดฟัน จ๋องพอจะเข้าใจ เขาพลิกตัวเธฮให้ขึ้นมาอยู่ข้างบนอย่างง่ายดาย สุมิ เปลี่ยนเป็นฝ่ายขย่มเขาบ้าง จ๋องรู้สึกเสียวแปลกไปอีกแบบ หน้าอกใหญ่เต่งตึงที่แกว่งตามแรงขย่มขอิงสุมิ ทำให้เขารู้สึกอย่างลองจับนวดเล่นดูมั่ง จ๋ฮงเอื้อมมือทั้งคู่ไปจับเต้าขนาดเต็มมือเอาไว้ แต่แล้วสุมิก็กระแทกตัวครั้งสุดท้าย ภายในของเธอตอดรัว จ๋ฮงรู้ว่าเธอเสร็จแล้ว แต่เขายังไม่เสร็จ แม้ว่าจะเสียวมากก็ตาม

http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37-8.jpg

โดยปกติ หลังจากผู้หญิงเสร็จครั้งแรก จะมีความรู้สึกไวขึ้นมาก ถ้ากระตุ้นอีกครั้ง เธฮจะสามารถถึงจุดสุดยอดได้อีกครั้ง จ๋องรู้แต่เพียงทฤษฎี แต่ยังไม่เคยปฏิบัติ เขาพลิกตัวลุกขึ้นให้สุมิ กลับสู่ท่าพื้นฐาน หลักจากนั้น ก็ออกแรงกระแทกอีก

สุมิที่เพิ่งเสร็จไปครั้งหนึ่ง สะดุ้ง เธอผวาเฮือกกอดจ๋องเอาไว้จนจ๋องโยกเอวกระแทกไม่ถนัด เขาจึงเปลี่ยนมาเป็นกระแทกสุดแรงจนมิด ตัวของสุมิสั่นเหมือนลูกนกตกน้ำ จ๋องออกแรงควงดามัสกัสให้คว้านภายในรูที่กระตุกสั่น จนในที่สุด เขาก็รู้สึกเหมือนแก้วหูลั่นเปรี๊ยะ น้ำถูกฉีดออกมาอย่างมากมาย จ๋องหมดแรงจนฟุบลง ทั้งคู่นอนกอดกันทั้งๆที่ อาวุธที่ค่อยๆอ่อนตัวลงของจ๋อง ยังไม่ได้ชักออกจากร่องของเธอ

ผ่านไปเนิ่นนาน จ๋องดึงอาวุธที่อ่อนตัวเรียบร้อยออกมาจากร่องของสุมิ น้ำใสไหลทะลักตามท่อนเอ็นที่ดึงออกมา สุมิหลับตาอย่างอ่อนแรง พลางพูดกับเขาอย่างระโหยโรยแรง
“ย....ยิ่งกว่า..เมื่อวานอีก “ เธอยิ้มอย่างเพลียๆให้จ๋อง จ๋องซึ่ง พอจะฟื้นคืนแรงก่อน โน้มตัวลงไปจูบเธฮเบาๆ ก่อนที่จะลุกไปยังเตาไฟที่ต้มน้ำเอาไว้ แล้วผสมน้ำอุ่น เอาผ้าชุบน้ำ แล้วเช็ดตัวให้เธอ

“ เมื่อถึงอันเดดอร์บาลันแล้ว คงได้อาบน้ำอย่างสบายๆซะที “ เขาพูกับสุมิ

“ ในห้องน้ำ ก็ไม่เลวนะ “ เธอพูดยิ้มๆกับเขา ก่อนที่ทั้งคู่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังเช็ดตัว และ นอนกอดกันในถึงนอน นอนหลับอย่างมีความสุข

รุ่งเช้า ปิโกปิโก้ ของสุมิ พาทั้งคู่มาถึง อันเดอร์บาลันอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงแล้ว สิ่งแรกที่ทั้งคู่ตั้งใจทำ คือหาโรงแรมดีๆพัก แต่จ๋อง ก็เห็น บรรดา เหล่าผู้คนหลายอาชีพ ทั้งไนท์ ฮันเตอร์ วิซาด ครูเซเดอร์ ม็องต์ฯลฯ เรียกว่า ทุกสาขาอาชีพมากันหมด จ๋องถามสุมิอย่างสงสัย

“..... เขามาชุมนุม กันทำไมเหรอ” จ๋องถามพลางชี้บรรดาคนที่มารวมตัวแถว หน้าลานหอนาฬิกา

“ อ๋อ พวกกิลด์ใหญ่ๆ เขามารวมตัวเพื่อล่า!ประหลาดภายในหอนาฬิกาน่ะ “สุมิตอบ พลางชี้ให้ดูธงของกิลด์หนึ่งที่เป็นสัญลักษณ์รูป สวัสดิกะ

“ อืม.... เธฮมีกิลด์ไหม “ สุมิถามเขา

“ อ๋อ มีสิ “จ๋องตอบพาซื่อ

“งั้น ของฉันเข้ากิลด์หน่อยได้ไหม นะๆๆๆๆๆ “ สุมิอ้อนแบบไม่ให้จ๋องตั้งตัว จ๋องใจหายวาบ ถ้าให้เธฮเข้า แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด หนูขิงรู้ จะเกิดกลียุคแบบไหนเนี่ย

“ เอ่อ..... คือว่า ฉันไม่ใช่หัวหน้ากิลด์น่ะนะ... เอาไว้กลับไป จะไปขอร้องให้เธฮเข้ากิลด์ก็แล้วกัน “จ๋ฮงแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

แม้ว่า วันนี้อากาศจะหนาว แต่จ๋อง ก็เหงื่อตกซิก
........................ ทำไงดีวะเนี่ย............. จ๋องคิดในใจอย่างสุดกลุ้ม




http://picdb.thaimisc.com/my12sisters/37-5.jpg


http://img.pramool.com/.2/r341269-1646.jpg
::

Modified on: 02-03-2005, 06:12:51

25. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 10:09:21   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
แต่แล้ว ก็มีเสียงวี๊ดว๊าย จ๋องและสุมิ หันไปมอง ก็พบว่า โพริ่ง5ตัว5สี กำลังวิ่งตะลุยเข้าเมือง พวกโนวิชที่เดินเล่นหลบกันเป็นระนาว
(หนึ่ง) (ภาษาโพริ่ง)“พวกมนุษย์ชั่วร้าย วันนี้ พวกเรา “มอเตอร์เซนไท”(มอนสเตอร์นั่นแหละ) โพริ่งแรนเจอร์ ที่ได้รับการเพิ่มพลัง จะมาจัดการพิพากษาพวกแกเอง” โพริ่งที่ใส่หน้ากากโซโล ประกาศก้อง พร้อมผายมือ เก็กท่า เกิดเสียงบึ้ม ควัน5สี ระเบิดด้านหลังของพวกมัน

(ภาษาโพริ่ง)มาสเตอร์ฟอร์มมมมมมมมมม รวมร่างเป็น มาสเตอร์ริ่ง” ตัวสีแดงตะโกนก้อง ทุกคนในอันเดอร์บาลันหันมามองอย่างงงุนงง โพริ่งทั้ง5 พุ่งเข้าหากัน เกิดแสงสว่างวาบ ร่างของโพริ่งทั้ง5 รวมตัวกัน และค่อยๆขยายตัวขึ้น เสียงเพลงแบคกราว(ภาษาโพริ่ง) ดังขึ้นตาม

“พลังแห่งความยุติธรรมที่เจิดจรัส ทำให้เรามารวมตัวกัน เราทั้ง5 คือความหวัง เราทั้ง5คือความรัก ทั้งหมดคือเพื่อน แม้ว่าบางครั้ง จะทะเลาะกันบ้าง แต่เราก็ยังเชื่อมั่นในมิตรภาพ 5คนรวมเป็นหนึ่ง ปราบอริให้พินาศด้วยร็อคเกทพันจ์
พวกเราไม่เคยเกรงกลัวศัตรูผู้รุกราน สู้ต่อไป นักสู้แห่งความหวัง หากเจอความชั่วร้าย เราจะปัดเป่ามันไปด้วยหมัดแห่งความยุติธรรม หุ่นรบผู้ผดุงความยุติธรรม นามนั้นก็คือ นามนั้นก็คือ นานนั้นก์คืออออออออออออ..............”

พล็อกๆๆๆๆ โปร๊ะ................

ด฿เหมือนจะมีวิซาดคนนึง ทนความยืดเยื้อไม่ไหว เขายิงโซลสไตรค์ออกมา โพริ่งสุดซวยทั้ง5 ระเบิดแยยกออกจากกัน แล้วหลักจากนั้น เหตุการณ์ณ์ ก็กลับคืนสู่สภาพปกติ

( ภาษาโพริ่ง)”ท...ท่ายหัวหน้า.... ไหงมันไม่ยอมให้พวกเรารวมร่างเสร็จสมบูรณ์ล่ะ...” โพโพริ่ง (โพริ่งกรีน)ถามหัวหน้าของมัน

(ภาษาโพริ่ง)” หนอย นายพวกมนุษย์ไร้วัฒณธรรมดฃ เจ็บใจนัก ตามธรรมเนียม เขาต้องรอให้รวมร่างเสร็จก่อน แล้วค่อยสู้.. แต่นี่มัน.... “ โพริ่งเรด(หัวหน้า) กล่าวอย่างเจ็บแค้น แต่แล้ว ก็มีแสงสีทองทอดมาจากฟ้า และมีเสียงดังก้องขึ้น

.....ต้องการพลังไหม ถ้าต้องการ เราจะให้..........

เสียงนั้นมีแต่โพริ่งเท่านั้นที่ได้ยิน โพริ่งทั้ง5มองขึ้นท้องฟ้า ก็เห็น “แองเจิ้ลริ่ง” เทพของโพริ่งในตำนาน ค่อยๆลอยลงจากฟ้า ทั้ง5 ตอบรับเป็นเสียงเดียวกัน

“ ได้โปรดให้พลังแก้พวกเราด้วย”

แองเจิ้ลริ่ กางปีกเล็กๆออกวัตถุ5ชิ้น ตกอยู่หน้าโพริ่งทั้ง5 ทั้งหมดขยอกเข้าไปอย่างรวดเร็ว และเมื่อแองเจิ้ลริ่ง ลอยมาถึงพื้น

....เฮ้ยๆๆๆๆ พวกเรา แองเจิ้ลเกิดกลางเมือง
...เฮ้ย แองเจิ้ลนี่หว่า มาได้ไง ใครหักไม้ผี

...ซวยล่ะ ยิงเวทย์ไม่เข้า เสียดายว่ะ

เสียงเหล่านักรบเซ็งแซ่ประสานกัน แต่ทั้งหมดก็คิดเหมือนกันคือ

มือใครยาวสาวได้สาวเอา

ไนท์เกือบทั้งหมด ใช้ทูแฮนด์ควิก เข้าสับแองเจิ้ลริ่ง แอสซาซิน ก็ใช้โซนิคโบลวใส่อย่างมันมือ ฮันเตอร์ ดับเบิ้ลสตรัฟอย่างไม่ยั้ง แม้กระทั่ง แบล็ตสมิธ ก็อดรีนารีนรัช ร่วมด้วยช่วยสับ

แต่แล้ว ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

“เฮ้ยๆๆๆๆ ใครอ่อนอย่าขวาง “ ม็องค์คนหนึ่ง วิ่งเข้ามาหา มือของเค้าเปล่งประกายแดงฉาน

“ มือของข้าเปล่งประกายแดงฉาน ประกาศก้องร่ำร้องหาชัยชนะ.... ปกป้องสันติสุข ทำลายอธรรม ถล่มฟ้า ทลายภูผาสวรรค์ ชายนิ่งก็อดฟิง.... เอ๊ย อาชูร่า สไตร์ค


โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
หนึ่งหมัดที่อำนาจถล่มฟ้าทลายดิน ป่นร่างของแองเจิ้ลริ่งเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เขาคว้า แองเจิ้ลวิง ที่กระเด็นออกมา อย่างดีใจ
ส่วนเศษที่เหลือ บรรดานักลูททั้งหลาย ก็กรูเข้าไป เหมือนแร้งรุมซาก แต่ก็ไม่มีใครได้ของดีๆเลย

ครู่เดียว ความโกลาหล ก็จบลง แต่ที่ยังไม่จบ คือเหล่าโพริ่ง ต่างมองจุดจบของ แองเจิ้ลริ่ง อย่างตะลึงสุดขีด
(ภาษาโพริ่ง)“ ท่านแองเจิ้ล อุตสาห์เสียสละ เราจะไม่ยอมให้การเสียสละนี้ สูญปล่าวเด็ดขาด “ เรดโพริ่ง พูดพลาง หยิบสิ่งที่ แองเจิ้ลมอบให้ออกมา(ความจริง เรียกว่าคายดีกว่า)

มันเป็นเคียวรูปจันทร์เสี้ยวสีฟ้าอันหนึ่ง สลักเอาไว้ว่า
“เครสเซน สไครทื”

(ภาษาโพริ่ง)”เข้าใจละ พวกเรา นำของที่ท่านแองเจิ้ลออกมา” เรดโพริ่งตะโกนสั่ง โพริ่งทุกคัวทำตาม


“เครเซน สไครท์” เรดโพริ่ง ยกเคียว(มันมีมือเหรอ ..... ช่างเถอะ) ขึ้นมากวัดแกว่ง

“ เอนิมอล สกิน “ ดรอบ( ออเรนจ์ โพริ่ง) สบัดหนังสัตวคลุมร่าง

“ บาโฟการ์ด” กรีนโพริ่ง(โพโพริ่ง) หยิบการ์ดขึ้นมาเสียบที่เข็มขัด.... พร้อมกับพูด "การ์ดเวนท์"

“ มาเจสติก โกรท” โพริ่งพิงค์(ซานต้าโพริ่ง) ถอดหมวกซานต้าออก แล้วนำหมวกเขาแพะมาใส่แทน

“อีวิลวิง” บลูโพริ่ง( มาริน ที่อยู่ในเมืองลูตี้ไง) เอาผีกสีดำมาติดหลัง



http://img.pramool.com/.3/r341269-1980.jpg


http://img.pramool.com/.2/r341269-1649.jpg

26. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 10:10:01   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
.”ทั้ง5รวมพลัง” ทั้ง5 เก็กท่าร่วมกัน
“ ไฟนอล ฟิวชั่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน “ ทั้ง5ตะโกนก้อง ดนตรีประกอบของเรื่อง
กราเวียนดังลั่น( สึคิเกะ ยามิโนะเดะลัสสึโทคิ เดนเสสึโนโซระฯลฯ..ใครรู้จักมั่งอ่ะ นางเอกน่ารักดีเนอะ)

บรึมมมมมมมมมมมมมมมม

เสียงระเบิดดังกึกก้อง โพริ่งทั้ง5ตัว รวมร่างขยายใหญ่ขึ้นกว่าเมื่อกี้ซะอีก

และเมื่อควันจางลง


อสูรในตำนาน บาโฟเมท ก็ปรากฏกายขึ้น มันร้องออกมาเป็นภาษาโพริ่ง

“ ไปเลย. หุ่นนักรบ “โพโฟเมท “ โพริ่งแรนเจอร์ ประจัญบาลลลลลลลลลลลลลลลลลล


ภายในห้องบังคับการ บลูโพริ่งรายงานสถาณการณ์

“ หัวหน้า ตอนนี้ เรดาร์ จับได้ว่า บริเวณที่เราอยู่กำลังถูกล็อคเป้าจากเวทย์ แมกนัสฯ 20เป้าหมาย.....” บลูโพริ่งรายงาน เรดโพริ่ง สั่งการให้ “โพโฟเมทเดินหน้าออกจากรัศมีการทำลายเต็มกำลัง แต่แล้ว....

คริ้งๆๆๆๆๆ
กำแพงน้ำแข็ง ผุดขึ้นมาปิดทางหนีเอาไว้หมด พร้อมๆกับกองทัพพรีสท์ ร่ายมหาเวทย?แมกนัสเสร็จสิ้น

......ขอไทย ผจญ พิชิตผลาญ อริแม้น มุนินทร.........(เอ่อ เอาเป็นว่า แมกนัส มันสวดงี้ละกัน)

“ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” โพริ่งทั้ง5 ประสานเสียงพร้อมกัน....

ลำแสงสีทอง พุ่งวาบจากพื้น หมาเวทย์ แมกนัสฯ กำลังแสดงแสนยานุภาพของมัน ลำแสงสีทอง ห่อหุ่ม โพโฟเมท เอาไว้ข้างในแต่แล้ว

"ท่านหัวหน้า ข่ายเวทย์แมกนัส ไม่มีผลกระทบต่อโครงสร้างของโพโฟเมทเลย " บลูโพริ่งรายงาน

" ใช่จริงๆด้วย....ทีนี้ล่ะ ได้เวลาเอาคืนแล้ว " เรดโพริ่งตะโกนอย่างดีใจ

"เดินหน้าเต็มกำลัง เป้าหมาย12นาฬิกา พลังงาน120% เครียนตัวยิง ทุกนาย พร้อมรับแรงสะเทือน " เรดโพริ่งตะโกนสั่งการ โพโฟเมททะยานออกจากข่ายเวทย์แมกนัส ชนกำแพงน้ำแข็งแตกเป็นทาง กองทัพพรีสท์ อ้าปากหวอ กับปรากฏการ " แมกนัสฯด้าน" ทั้งหมดแผ่นกระจัดกระจาย

" ฮ่าๆ แผ่นกันป่าราบเลย แผ่นกันป่าราบเลย " เรดโพริ่ง และพรรคพวก หัวเราะอย่างชอบใจ มันเงื้อเคียวขึ้น พร้อมชาร์จพลังเข้าไป เคียวเปล่งแสงสีฟ้าจางๆ แต่แล้ว.....

ปุ! เสียง ลูกพลัง1ลูก กระทบกับเคียวของมัน โพโฟเมทหันไปดู ผู้ที่ยิงสปิริทเสฟียร์ใส่ กำลังเดินเข้ามาหาอย่างองอาจ พวกมันมองผู้มาเยือนอย่างตาค้าง บลูโพริ่งทนไม่ไหว ถึงกับอ้วกแตก

ผู้ที่ข้วงสปิริทเสฟียร์ขัดขวาง เป็นมองค์รูปร่างลำปึก กล้ามเป็นมัดๆ แต่ที่พวกโพริ่งตะลึง ไม่ใช่เรื่องนั้น

ม็องค์คนนั้น เดินแบบส่ายอาดๆ โดยเฉพาะตูลแกว่งซ้ายขวา น่าแตะอย่างยิ่ง

ใบหน้าของเขา ทาปากสีแดงแป็ด ทาแก้มด้วยเครื่องสำอางค์ แบบเข้มสุดฤทธิ์ คล้ายตัวประหลาดที่ชวนให้ผู้ประสบพบหน้า คายของเก่าออกมา

.....โอ้... เป็นสิ่งมีชีวิต รูปร่างคล้ายมนุษย์ ที่อุบาทย์ที่สุด เท่าที่พระเจ้าสามารถสร้างได้..... โพริ่งทั้งหมด คิดเช่นนั้น

ไม่ใช่แค่โพริ่ง บรรดาเหล่านักสู้ที่รายล้อม ก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน โนวิชบางคนวิ่งหนีพลางอ้วกแตก เด็กน้อยซบหน้ากับกระโปรงของแม่..... แม่จ๋า หนูกลัวมันกัดอ่ะ.....

ผู้มาเยือน เดินส่ายตูดเข้ามาท่ามกลางความตะลึงของโพโฟเมท และบรรดานักรบทั้งหมด

ผ้าคลุมสีม่วง กลางหลังปลิวไสว ปรากฏดิ้นทอง ที่ปักเป็นอักษรจีน แปลได้ความว่า
...........วิถีกระเทย ใต้หล้าไร้เทียมทาน.......

" ฮาย ทุกคน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมลินเอง นายตัวแมงจงวโคร่างยังเงี๊ยะ แม่จะตบสั่งสอนให้สำนึกซะ " เสียงแปดหลอด ของกะเทยร่างควายที่บอกว่าชื่อ"มลิน" ดังสะท้านกระชากขวัญและกำลังใจผู้คนที่อยู่ล้อมรอบ โพโฟเมทสั่นเล็กน้อย บลูโพริ่งอ้วกแตกไม่หยุด

"อัครร์ ไม่นึกว่า มนุษย์มันจะเตรียมท่าไม่ตายอย่างงี้ไว้ด้วย " บลูโพริ่งพุดอย่างกล้ำกลืน


27. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 10:11:03   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
" เราต้องอดทน.... อย่าให้การเสียสละ ของท่านเองเจิ้ล ปล่าวประโยชน์ " เรดโพริ่ง กัดฟันพูด พลางออกคำสั่ง

" ทุกคน ชาร์จพลังงาน เตรียมปล่อยไฟเพียวล่า100ลูก" เรดโพริ่งสั่งการ ยังไง การใช้ไฟเพียวล่า100ลูก ดูจะสิ้นเปลืองพลังงานมากเกิยนไป แต่ว่า ทุกคนก็คิดว่า

ต้องกำจัดตัวที่อยู่ข้างหน้าให้เร็วที่สุด

" หน่อย บังอาจมากนะยะ " มลินพูดพลางทะยานเข้าหา ลมปราณ "ร่างกระเทยพิชิตถั่ว" โคจรเต็มที่ หมัดแรก กระแทกร่างโพโฟเมท ด้วยเพลงหมัด " กระเทยจับเหยื่อ" มันเซไปเล็กน้อย บลูโพริ่งหลับตาปี๋ เพราะสยองในความอุบาทย์

ในสถาณการณ์เช่นนี้ ทุกคนน่าจะช่วยรุมโพโฟเมท แต่ว่า ทุกคนไม่อยากเข้าใกล้ กระเทยหฤโหด เท่าใดนัก ต่างจับกลุ่มเป็นวงล้อมดู โพโฟเมท กำลังต่อสู้กับ "สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ "อย่าใจเต้นตึกตัก

แต่ดเหมือนว่า ลึกๆแล้ว ทุกคนอยากให้มันไปตายทั้งคู่มากกว่า

5กระบวณท่าผ่านไป ทั้งคู่ยังสู้กันอย่างสูสี ทำให้มลินต้องใช้ท่าไม้ตายออกมา

มันเป็นท่าที่ดัดแปลงมาจาก "วชิระกัมปนาท(อาชูร่า สไตรค์) แต่มลินเอามันดัดแปลงให้รุนแรงขึ้น

" ชีวิตฉันมันผิดตรงไหน ชีวิตฉันใครจะรู้จัก ชีวิตฉํนใครจะยอมรับ บทบาทเรื่องของสังคม ต่างกันแต่เพียงรูปกาย แต่ใจเราก็เหมือนกัน ฉันก็เป็น ....ผู้หญิงมีไข่~" มลินตะโกนก้อง จนคนรอบข้างอ็วกแตกเพิ่ม บรรดาโพริ่งแรนเจอร์ สับสนอย่างมาก ตั้งรับพะว้าพะวัง

"รับไปซ้า นายแมงจงโคร่ง "มะลินเงื้อหมัดขึ้นสูง พลางตะโกนชื่อท่าไม้ตายออกมา

" หมัดสุดยอดวิถีกะเทยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"

โครม~พล็อก

โครมแรง คือหมัดสุดยอดวิถีกะเทย ซัดเอาโพโฟเมทปลิวละลิ่วลอย ส่วนพล็อก หลัง คือเสียงเด้านเคียวของโพโฟเมท ซัดใส่หน้าแงของมลิน กระเด็นลอยละลิ่วมาทางฝูงชนที่ออกันอยู่

.....เฮ้ยยยยยยยยยยยย หลบๆๆๆๆๆ .... เสียงผู้คนดังสับสน ก่อนที่จะมีเสียงดังโครม มลินกระแทกพื้นสลบเหมือด


เอาล่ะ ทุกคน ตอนนี้ล่ะ บรรดา เหล่านักเวทย์ทุกคน ล็อคเป้าหมายเวทย์มนต์ ไปยังโพโฟเมทที่กำลังทรงตัว พร้อมยิงเวทย์ทุกชนิดออกมา



วิ้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เสี้ยงเวทย์ทั้งหมด ผ่านเป้าหมายไปหมด กองทัพนักเวทย์อ้าปากค้าง

" หึหึหึ ในที่สุด เราก็ทำลายอาวุธลับของพวกมันได้ ท่านแองเจิ้ล ทำให้หุ่นรบ โพโฟเมทตัวนี้ เป็นธาตุศักดิ์สิทธิ์ ระดับ4แล้ว แค่เวทย์น่ะ ทำอะไรเราไม่ได้หรอก " เรดโพริ้งหัวเราะอย่างมีชัย


" อย่าได้ใจไปนัก " เสียงของชายหญิงคู่นึง ดังขัดจังหวะ


http://img.pramool.com/.2/r341269-1650.jpg

28. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 10:11:56   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
"เรื่องรังแกคนอื่นน่ะ ไม่ดีนะคะ ถึงเขาจะอุบาทย์ขนาดไหนก็เถอะ " ม็องค์สาวหน้าอกเล็ก คาดคราฟราแฮร์แบน เดินเข้ามา ผมปอยสองข้างเธฮกระดิกดุ๊กดิ๊ก แสดงความไม่พอใจ

" แกเก่งมาจากไหน แต่ข้าเก่งกว่า " ม๊องค์ชายวัยกลางคน ผมเปียยาวสีดอกเลา เดินเข้ามาหา หลังจากเข้ามาใกล้ ทุกคนเห็นชัดว่า กลางหังเขาปักเป็นอักษรสีทองภาษาจีนแปลความได้ว่า
"บูรพา ไร้พ่าย"

"มือของข้าแปล่งแสง ประกาศก้องร่ำร้องหาชัยชนะ ทั่วหล้าไร้ต่อต้าน ถล่มฟ้า ทลายภูผาสวรรค์ ชายท์นิ่ง อาชูร่าสไตร์ค " เขากล่าวในขณะที่พลังทะงหมดรวมตัวที่มือ จนบรรยากาศรอบทือบิดเบี้ยว

" ชีวิต และความหวัง ชายท์นิ่ง อินเดอะ ดาร์ค(ประกายรัตติกาล) " ม็องค์สาวพูด มือขวาของเธอเปล่งประกายสีทองออมาเป็นใบดาบ

"รับใบซะะะะะ~" ทั้งคู่ ตะโกนก้อง เมื่อตำแหน่งทั้งคู่ อยู่เยื้องด้านซ้ายและขวาของโพโฟเมท

" ท่าร่วมประสานเฉพาะกิจ ชายท์นิ่งก็อดฟิงเกอร์ อินเดอะดาร์คคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค" ทั้งคู่ตโกนพร้อมกัน พร้อมกับใช้พลังทุ่มสุดตัว พุ่งผ่านร่างโพโฟเมทเหมือนกับดาวตก ตัดเป้นสองสาย บ้านเรือนรอบข้างถล่มลงระเนระนาดจากอำนยาจการทำลายล้าง

โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!

เสียงปะทะดังกึกก้อง ปรากฏแสงสว่างแสบตา ร่างของทั้งสองพุ่งอย่างหยุดไม่อยู่ห่างจากโพโฟเมทออกไป

ควันจากลง โพโฟเมทยังอยู่ แต่ความเสียหายเพิ่มมากขึ้น มันโซเว และในจังหวะนี้

" พวกเรา เจี๊ยะพริ่บ รุมกินโต๊ะม๊านนนนนนนนนนนนนน " ไนท์คนหนึ่ง ท่าทางขี้อวด กลางหลังมีธงปักไว้ เขียนว่า "ไนท์ผุ้ยิ่งใหญ่ " ตะโกน พลางวิ่งเข้าหาโพโฟเมท คนอื่นก็เลยวิ่งตามมั่ง

" ท่านหัวหน้า พลังงานเกินพิกัด แต่ค่า EN เต็มที่ เราสามารถใช้ท่าทำลายสูงสุดได้ แต่แค่ครั้งเดียว " กรีนโพริ่งรายงาน

" ปลดดัมมี่ปลั๊ค เพิ่มพลังงานเต็มที่ โจมตีได้ " เรดโพริ่งสักการ โพโฟเมท หยุดนิ่ง แต่การนิ่งนี้ มันเป็นเหมือนทะเลสงบ ก่อนเกินพายุใหญ่

ท้องฟ้าเบื้องบนส่งเสียงคำราม บรรดาเหล่านักสู้หยุดชะงัก ทุกคนเห็นท่าไม่ดี





จ๋อง และสุมิ ที่หยุดดูการต่อสู้ระยะใกล และไม่ได้เข้าไปร่วมด้วยพากันสงสัยกับปรากฏการที่เกิดขึ้น แต่จ๋องรู้สึกโดยสัญชาตญาณ เขาดึงมือสุมิออกวิ่ง


แต่ช้าไปแล้ว....


"ลอร์ด ออฟ เวอร์มินเลี่ยนนนนนนนนนนนนนนนนน" โพโฟเมทตะโกนก้อง สายฟ้านับพันสาย ถูกกระชากลงมาจากท้องฟ้า มันผ่าทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า บ้านเรือนระเบิดติดต่อกัน บรรดาเหล่านักรบวิ่งหนีตายกันจ้าละหวั่น แต่ก็ไม่สามารถหลบพ้นการโจมตีนี้ได้ ทุกคนถูกสายฟ้าฟาดบาดเจ็บสาหัสทุกคน

ไม่เว้นแม่แต่จ๋องกับสุมิ สุมิรู้สึกตัวเป็นครั้งสุดท้าย เธอเห็นแสงวาบ และทุกอย่างก็มืดลง
......................................................................................................................

ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบ สุมิรู้สึกตัวอีกครั้ง เธฮแปลกใจที่ตนเองไม่ได้บาดเจ็บอะไรมาก แว่นตาของเธฮ กระเด็นจากแรงระเบิดเมื่อครู่ ทำให้เธฮมองอะไรไม่ชัดมาก เธฮลุกขึ้น แต่ก็รู้สึกเหมือนถูกอะไรทับไว้ เธอพลิกสิ่งนั้นขึ้นมาดูและเฮะก็แทบหัวใจหยุดเต้น

"ไม่น้าาาาาาาาาาาาาาาา" สุมิร้องสุดเสียง สิ่งที่อยู่บนตัวเธฮ คือจ๋องที่ไหม้กำลังดี เธอตกใจจนตัวชา น้ำตาเอ่อจนตาพร่า มองอะไรไม่ค่อยถนัด เธอกัดฟันหยิบเอาหอกคู่มือกระชับไว้แน่น เธอลุกขึ้น และเดินไปหาโพโฟเมทที่ยืนอยู่ใจกลางเมือง

"แกกกกกกกกกกก" สุมิคำราม ภายในตาที่พราด้วยน้ำตาของเธอ เหมือนมีไฟลุกอยู่ โพโฟเมทหันหน้ามาเพื่อเตรียมรับมือ แต่บรรดาเหล่าโพริ่ง ก็สะดุ้งแฮอก เมือ่สบตากับสายตาของสุมิที่มองประสาน

" โจมตีเป้าหมายสุดกำลังงงงงงงงงงงงง" เรดโพริ่งตะโกนสั่งเสียงก้อง

29. neopsy (0)

Mail to neopsy


    28-02-2005, 10:12:23   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
โพโฟเมท เงื้อเคียวขึ้น พลางจะพุ่งเข้ามาฟันสุมิ แต่แล้วมันก็หยุดกึก
" ระบบหล่อเย็นส่วนขา ยังไม่สมบูรณ์ เคลื่อนที่ยังไม่ได้ "บลูโพริ่งรายงาน
" ปรับเปลี่ยนเป็นรวมพลังงานไว้ที่เคียว โจมตีระบะโกล " เรดโพริ่งสั่งการ โพโฟเมท เงื้อเคียวขึ้น และก็เป็นเวลาเดียวกับที่สุมิ เงื้อหอกขึ้นเช่นกัน

" สปินนิ่ง เครเซ่นสไคร์ทททททททททททท " เรดโพริ่งตะโกนชื่อท่าดังก้อง พร้อมกับเคียวจันทร์เสี้ยว พุ่งออกจากมือ

"...... "สุมิไม่พูดอะไร เธฮกัดฟันกรอด มองโพโฟเมทผ่านม่านน้ำตา พร้อมพุ่งหอกที่เธฮถืออย่างสุดกำลัง

เสปียร์บูมเมอร์แรงที่ รวบรวมเอาความเศร้า ความแค้น และความหวัง พุ่งแหวกอากาศออกไป

มันเป็นเสปียร์บูมเมอร์แรง ที่รุนแรงกว่าที่สุมิใช้ทั้วๆไปถึง20เท่า เสียวหอกแหวกผ่านอากาศด้วยความเร็วเสียง แต่ความเร็วของมันก็ยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

เคล็ง!!!! เสียงโลหะกระทบกับดังแสบแก้วหู เคียวจันทร์เสียว ปะทะหอกของสุมิกลางอากาศ แต่เคียวจันทร์เสี้ยว กลับเป็นฝ่ายกระเด็นออก แต่หอกของสุมิ ยังเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ

2เท่าของเสียง 2.3 2.5 2.7 3เท่าของเสียง หอกสุมิพุ่งผ่านอากาศจนมันเสียดสีกับอากาศลุกเป็นไป หอกหนัก 30กิโล ที่พุ่งด้วยความเร็ว3เท่าของเสียง พุ่งเสียบทะลุหุ่นโพโฟเมท แรงกะแทกจากไฮสปีดช็อคเวฟ และโซนิคบูม ป่นร่างของโพโฟเมทเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย โดยที่โพโฟเมทไม่ทันได้ร้องสักแอะ สุมิ มองดูโพโฟเมทที่ระเบิดอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับทรุดลงร้องให้อยู่คนเดียวท่ามกลางเมืองที่ถูกเผา
::

สุมิ สะอื้น พลางลุกขึ้นเดินสะเปะสะปะ ตอนนี้ ในหัวของเธฮ สับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด แต่แล้ว ด้านหลังของเธฮ ก็มีเสียงกุกกัก เธฮหันควับไปดูโดยหวังว่าเสียงนั้น จะเป็นเสียงขยับตัวของจ๋อง

" อุ๊แม่เจ้า ปาไหลตกอกอีแป้นแตก นี่เหรอเมืองพุทธ " มลิน กระเทยคงกระพัน ลุกออกมาจากซากอิฐเศษปูที่ทัพถมตัวอยู่ สุมิมองตาค้าง รู้สึกท้องใส้ปั่นป่วน อยากจะคายของเก่า นี่ถ้าแว่นของเธฮ ไม่ตกหาย ทำให้เธฮ เห็นมลินไม่ชัด เธฮคงอ้วกแตก กับแรงช็อคในการเผชิญหน้า"กะเทยรูปร่างคล้ายมนุษย์" ในระยะ10เมตรเป็นแน่

"....... ทำไม จ๋องถึงไม่รอด.... แต่กลับมีนายตัวพรรค์นี้รอดได้......" สุมิพูโพมพัม พร้อมเดินร้องให้ไปหามลิน

"ต๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย อกอีแป้นแตก อ้ายแมงจงโคร่งมันทำหน้าชั้นเสียหมด แหม ยอมไม่ด๊ายยยยยยย " มลินร้องกรี๊ดๆ เมื่อเห็นผ่านกระจกว่า หน้าของเธฮช้ำ จากการถูฏเคียวของ โพโฟเมทกระแทกเมื่อครู่ มลินหยิบตลับแป้งออกมา พลางตบผัดเพื่อลบรอยช้ำ

" เชอะ ตั้งแต่เกิดมา หม่อมแม่ ก็ถนอมมลิน ยุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม แต่อ้ายแมงจงโคร่งนั่น ทำเอามลินเสียสวยไปเลย ฮึ ถ้ามลินเสียโฉมนะ คอยดูเถอะ แม่จะ ฯลฯ " มลินบ่นไปผัดแป้งไป สุมิเดินเข้ามาหามลินพลางร้องให้ซิกๆ มลินหยุดผัดแป้ง เงยหน้าขึ้นมอง

" ต๊ายยยยยยยยยย ยัยชนีเนี่ย ร้องให้ทำไมยะ ถูกนิโกรรุมโทรมตอนวันไข่สุกหรือไง แอ๊กกกกกกก " มลินแค่อ้าปากพูด ก็เจอฝ่ามือของสุมิจับคอกระชากลงไปกดท้ายทอยกระแทกพื้น สุมิ รวมพลังแมคนั่มเบรคระเบิดหน้ามลินติดกับพื้นต่อเนื่องสามครั้งซ้อน

บรึมๆๆ

ไม่รู้ว่า สุมิเป็นญาติกับ อิโอริ ยางามิ รึเปล่า กระบวณท่า "แมคนั่นเบรค เวอร์ชั่น "ซันไค โคโตสึกิ (พิณจันทราสามครั้ง)" ส่งให้มลินหุบปากแจ็ดแจ๋ลงได้ แม้ว่าจะไม่ตลอดกาล เพราะมลิน ยังหายใจพงาบๆอยู่ แต่ว่าอย่างน้อย ก็คงไม่ฟื้นภายในหนึ่งสัปดาห์นี้แน่

อย่างน้อย สุมิ ก็ได้ระบายความคับแค้น ที่จ๋องตาย แต่ทำไมมลินรอดได้แล้วล่ะ

30. D LOP-
(Non member)
    02-03-2005, 02:20:24   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
อีกๆๆๆๆ
ตามอ่านอยู่ ตูว่าแล้วที่ลงในCG อ่านดูมันแหม่งๆ เหอๆๆ

เอามาจากไหนอ่ะ

31. neopsy (0)

Mail to neopsy


    02-03-2005, 05:10:34   [Edit message]   [ ระวังโจรหลอกขายโปร/สิ่งของ แลกกับเลขบัตรทรูมันนี่ ต้องขอเบอร์บ้านทุกครั้ง! ]
สุมิเดินกลับหาจ๋อง แต่เธอ ก็ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อพบว่า ร่างของจ๋องหายไป เธอหันขวับ เหลียวไปมองรอบๆ

“....................... ไม่นึกแฮะ ว่ามันจะถล่มทลายขนาดนี้..... “ เจ้าของเสียง คือคนที่เธอ อยากให้รอดชีวิตมากที่สุด จ๋องกำลังเดินตรวจอยู่รอบๆซากขอโพโฟเมท เขาหยิบซากของหมวกเขาแพะ “มาเจสติก โกรท” ขึ้นมาพิจารณา

“ อ้าวสุมิ..... เป็นอะไร ทำไมทำหน้ายังงั้น “ จ๋องมองหน้าสุมิแล้วถามอย่างงงๆ ตอนที่สุมิขว้างเสปียร์บูมเมอร์แรงใส่โพโฟเมท เขายังสลบอยู่ เลยไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น

สุมิ จ้องหน้าจ๋องพักใหญ่ ก่อนที่จะวิ่งโผเข้ามาหา จนจ๋องตั้งตัวไม่ติด

“บ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คิดว่าเธฮเกรียมไปแล้วซะอีก เธอรอดตาย ทำไมไม่ส่งเสียงอะไรสักคำเลย “ สุมิกอดจ๋องจนจ๋องทำไรไม่ถูก เขายิ้มแห้งๆ พลางอธิบายเรื่องที่เกิด

“ อ้าวเหรอ ไม่รู้สิ ฉันก็เพิ่งฟื้นเมื่อเกี๊ยะ “ จ๋องตอบ สุมิเช็ดน้ำตา แล้วถามต่อ

“ แล้วเธอทำไมไม่เป็นไรเลย เมื่อกี้ฉันเห็นชัดๆว่า ตัวเธฮเกรียนจนควันขึ้นแล้วนี่นา” สุมิทบทวนเหตุการณ์ณ์ที่เธอเห็นจ๋องที่นอนทับตัวเธฮไว้ไหม้จนควันขึ้น

“ อ๋อ นายที่ไหม้น่ะ ตรงโน้น “ จ๋องชี้ให้ดูซาก แจ็คเกทแซนด์แมน กับ คอนดอร์มัฟเฟอร์ ที่ไหม้เป็นเถ้าถ่าน

“ เผอิญชุดแจ็คเกทของฉัน มันเป็นแบบทนสายฟ้าไงล่ะ ฉันเลยบาดเจ็บแค่สลบ สายฟ้ามันโดนตัวฉันจังๆ แต่ก็ไหลลงดิน เธอ ก็เลยไม่ค่อยบาดเจ็บมากด้วย จ๋องอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สุมิเข้าใจเหตุการณ์ณ์ทั้งหมด เธฮยิ้มออกมาได้ และหอมแก้มเขาฟอดใหญ่

“ ฮึๆๆ เธอเนี่ยอึดยังแฮะ “ สุมิหัวเราะกับเขา แต่จ๋องก็ยังทำหน้ามุ่ย

“ โชคดีก็จริง แต่ ผ้าคลุมของฉันเกรียมหมด อุตสาห์โชคดีหามาได้ จะไปหาได้จากไหนอีกละเนี่ย ราคาก็ไม่ใช่ถูกๆ” จ๋ฮงบ่นอุบอิบ สุมิ ยิ้มพลางปลดผ้าคลุมของเธฮออกมา

“ นายนี่ไง เอาสิ ถ้าไม่รังเกียจ ฉันให้ “ สุมิ ยื่นผ้าคลุม ม็อกกิ้งมัฟเฟอร์ของเธฮให้ จ๋องมองอย่างไม่ค่อยเชื่อ ว่าสุมิ จะให้ผ้าคลุมราคาเกือบเท่าบ้านหลังนึงให้ง่ายๆยังงี้

“ เฮ้ยยยยย..... ล้อเล่นน่ะ “ จ๋องตะลึง

“จริงๆนะ เป็นสิ่งแทนคำขอบคุณ ที่เธฮช่วยฉันไว้ไง “สุมิยัดผ้าคลุมให้จ๋อง แต่เขาก็ไม่รับ

“ ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ ทำเป็นคิดมากไปได้ “ จ๋ฮงพูด

“ เอาไปเถอะ....... อย่างน้อย... ตอนที่เราจากกันไป เธฮเห็นผ้าคลุมนี้ จะได้ไม่ลืมฉัน “ เสียงของสุมิอ่อนลง

“ ก็ได้... ขอบในนะ “ จ๋องดูเหมือนจะเข้าใจความหมาย เขารับผ้าคลุมไว้ พลางเดินไปสำรวจบริเวณรอบๆ

เคียวเครเซ่น สไครท์ ที่ปักอยู่ที่พื้น ดึงดูดความสนใจของเขา จ๋องเดินเข้าไปดู และถอนมันออกจากพื้น

“ แปลกแฮะ อันเบ้อเริ่ม แต่เบาจัง “ จ๋องพิจารณาเคียว สุมิ เดินเข้ามาหา พร้อมร่วมพิจารณาหอก

“ อืม...... นั่นสินะ ไม่ได้ทำจากเหล็ก หรือไม้ ด้วย มันทำจากวัสดุอะไรน้า “ สุมิสงสัย

“ จะว่าไป เธฮเป็นไนท์นี่นา หอกแปลกๆแบบนี้ หาได้ยาก ลองเอาไปใช้ดูละกัน “ จ๋องยื่นหอกให้ สุมิรับไป เธอลองจับมันแกว่ง มันเหมาะมือมากว่า หอกอันที่แล้วเสียอีก

“ อืม.... แทนหอกอันเก่าได้พอดีเลย เดี๋ยวเอาไปอัพเกรดดูหน่อยดีกว่า”สุมิคิด พลางมองดูหมวกเขาแพะ ที่จ๋องถืออยู่

“ นายนั่น อะไรน่ะ... “เธอถาม

“ ไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูเหมือนมันจะใส่แทนหมวกได้นะ “ จ๋อง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเอาไว้ทำอะไร

“ ลองเอาไปขายร้านขายของเก่าเถอะ หมวกอะไรก็ไม่รู้ น่าเกลียดชะมัด “สุมิบ่น และพูดกับเขาต่อ

“ อยู่ที่เมืองนี้ คงไม่ได้แล้วมั๊ง ลองไปเมืองลูตี้ กันไหม “ สุมิถามความเห็นจ๋อง จ๋องมองดูสภาพเมืองที่ถูกสายฟ้าผ่าจนวินาศสันตะโร พลางตอบเธอ

“ ก็ดี ดูเหมือนเมืองนี้ พวกเครื่องใช้ไฟฟ้า คงจะเจ๊งหมด จากฟ้าผ่าอ่ะนะ ทำตามที่เธฮบอกก็ได้ “ จ๋องตอบ สุมิรับคำ พลางเดินออกไปจัดเตรียมอุปกรณ์เดินทาง ที่พอจะเหลืออยู่ จ๋องเดินดูสภาพรอบๆต่อไป ขณะนี้ เริ่มมีหน่วยพยาบาลมาช่วยเหลือผู้บาดเจ็บแล้ว


[1] [2] [3] ...[51] [52] [53] หน้าถัดไป >
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่าน งดเว้นการโพสกระทู้ หรือข้อความที่ เกี่ยวข้อง กับการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์
ไม่ว่าจะเป็นการขอเพลง MP3, การ์ตูน หรือผลงานอันมีลิขสิทธิ์อื่นๆ เนื่องจากการกระทำดังกล่าวผิดต่อกฏหมายลิขสิทธิ์ และมีบทลงโทษทางกฏหมายขั้นรุนแรง

[ Post new topic ]
--= รับสอนพิเศษ ป.5-ม.6 ทุกวิชาโดยนิสิตวิศวฯ และเศรษฐศาสตร์จุฬาฯ 087-598-2828 ปรึกษาได้ไม่แพงจ๊ะ (Keaw) =--
รับวาดรูป, รูปเหมือน, รูปล้อเลียน, กรอบรูป, ภาพวาด, ภาพเหมือน, ของขวัญ
จำหน่าย เป้เดินทาง กระเป๋ากล้อง เสื้อ Jacket ทริปท่องเที่ยวต่างประเทศ
กรุณาอย่านำข้อความหมิ่นประมาทผู้อื่นมาโพสต์กระทู้นะครับ เพราะคนโพสต์สามารถถูกฟ้องรองเอาได้นะครับ (ข้อมูลจากทางตำรวจครับ) !

[ ลงทะเบียน ] [ ดูผลการประมูล ] [ เปลี่ยนรหัสผ่าน ] [ ลืมรหัสผ่าน ] [ ดู feedback ] [ ตรวจสอบรายการประมูล ] [ เงื่อนไขในการให้บริการ ]


Jump to: